«Γιατί με θωρείς;»

07:01 10/11/2025 - Πηγή: Real.gr

Τέτοιες ημέρες πριν από 18 χρόνια, με τον καλό συνάδελφο (εικονολήπτη) Μανώλη Φακιδάρη και τον ηχολήπτη Χρήστο Σπαλιέρη ανεβοκατεβαίναμε τον φιδωτό δρόμο του Μυλοπόταμου, από την πόλη του Ρεθύμνου στα Ζωνιανά. «Κοπέλια, να προσέχετε πώς οδηγείτε», μας είχε προειδοποιήσει ένας ευγενέστατος Ανωγειανός γέροντας, ο οποίος μας συμβούλευσε: «Αν σας προκαλέσουν στον δρόμο, σας βρίσουν ή χειρονομήσουν, μην απαντήσετε. Τα αγροτικά είναι οπλισμένα»! Θυμάμαι ότι τον άκουσα με ένα παγωμένο χαμόγελο, γιατί βασιζόμουν στην τότε πυκνή αστυνομική παρουσία λόγω των ημερών και θεωρούσα ότι δεν

θα κινδυνεύαμε. Βεβαίως, «αυτοί» για τους οποίους μας είχε προειδοποιήσει ο ηλικιωμένος δεν υπολόγιζαν τίποτα και κανέναν και αυτό το συνειδητοποίησα πλήρως όταν ξαναβρέθηκα στην Κρήτη, οκτώ μήνες μετά, έξω από το Ηράκλειο, όπου ένας χασισοκαλλιεργητής είχε γαζώσει με καλάσνικοφ τρεις αστυνομικούς!

Οπως τότε, έτσι και τώρα, άνοιξε η συζήτηση για τα όπλα στο νησί. Μαζί με τα σχεδόν είκοσι χρόνια, πέρασαν και έξι κυβερνήσεις αλλά τίποτα δεν άλλαξε. Οι ίδιοι οι Κρητικοί που ξέρουν δεν θα μιλήσουν ποτέ σε κάμερα, αν σε εμπιστευτούν όμως και σε φωνάξουν για «ρακές» θα σου εκμυστηρευτούν ότι το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι το λαθρεμπόριο πυρομαχικών στις απόμερες ακτές της Κρήτης. Είναι η νοοτροπία τού «Γιατί με θωρείς;», της επιβολής ισχύος στην οποία γαλουχούνται οι γενιές των Κρητικών. Αν δεν τους αποδώσεις σεβασμό, στον επιβάλλουν με την «ανδρεία» του όπλου… Μια στρεβλή ερμηνεία του ηρωισμού, για την οποία η πλειονότητα του νησιού, φιλόξενη, ευγενική και γενναιόδωρη, γνωρίζει πολύ καλά. Οταν όμως τους ρωτάς, ευγενικά σου απαντούν: «Δεν κατέω πράμα»…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords