Η λογική

07:01 19/1/2026 - Πηγή: Real.gr

Το τελευταίο διάστημα, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, αλλά σίγουρα με πάρα πολλές αφορμές, έχει αναζωπυρωθεί σε διεθνές επίπεδο η συζήτηση γύρω από το δίλημμα: λογική του Διεθνούς Δικαίου ή λογική της ισχύος. Αντιπαρερχόμενοι είτε τις εμμονικές ιδεοληψίες όψιμων «υποστηρικτών» του Διεθνούς Δικαίου -οι οποίοι δεν επέδειξαν τις ίδιες ευαισθησίες όταν το ίδιο Δίκαιο παραβιάστηκε ποικιλοτρόπως από «ομοϊδεάτες» τουςείτε τους επικίνδυνους εραστές της τυφλής βίας της ισχύος, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η προαναφερθείσα συζήτηση

επί του διλήμματος, μάλλον προσλαμβάνει χαρακτηριστικά θεωρητικής -και ατέρμονης- προσέγγισης.

Διότι, όσο κάποιοι συζητούν επί θεωρητικής βάσης, τόσο δημιουργούνται τετελεσμένα ή δημιουργούνται προϋποθέσεις για τετελεσμένα. Και το προαναφερθέν δίλημμα -λογική του Δικαίου ή λογική της ισχύος- στον πυρήνα του αναδεικνύει κάτι: την ύπαρξη… λογικής. Κάτι που δεν φαίνεται να διακρίνει όσους -εμμονικούς, ιδεοληπτικούς- έσπευσαν να κρίνουν και να αποφασίσουν με βάση τις δηλώσεις (προθέσεων ή επιθυμιών) του Φιντάν και να μην ασχοληθούν με τις ελληνικές θέσεις. Δεν είναι παράλογο.

Είναι κάτι χειρότερο: να υιοθετείς τη «λογική» τού απέναντι -και όχι να αναμένεις ή να αξιολογείς τη στάση της πατρίδας σου- μόνο και μόνο για να αξιοποιήσεις δημαγωγική ρητορική, κομματικές ανάγκες ή προσωπικά απωθημένα…

Σ’ έναν κόσμο που αλλάζει, η Ελλάδα πολύ νωρίς και με μεγάλο δημοσιονομικό κόστος συνειδητοποίησε ότι το Διεθνές Δίκαιο από μόνο του δεν αρκεί, όταν δεν έχεις την ισχύ: αποτρεπτική, συμμαχική, γεωστρατηγική. Η αναβαθμισμένη θέση της Ελλάδας αποτελεί μια νέα συνθήκη στις διπλωματικές ισορροπίες, πολλώ δε μάλλον στην παρούσα συγκυρία που έχουν ανατραπεί τα… ειωθότα στη διεθνή σκηνή. Το αμερικανικό δόγμα με την επιθετική προσέγγιση εισάγει δεδομένα που θα μπορούσαν να θέλξουν αναθεωρητικές δυνάμεις, όπως π.χ. η Τουρκία. Μια Τουρκία που ναι μεν έχει πλήρη συνείδηση ότι η Δύση τη θέλει μαζί της, αλλά από την άλλη βλέπει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει επ’ ουδενί την επαμφοτερίζουσα στάση της.

Σε αυτό το σκηνικό η Ελλάδα δεν μετέχει ως κομπάρσος, αλλά ως αξιόπιστος σύμμαχος από τη μία και ως… δυνητικά επικίνδυνος αντίπαλος από την άλλη. Η Ελλάδα «θέλγει» ως σύμμαχος, αλλά… αποτρέπει ως «εχθρός». Εφτασε το σημείο κατά το οποίο η χώρα μας μπορεί να κάθεται στο τραπέζι αν, όταν, όπως και όποτε πρέπει. Χωρίς φόβο.

Keywords
Τυχαία Θέματα
Η λογική,