To θαύμα της Τσέλσι

Χαίρετε κύριοι,

Πέρα από οποιαδήποτε ανάλυση που μπορείς να κάνεις για τον θρίαμβο της Τσέλσι, το δεδομένο είναι ένα. Για να πετύχεις χρειάζεσαι πάτο. Αν δεν έχεις φάρδος δεν πας πουθενά.

Ο Ντι Ματέο σίγουρα με το που ανέλαβε έκανε λογικά πράγματα. Σταμάτησε τις ποδοσφαιρικές σαχλαμάρες του Μπόας. Έκανε ξανά πρώτα βιολιά στους Ντρογκμπά, Λάμπαρτ και είχε τη λογική να στηριχτεί στα προσόντα των ποδοσφαιριστών του και μέσα από την τακτική του να κρύψει τις αδυναμίες τους. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν κατάφερε (δεν είχε και τον χρόνο άλλωστε) να φτιάξει μια ομάδα ανώτερη

Στο ποδόσφαιρο, όμως, δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Αν έχεις σωστή τακτική, είσαι πιο τυχερός και βρεις πρωταγωνιστές μπορείς να γονατίσεις ακόμα και κάποιον που είναι φανερά ανώτερός σου.

Και η Μπάγερν στον τελικό που έγινε στο σπίτι της ήταν πολύ ανώτερη. Δεν κέρδισε για μια μικρή λεπτομέρεια. Στον τελικό ο Ντρογκμπά είχε περισσότερο πάθος μπήκε πιο πολύ μέσα στο παιχνίδι από τον Γκόμες. Δεν νομίζω πως αμφιβάλλει κανείς πως αν η απόδοση των δύο στράικερ ήταν αντίθετη, η Μπάγερν θα κέρδιζε εύκολα.

Η άτυχη αλλαγή του Χάινκες

Στοίχισε, βέβαια, η επιλογή του Χάινκες να βγάλει τον Μίλερ στο 87ο λεπτό. Την κίνησή του να βγάλεις τον πρωταγωνιστή σου λίγο πριν το τέλος του ενενηντάλεπτου για να πάρει χειροκρότημα, ενώ αν δεχτείς γκολ το παιχνίδι πάει στην παράταση δεν μπορώ να την καταλάβω.

Βέβαια, για να στοιχίσει αυτή η επιλογή, πρέπει να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του. Ο Χάινκες παρότι είχε τον κουρασμένο Σβαϊνστάιγκερ στον αγωνιστικό χώρο τους ταλαιπωρημένους από τραυματισμούς Ριμπερί, Ρόμπεν αλλά και τον άπειρο Κοτέντο προτίμησε να βγάλει τον πιο hot παίκτη του.

Εκτός ότι πέταγε ο Μίλερ στο γήπεδο ήταν και σε τρομερή ψυχολογία μετά το γκολ που είχε πετύχει. Βέβαια, αν η Τσέλσι δεν εκμεταλλευόταν το μοναδικό κόρνερ που κέρδισε, κανένας δεν θα στεκόταν στο λάθος Χάινκες.

Όμως, λες και επρόκειτο για λάθος αλλαγής σε μπάσκετ, στην επόμενη φάση τα μαρκαρίσματα δεν βγήκαν. Η Τσέλσι κέρδισε το πρώτο και το τελευταίο της κόρνερ σε όλο το παιχνίδι. Η είσοδος του Φαν Μπόιτεν μπέρδεψε τα πράγματα, καθώς ο Τίμοτσουκ που μέχρι τότε επιτηρούσε τον Ντρογκμπά είχε ανέβει στο κέντρο και ο Ντρογκμπά εκμεταλλεύτηκε τη σύγχυση και κάρφωσε τη Μπάγερν. Τι θα γινόταν στο κόρνερ αν ο Χάινκες δεν προχωρούσε σε αυτήν την αλλαγή, κανείς δεν το ξέρει. Ακόμα όμως και το γκολ να έμπαινε, είναι δεδομένο πως ο Μίλερ για την παράταση θα ήταν ένα όπλο που έλειψε από τη Μπάγερν, ουσιαστικά ο Χάινκες έβγαλε τον πιο φρέσκο παίκτη του και στην παράταση έκανε πιο εύκολο τον ρόλο της άμυνας της Τσέλσι.

Η απάντηση των δεινόσαυρων

Για να πάμε στους θριαμβευτές, από την Τσέλσι σίγουρα βγήκαν πολλοί πρωταγωνιστές, αλλά σίγουρα ο Ντρογκμπά είναι το κεντρικό πρόσωπο. Κανένας στράικερ στην εποχή του σύγχρονου ποδοσφαίρου δεν κυνήγησε το Τσάμπιονς Λιγκ, όσο ο Ντρογκμπά.

Ούτε θυμάμαι στο παρελθόν κάποιον τό