Που ‘ναι οι πρωταθλητές;

Αυτό που είδαμε στην Τρίπολη ασφαλώς και δεν ήταν Παναθηναϊκός. Όπως και δεν είναι και στο μεγαλύτερο κομμάτι των έως τώρα παιχνιδιών. Μια ομάδα (;) που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την περσινή, αυτή που ακόμη κι αν δεν έκρυβε τη μπάλα είχε συγκεκριμένο πλάνο και μάτια που γυάλιζαν.
Όταν σε ματς που θέλεις να νικήσεις και όχι να μην χάσεις ο πρώτος καλύτερός σου παίκτης είναι ο Μπουμσόνγκ και ο δεύτερος
ο Καντέ, τότε δεν είναι να το κουράζεις και πολύ και απλώς πηγαίνεις παρακάτω. Το θέμα βέβαια είναι αν έχει παρακάτω και τι ακριβώς θα είναι αυτό.
Διότι αν δεχτούμε ότι το πρωτάθλημα είναι ένας μαραθώνιος και η Τρίπολη μια έδρα που παραδοσιακά χάνεις βαθμούς, τότε μπορείς να το «παλέψεις» αρκεί να έχεις σε κάτι να ελπίζεις. Το κακό από την άλλη είναι ότι ο φετινός Παναθηναϊκός μοιάζει με καμένη γη και η βελτίωση θυμίζει έως τώρα άγνωστη λέξη. Προσωπικά έχω την περιέργεια (και την σχετική αισιοδοξία) για την «επόμενη μέρα» καθώς δεν βλέπω διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων που
Keywords
Τυχαία Θέματα