Η ουσία

Η βασική ενδογενής αιτία των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα σε αυτό το κράτος είναι η εδραιωμένη υποψία ότι μια δουλειά που είναι υπερεπείγουσα προφανώς θα πρέπει να διεκπεραιωθεί από άλλη υπηρεσία, άλλον υπάλληλο, άλλο κτίριο και άλλο γραφείο. Κανονικοποιείται πλήρως η αποφυγή της ευθύνης και ξεκινούν οι αναλύσεις του προσφιλούς θέματος: «Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως»! Παράδειγμα η τραγωδία με τη 16χρονη. Ρώτησα τον Θωμά Γεωργιάδη, αντιδήμαρχο Αθηνών με ευθύνη στη Δημοτική Αστυνομία, ποιος μπορεί να

κάνει προληπτικούς ελέγχους σε μπαρ και κάβες για νοθευμένο αλκοόλ. «Οχι εμείς», απάντησε. «Η Αστυνομία το κάνει, αλλά δεν υπάρχει κάποιος ειδικός που θα πάρει δειγματοληπτικά ένα μπουκάλι για να γίνει έλεγχος». Μάλιστα. «Ποιος ελέγχει αν ένας ανήλικος αγοράζει αλκοόλ;», τον ξαναρωτώ. «Η Αστυνομία πάλι. Εμείς είμαστε αρμόδιοι για την εφαρμογή διοικητικών μέτρων. Για το σφράγισμα δηλαδή».

Και εδώ τώρα πάμε στην ουσία των πραγμάτων. «Αν ένας χώρος ψυχαγωγίας αποδεδειγμένα εντοπιστεί να πουλά νοθευμένο αλκοόλ, μπορεί να σφραγιστεί, το μέγιστο, για εξήντα ημέρες! Ομως, να γνωρίζετε ότι αυτοί που κάνουν τη συγκεκριμένη δουλειά αλλάζουν και την άδεια. Βάζουν άλλο όνομα επάνω». Δηλαδή, εδώ έχουμε ένα ομιχλώδες σύστημα συναρμοδιότητας, γραφειοκρατία δεύτερης και τρίτης ευκαιρίας, υπηρεσίες που δεν κάνουν πλήρεις και αυστηρούς ελέγχους, δικαιοσύνη που αποδίδεται με ρυθμούς χελώνας και αναίσθητους τύπους, οι οποίοι για να βγάλουν λίγα ευρώ κέρδος (ανά κεφάλι) δεν θα διστάσουν να πουλήσουν το πιο επικίνδυνο χημικό υγρό, ακόμα και σε ένα παιδί! Και είναι και όλοι αυτοί που παλεύουν για το δικαίωμα να μην ευθύνονται για τίποτα…

Keywords
Τυχαία Θέματα
Η ουσία,