ΣΕΠΚ | Κεραμιδάς: "Εξαγώγιμο προϊόν το μπάσκετ"

Μόνο ως απόλυτα επιτυχημένη μπορεί να κριθεί η πρώτη σεζόν του Κώστα Κεραμιδά στην Σόλνα Βίκινγκ, καθώς έπειτα από οκτώ χρόνια η ομάδα βρέθηκε στους τελικούς του σουηδικού πρωταθλήματος.

Ο Ελληνας τεχνικός μίλησε στην ιστοσελίδα του ΣΕΠΚ για την εμπειρία του, τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών, ενώ φτάνει στο συμπέρασμα ότι "είμαστε μπροστά σε σχέση με πολλούς Ευρωπαίους προπονητές".

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

Για την πρώτη του σεζόν μακριά από την Ελλάδα

που στέφθηκε με επιτυχία...
"Ήταν η πρώτη μου χρονιά που βγήκα να δουλέψω εκτός συνόρων και είμαι πολύ χαρούμενος κι ευτυχισμένος γι αυτά που πετύχαμε με την ομάδα. Για εμένα ήταν πολύ σημαντικό ότι έβλεπα μέρα με την ημέρα την ομάδα να βελτιώνεται, να παίζει καλύτερα και να ακολουθεί τις αρχές μου. Εκείνο που πρέπει να τονίσω είναι ότι βρήκα μία πολύ οργανωμένη ομάδα σε όλα της και δεν θα ήταν υπερβολή αν πω ότι μου θύμισε όταν δούλευα στο Μαρούσι τις ημέρες του Βωβού. Ήταν όλα απόλυτα επαγγελματικά. Δεν είχα να ασχοληθώ με μάνατζερς, χρήματα, τραυματισμούς ήταν όλα λυμένα κι εγώ ασχολούμουν μόνο με το μπάσκετ. Στην πορεία ανακάλυψα ποια πράγματα έπρεπε να αλλάξω και τα άλλαξα φέρνοντας 2 Ελληνίδες παίκτριες, ενώ για λίγο δεν ήρθε και η Λύμουρα, καθώς τελευταία στιγμή υπήρξε ένα πρόβλημα. Γενικά δημιουργήσαμε ένα πολύ καλό σύνολο, οι κοπέλες ακολούθησαν και είμαι πολύ υπερήφανος γι αυτές, καθώς σε κάθε αγώνα έκαναν υπέρβαση του εαυτού τους. Με κατάθεση ψυχής καταφέραμε να κάνουμε την μεγάλη έκπληξη και να φτάσουμε στον τελικό. Στον τελικό η αλήθεια είναι ότι ξεμείναμε από δυνάμεις γιατί είχαμε παίξει 44 παιχνίδια μέχρι τότε. Η αντίπαλη ομάδα, η Νόρκεπινγκ, ήταν καλύτερη από εμάς και σε συνδυασμό με το ότι εμείς είχαμε ήδη κάνει την υπέρβαση μας δεν καταφέραμε να φανούμε ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί αν και τα ματς τα παλέψαμε. Η δεύτερη θέση που πήραμε ήταν πολύ σημαντικό, καθώς η Σόλνα είχε να παίξει σε τελικό οκτώ χρόνια και το χάρηκαν οι άνθρωποι της ομάδας. Είμαστε περήφανοι για ότι πετύχαμε".

Για τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του ελληνικού πρωταθλήματος και του εξωτερικού...
"Είμαστε πιο μπασκετικός λαός έχουμε περισσότερο μπάσκετ μέσα μας. Είμαστε, όμως λιγότερο οργανωτικοί και πειθαρχημένοι. Στους Σουηδούς δεν χρειάζεται δικτατορική συμπεριφορά για να επιβληθείς το καταφέρνεις και μόνο με την παρουσία σου. Οι άνθρωποι ήταν επαγγελματίες σε όλα και άμα δεν συνεχίσω στις ΗΠΑ θα ήθελα να συνέχιζα στην ομάδα αφού έχω το συμβόλαιο στο οποίο πρέπει να απαντήσω μέχρι τέλος του Μάη. Πιστεύω ότι αυτή τη χρονιά αν συνέχιζα θα ήταν ακόμα καλύτερη.
Γενικά θεωρώ ότι ίσως τα πιο παλιά χρόνια να είχαμε κάποιες ομοιότητες με τους Σουηδούς, όμως τα τελευταία χρόνια ως οργάνωση έχουμε ξεπέσει πολύ".

Για τους Έλληνες προπονητές που πλέον αποφασίζουν να βγουν στο εξωτερικό...
"Οι Έλληνες προπονητές δεν έφευγαν τόσα χρόνια γιατί το μπάσκετ είναι εδώ. Έχουμε ένα από τα καλύτερα μπάσκετ στην Ευρώπη, όμως δεν το ξέρουμε και πρέπει να βγούμε έξω για να το συνειδητοποιήσουμε. Μας σέβονται απόλυτα στο εξωτερικό κι αν μπορούμε να εξαγάγουμε κάτι ως χώρα αυτό είναι το μπάσκετ.
Στη Σουηδία ερχόντουσαν προπονητές στις προπονήσεις τις δικές μου και του κόουτς Λυκογιάννη για να δουν την προπόνηση μας, παίκτριες από άλλες ομάδες ρώταγαν τις δικές μας πως είναι να έχουν έναν Έλληνα προπονητή. Είμαστε μπροστά σε σχέση με πολλούς Ευρωπαίους προπονητές και το γεγονός ότι δεν βγήκαμε πιο νωρίς οφείλεται στο ότι ήμασταν βολεμένοι και απλά τώρα αναγκαστήκαμε να βγούμε γιατί οι συνθήκες είναι κακές. Πετυχαίνουμε στο εξωτερικό γιατί απλά εφαρμόζουμε όσα ξέρουμε από εδώ και συνδυάζουμε τη γνώση με την άρτια οργάνωση που έχουν οι ομάδες. Η οργάνωση έχει τεράστια σημασία γιατί τα τελευταία χρόνια είχα φτάσει να είμαι μάνατζερ, προπονητής, γιατρός, φροντιστής και οδηγός πηγαίνοντας με το αυτοκίνητο μου παίκτριες μέχρι τη Θεσσαλονίκη για να παίξουμε αγώνα. Όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο και δεν γινόταν να δουλέψω ως προπονητής".