Joker: Χάρης Δούκας + Bill de Blasio = Textbook προς αποφυγήν!

Παραφράζοντας μια γνωστή ρήση, σήμερα -περισσότερο παρά ποτέ- ισχύει το «Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι!».

Πιστός σε αυτή την προσέγγιση, δεν θα ισχυριστούμε πως… πέσαμε από τα σύννεφα (ποιο, άραγε, μπορεί να μας σηκώσει…) λαμβάνοντας πρόσκληση από μέρους του Δήμου Αθηναίων, σχετικά με συζήτηση που θα έχει ο -θέλω να γίνω Πρωθυπουργός- Δήμαρχος (;) Αθηναίων, Χάρης Δούκας πρώην Δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Bill de Blasio.

Αυτή, διεξάγεται στο πλαίσιο της διεξαγωγής του Athens

Μια απόλυτα biased, όσο και αριστερόστροφη σύνθεση, με -περίπου- δεδομένο περιεχόμενο, διόλου εμπνευσμένο, μα αντιθέτως βγαλμένο από τα βάθη της απόλυτης… ακινησίας.

Κι αυτό, καθώς ο κ. de Blasio θεωρείται (από φίλους και μη) ως ένας από τους πλέον (αν όχι ο πλέον) αποτυχημένους επικεφαλής του Μητροπολιτικού Δήμου της Νέας Υόρκης. Μια θητεία η οποία ακόμη και από τα εντελώς φίλια αριστερόστροφα Μέσα της Ανατολικής ακτής των ΗΠΑ χαρακτηρίστηκε ως «πολλά υποσχόμενη, με μηδαμινή πρόοδο στην πράξη…».

Σύμφωνοι, στην βάρδιά του (για να θυμηθούμε την φρασεολογία στην οποία καταφεύγουν οι εντός των συνόρων σύντροφοί του) του «έκατσε» η στραβή της διαχείρισης της πανδημίας, εντούτοις όμως η ελευθερία κινήσεων, οι εξουσίες που είχε στα χέρια του, το κατά μερικούς μήνες προβάδισμα που είχαν πλήθος άλλες χώρες στην διαδικασία αντιμετώπισης του κορωνοϊού και κατ’ επέκταση η γνώση, τα best case scenarios και ένας άτυπος οδηγός με το τι πρέπει και -κυρίως- τι δεν πρέπει να κάνει όποιος ακολουθούσε, δεν μπορεί παρά να αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για κάθε συνεπή ενδιαφερόμενο.

Όχι, ο Μπιλ ντε Μπλάζιο δεν αποδείχτηκε ένας από αυτούς, παρότι κάποια στιγμή πιστώθηκε με την επανέναρξη λειτουργίας εστιατορίων, ξενοδοχείων και θεάτρων της πόλης, που αποτελούν ζωτικής σημασίας αιμοδότες και σημεία αναφοράς στην εύρυθμη λειτουργία της πόλης που δεν κοιμάται ποτέ!

Ο Μπιλ ντε Μπλάζιο υποσχέθηκε έναν μετασχηματισμό γιγαντιαίων διαστάσεων, με την ολοκλήρωση του οποίου οι Νεοϋορκέζοι δύσκολα θα αναγνώριζαν την πόλη τους (επί το πολλαπλά καλύτερο), ενώ θα έθετε τέλος σε αυτό που ισχυριζόταν περί του «να περιφέρονται ανέμελα τα ευκατάστατα μέλη της ανώτερης τάξης στην πόλη, δίχως να έχουν καν γνώση των προβλημάτων που μαστίζουν τις μάζες».

Υπό αυτό το πρίσμα, υποσχόταν να φορολογήσει (πάρα) πολύ (σχετικά) λίγους, θα επέκτεινε κάθε δημόσια δομή και υπηρεσία, θα ανάγκαζε τους κατασκευαστές να αναγείρουν προσιτές κατοικίες, ενώ ταυτόχρονα θα… χαλιναγωγούσε την ιδιαίτερα ισχυρή(όσο και προβεβλημένη) αστυνομική υπηρεσία της χώρας, το περίφημο NYPD.

Oι Νεοϋορκέζοι έχοντας κουραστεί από 20 έτη διαρκούς κυβερνησιμότητας του Δήμου από εκπροσώπους του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, είπαν να ρισκάρουν -να δώσουν μια ευκαιρία στο παιδί, επί το ελληνικότερο- με έναν wannabeφιλόδοξο πολιτικό, ο οποίος σε μια επίδειξη φτηνού (όσο και ανέξοδου, πόσο μάλλον ατιμώρητου) ακτιβισμού είχε παραβιάσει την ταξιδιωτική απαγόρευση των ΗΠΑ πραγματοποιώντας το μήνα του μέλιτος στην Κούβα, ενώ είχε συγκεντρώσει χρήματα για τους Νικαραγουανούς επαναστάτες.

Οκτώ χρόνια αργότερα, υποστηρικτές και επικριτές δήλωναν ανακουφισμένοι που κατάφεραν να απαλλαγούν από έναν δήμαρχο, ο οποίος ανήλθε στον θώκο σε μια εποχή ευημερίας της πόλης-κέντρου του κόσμου και αποχώρησε εν μέσω… συντριμμιών και μιας κρίσης ανυπολόγιστων διαστάσεων για τη Νέα Υόρκη, η οποία ακόμη προσπαθεί να ορθοποδήσει από την… λαίλαπα του Bill De Blasio.

Έχοντας τα παραπάνω κατά νου, ουδεμία έκπληξη προκαλεί το γεγονός πως ο -θέλω να γίνω Πρωθυπουργός- Δήμαρχος (; ) Αθηναίων θα επιχειρήσει φιλοσοφικό brainstormingμε τον πλήρως αποτυχημένο Δήμαρχο Νέας Υόρκης, συζητώντας -μάλιστα- σχετικά με τα μαθήματα που μπορεί να διδαχθεί η ελληνική πρωτεύουσα από την εμπειρία που βίωσε το Μεγάλο Μήλο, άμα τη ελεύση ενός αιθαιροβάμων θεωρητικολογούντα στα ηνία της.

Θυμίζει κάτι αντίστοιχο με το να αναρωτιέται κάθε καλόπιστος (και μη) ποιο είναι το αποτέλεσμα της πράξης 0+0…

Ουσιαστικά, το μόνο «μάθημα» που μπορεί να μας διδάξει ο κ. De Blasio είναι ένα και μοναδικό: «Μακριά από… Δούκες»!

Όσο για τον -θέλω να γίνω Πρωθυπουργός- Δήμαρχο (;) Αθηναίων, ενδεχομένως, θα μπορούσε να απευθυνθεί σε κάποιον γηγενή και στην ίδια γλώσσα, εδώ γύρω, πολύ κοντά του. Μπορεί να αποτέλεσε και θαυμαστή του μια δεκαετία (και κάτι ψιλά) νωρίτερα. Συνταγές επιτυχίες στην θεωρία «πουλούσε» κι αυτός σε ένα εύπιστο όσο και θυμωμένο κοινό, οι οποίες στην πράξη αποδείχτηκαν ανεδαφικές, αναποτελεσματικές και εν τέλει επιζήμιες για την χώρα και τους κατοίκους της. Κάτι αντίστοιχο με την πρωτεύουσα της πατρίδας μας και την θητεία (; ) του κ. Δούκα. «Πέρασε (;) και δεν ακούμπησε…», θέτοντας τον τίτλο στα μισά της θητείας του.