Γρόσια

Μέσα από τη ματωμένη εμπειρία του λαού μας, της σκλαβιάς και της αναγκαστικής συμβίωσης, μάθαμε τις συνήθειες του γείτονα και όλα τα μειονεκτήματα της συμπεριφοράς του. Του αναγνωρίζουμε όμως και μια αρετή. Την υπομονή. Την αντιπαραθέτουμε στη δική μας βιασύνη και επιπολαιότητα, «ζηλεύοντας» τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα σοβαρά ζητήματα: «Με τον αραμπά πιάνει ο Τούρκος τον λαγό» ή «με το γιαβάς-γιαβάς, όλα τα καταφέρνει». Αν ρωτήσεις τους ειδικούς που παρακολουθούν αδιάλειπτα τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η γειτονική χώρα, θα σου πουν ότι η συγκεκριμένη παροιμία έχει ουσία. Στην

εξωτερική πολιτική, για παράδειγμα, όταν δεν μπορεί να διατρέξει επίσημα διπλωματικές οδούς, τις ανοίγει με κεφάλαια (μέσω ΜΚΟ ή επενδύσεων) και περιμένει τον χρόνο να ωριμάσει για να λάβει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Οποτε η έμμεση απειλή είναι χρήσιμη, οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να σε πείσουν ότι θα σε «συντρίψουν», αν τους στέκεσαι εμπόδιο.

Ολα αυτά εφαρμόζονται και στην Ελλάδα, την οποία θεωρούν, όπως οι ίδιοι λένε, εύκολο αντίπαλο. Οχι, όμως, και το Ισραήλ. Εκεί η στρατηγική του «γρόσια ή το κεφάλι στο παλούκι» δεν πιάνει και έτσι η ενδεχόμενη αμυντική συνεργασία Αθήνας, Τελ Αβίβ, Λευκωσίας τούς εξαγριώνει. Οχι γιατί θεωρούν ότι αν προκαλέσουν ένα επεισόδιο στο Αιγαίο θα πάνε οι Ισραηλινοί να πολεμήσουν στη θέση μας. Αλλά γιατί η τεχνολογία του Ισραήλ ενισχύει τη δική μας ανθεκτικότητα στο πεδίο! Ετσι, όταν η Αγκυρα χάνει την υπομονή της, εμφανίζεται πάντα ένας Ομέρ Τσελίκ που θυμάται την «Αϊσέ» του «Αττίλα» και ακολούθως γίνεται πρωτοσέλιδος ένας αναλυτής στην τουρκική τηλεόραση, ο οποίος εξηγεί πόσο εύκολα μπορεί η Τουρκία να διαλύσει τη «μικρή Ελλάδα» χωρίς F-35 αλλά με βαλλιστικούς πυραύλους που ήδη διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους. Δηλαδή το δίλημμα επαναλαμβάνεται: «Γρόσια ή αποκεφαλισμός». Μόνο που δεν βρισκόμαστε πλέον στον 19ο αιώνα και οι Ρωμιοί έχουν ήδη νικήσει…

Keywords
Τυχαία Θέματα
Γρόσια,grosia