Λουστρίνι και τσαρούχι

07:01 15/6/2026 - Πηγή: Real.gr

Αίφνης, μπορεί να διαπιστώσει κάποιος ότι ο σατιρικός ποιητής Γιώργος Σουρής και ο πρώην γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής έχουν πολλά κοινά. Αν και με απόσταση… αιώνων, αμφότεροι περιέγραφαν με διαφορετικές πινελιές την κατάσταση της χώρας. Ο Σουρής στο ποίημα «Ποιος είδε κράτος λιγοστό», σατιρίζοντας κυβερνώντες και κράτος έγραφε το τετράστιχο: «Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο- να παριστάνει τον Ευρωπαίο. Στα δυο φορώντας τα πόδια που ‘χει, στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι». Δεκάδες χρόνια μετά -και επί σειρά ετών, όσο ήταν στη θέση του- ο Λέανδρος

Ρακιντζής περιέγραφε με ζοφερά χρώματα τη λειτουργία του κράτους, καταγράφοντας παθογένειες και δυσλειτουργίες του Δημοσίου και αρτηριοσκληρωτικά χαρακτηριστικά της καθημερινότητας.

Στην πορεία, όμως… φορέσαμε λουστρίνι: φιλόδοξες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και εμβληματικές πρωτοβουλίες -όπως η Συνταγματική Αναθεώρηση, η ψηφιοποίηση των υπηρεσιών, η σταθερή μακροοικονομική εξυγίανση- έδειξαν την τάση να ευθυγραμμιστεί η χώρα με τα προηγμένα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η επίτευξη της επενδυτικής βαθμίδας, η μείωση της ανεργίας και η προσέλκυση ξένων κεφαλαίων δημιουργούν την εικόνα ενός κράτους που αλλάζει σελίδα, επενδύοντας στη σταθερότητα και στην εξωστρέφεια.

Την ίδια ώρα όμως το… τσαρούχι -όπως πεισματικά το κατέγραφε ο Ρακιντζής- εμφανιζόταν στο άλλο πόδι της κοινωνίας: βαθιά ριζωμένες δομικές αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, καθυστέρηση στην αντιμετώπιση διαχρονικών παθογενειών και υπόγειων διαδρομών -π.χ. ΟΠΕΚΕΠΕ- δυσκαμψία στη λειτουργία του Δημοσίου, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, αίσθηση κοινωνικής αδικίας, καθημερινότητα αναντίστοιχη των οικονομικών επιτυχιών, καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης, ανασφάλεια, απομόνωση της περιφέρειας… Η αντιπαραβολή αυτή αποδεικνύει ότι οι μεγάλες θεσμικές τομές και οι μακροοικονομικές επιτυχίες παραμένουν μετέωρες αν δεν συνοδεύονται από τη ριζική εξυγίανση της καθημερινής διοίκησης. Ταυτοχρόνως αναδεικνύει μια «ελληνική πραγματικότητα» που κινείται ανάμεσα σε δύο αντίρροπες δυνάμεις: την πρόοδο και την παθογένεια. Το αποτέλεσμα είναι η έντονη δυσαρμονία.

Ο αληθινός εκσυγχρονισμός δεν κρίνεται μόνο στις διεθνείς αγορές, ούτε στα χαρτιά των συνταγματολόγων, αλλά στην ικανότητα του κράτους να προστατεύει και να εξυπηρετεί τον πολίτη με συνέπεια. Οσο οι δομικές παθογένειες παραμένουν στο απυρόβλητο, κάθε κρίση θα απειλεί να αμφισβητήσει την πρόοδο, υπενθυμίζοντας ότι η μετάβαση στο μέλλον απαιτεί ρήξη με τις αμαρτίες του παρελθόντος.

Keywords
Τυχαία Θέματα
Λουστρίνι,loustrini