Ο κόσμος των απόκληρων

Της Κωστούλας Τωμαδάκη

Σε κάποιους δρόμους της Αθήνας οι εξαθλιωμένοι νεόπτωχοι ψάχνουν για ένα πιάτο φαΐ και οι εικόνες ντροπής φέρνουν στο μυαλό τούς ρακένδυτους ήρωες του Ζολά, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Οι εποχές άλλαξαν, όχι τα δεινά του κόσμου.

 

Μοιάζει με τσακισμένη κούκλα που κάποιο παιδί παράτησε στο πεζοδρόμιο. Είναι το μικρό αγόρι που απλώνει το αδύνατο χέρι του για μερικά κέρματα. «Πεινάω». Το θέαμα γίνεται ακόμη πιο καταθλιπτικό από την αδιαφορία των περαστικών. Εδώ, στη Λυκούρ...

Keywords
Τυχαία Θέματα