1293 λέξεις… οργής!

Η οργή των διεθνών «ξεχείλισε» για τις κακές συνθήκες στο ελληνικό βόλεϊ και μέσω ανακοίνωσής τους προς την ΕΟΠΕ κοινοποίησαν την ανάκληση της συμμετοχής τους στα φιλικά κόντρα στην Σερβία.Η ανακοίνωση: «Εμείς οι διεθνείς έλληνες πετοσφαιριστές ,που οι προπονητές μας και η Ομοσπονδία μας έκαναν για ακόμα μια χρονιά την ύψιστη τιμή να φορέσουμε τη φανέλα με το εθνόσημο και να συμμετάσχουμε στις αγωνιστικές υποχρεώσεις της Εθνικής Ομάδας, μετά από ώριμη σκέψη που μας βασανίζει στην πραγματικότητα εδώ και δυο χρόνια (τους παλαιότερους) καταλήξαμε σε μια εξαιρετικά δύσκολη για όλους απόφαση. Αποφασίσαμε ομόφωνα να ανακαλέσουμε τη συμμετοχή μας στα... εκτός έδρας φιλικά παιχνίδια με την Σερβία ως ελάχιστη έμπρακτη πλέον διαμαρτυρία στον εμπαιγμό από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης, ο οποίος όχι μόνο συνεχίζεται , αλλά συνεχώς κλιμακώνεται και αποτελεί μια συνεχώς παρούσα τροχοπέδη σε οποιαδήποτε προσπάθειά μας να προετοιμαστούμε απερίσπαστοι  για να ξαναφέρουμε την εθνική ομάδα εκεί που βρισκόταν, εκεί που τις αξίζει.Να την βγάλουμε από το τέλμα στο οποίο την έριξαν με διοικητικές αποφάσεις όσοι μονίμως την τελευταία διετία λειτουργούν σα να έχουν αποκλειστικό γνώμονα την εξαθλίωσή μας. Δεν πρόκειται ποτέ να θέσουμε στον παραμικρό κίνδυνο την Εθνική ομάδα ως προς τις επίσημες υποχρεώσεις της, δεν πρόκειται ποτέ να πουλήσουμε έτσι εύκολα ούτε την τιμή της χώρας και του αθλήματός μας ούτε την δουλειά μας. Παρ' όλα αυτά αισθανόμαστε ότι εξαντλήσαμε κάθε διαπραγματευτικό δρόμο και απευθυνόμαστε σε ώτα μη ακουόντων και μονίμως υποσχόμενων.Ξεκινήσαμε την προετοιμασία μας στην Παιανία τον Μάιο ερχόμενοι με άπειρα χρέη και άδειες τσέπες από τις ομάδες μας, ανίκανοι οι περισσότεροι να συντηρήσουμε τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας. Παρ' όλα αυτά συνεπείς πάντα , ήμασταν παρόντες.Συναντήσαμε εγκαταστάσεις χωρίς κλιματισμό, με ελλιπή σίτιση, έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής (μια μπάλα υπήρχε όλη κι όλη την πρώτη μέρα), άθλιες συνθήκες διαβίωσης.  Κάναμε υπομονή , ώσπου όλα αυτά να πάρουν μια απλώς ανεκτή μορφή και αρχίσαμε τις προπονήσεις με συνθήκες που ουδέποτε κοινοποιήσαμε, αν και τελικώς ίσως θα έπρεπε να το έχουμε κάνει. Τρώγαμε σε ταβέρνες και στα ρεπό μας δεν είχαμε 3 ευρώ να πιούμε έναν καφέ, δεν μπορούσαμε καν να πληρώνουμε τα διόδια για να φύγουμε 2 ώρες από την Παιανία και να δούμε τους δικούς μας ανθρώπους.Χορτάσαμε υποσχέσεις, φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και δήθεν κατανόηση. Συμφωνήσαμε ότι το ελληνικό βόλεϊ , αλλά και εμείς οι ίδιοι μπορούμε να βγούμε από τον βούρκο ,στον οποίο άλλοι μας βάλανε, μόνο με όχημα μια δυνατή εθνική ομάδα. Αποφασίσαμε να κάνουμε φέτος ότι κάναμε πέρυσι. Να επιβαρύνουμε συνειδητά και από άποψη τον προσωπικό οικογενειακό μας προϋπολογισμό , που ήδη ήταν σε άθλια κατάσταση από τα κατορθώματα και τα χρέη των έτερων διοικούντων το ελληνικό βόλεϊ.Πληρώναμε καθημερινώς βενζίνες και διόδια για τις μετακινήσεις μας από και προς την Παιανία. Πληρώναμε από την τσέπη μας τους εξειδικευμένους επιστήμονες που θα αποκαθιστο