Λέσβος: 3 χρόνια μετά…

Στις 6 Σεπτεμβρίου, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποδοχής και Ταυτοποίησης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στη Λέσβο, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καταγγέλλει την ασφυκτική κατάσταση που επικρατεί ακόμα στο νησί, τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα του μεγάλου προσφυγικού κύματος. Οι καταγγελίες αφορούν στον αριθμό των προσφύγων στο κέντρο υποδοχής της Μόρια που έχει φτάσει τους 8.500 ενώ οι εγκαταστάσεις μπορούν να φιλοξενήσουν μόλις 3.000 -3.500 ανθρώπους.

Οι υπάλληλοι αποφάσισαν να απέχουν από την υπερωριακή τους εργασία το περασμένο Σαββατοκύριακο (8 και 9/9) και να κάνουν τρίωρη στάση εργασίας

Στην ανακοίνωση, μεταξύ άλλων, καταγγέλλουν τις συνθήκες διαβίωσης των διαμενόντων στα ΚΥΤ αλλά και των ίδιων των υπαλλήλων. Ο αριθμός των προσφύγων αυξάνεται καθημερινά ενώ αντίθετα το ιατρικό κλιμάκιο του ΚΕΕΛΠΝΟ έχει αποδυναμωθεί σημαντικά και παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που γίνονται, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλες τις ιατρικές ανάγκες. Ταυτόχρονα, το πρόβλημα της αποχέτευσης έχει οξυνθεί, καθώς τα λύματα πλέον ξεχειλίζουν στην είσοδο του camp, με τους μετανάστες να ζουν κυριολεκτικά μέσα σε αυτά και τους υπαλλήλους να αναγκάζονται να εργάζονται υπό αυτές τις συνθήκες. Αναρωτιούνται -εύλογα- γιατί τόσον καιρό δεν γίνονται έργα αποχέτευσης παρά μόνο προσλαμβάνονται εταιρίες καθαρισμού λυμάτων. Η λύση αυτή και πολυέξοδη είναι, καθώς η διαδικασία καθαρισμού επαναλαμβάνεται συνεχώς, και δεν λύνει το πρόβλημα.

Αυτές οι ακραίες συνθήκες είναι ιδανικές για το ξέσπασμα επιδημιών. Ήδη 16 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους στην περιφέρεια από τον ιό του Δυτικού Νείλου κι ακόμα δεν έχει παρθεί κάποιο προληπτικό μέτρο, σύμφωνα με τις καταγγελίες των υπαλλήλων. Η υπηρεσία δεν έχει προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να προφυλάξει φιλοξενούμενους και υπαλλήλους από τις επιδημίες, ενώ ταυτόχρονα οι προσπάθειες καθησυχασμού πέφτουν στο κενό.

Καταλήγουν πως δεν γίνεται να συνεχίσουν να εργάζονται υπό αυτές τις συνθήκες έλλειψης ασφάλειας, υγιεινής και διαρκούς και έντονου ψυχικού στρες.

Επιπλέον, θίγουν το ζήτημα της αρνητικής εικόνας της Ελλάδας στον υπόλοιπο κόσμο, με αυτές τις συνθήκες φιλοξενίας που δεν θυμίζουν ευρωπαϊκή χώρα. Οι πρόσφυγες έχουν ζήσει σε συνθήκες πολέμου, μερικοί έχουν βιώσει την απώλεια, έχουν κάνει ένα μακρύ, δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι για να γλιτώσουν τη ζωή τους, έχουν χωριστεί από τα αγαπημένα τους πρόσωπα και οι συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας κάθε άλλο παρά ασφάλεια ή έστω αξιοπρέπεια παρέχουν. Η έκρυθμη κατάσταση οδηγεί σε παραβατικές συμπεριφορές από τη μεριά των προσφύγων, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τη σωματική ακεραιότητα των ίδιων αλλά και των υπαλλήλων. Η αστυνομική δύναμη παραμένει η ίδια που ήταν όταν το κέντρο φιλοξενούσε 2.500 πρόσφυγες!

Σήμερα η κατάσταση είναι χειρότερη από το 2015 όπου καταγράφονταν τα ίδια προβλήματα. Ο αριθμός των υπαλλήλων στα ΚΥΤ ήταν και τότε δυσανάλογα μικρός σε σχέση με τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό των προσφύγων που κατέφθαναν καθημερινά στο νησί. Η Λέσβος μετατράπηκε έτσι σε νησίδα εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που διαβιούν σήμερα σε απάνθρωπες συνθήκες περιμένοντας επί μήνες να εξεταστούν τα αιτήματα ασύλου που έχουν καταθέσει. Η έλλειψη συσκευών Eurodac για τη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και η ανεπάρκεια προσωπικού δυσχεραίνουν ακόμα και σήμερα την καταγραφή. Από τότε γίνονταν διαβήματα για σύσταση νέων κέντρων υποδοχής για την ολοκληρωμένη καταγραφή και το πρώτο screening των νεοαφικνούμενων. Επανειλημμένα είχαν γίνει καταγγελίες για την έλλειψη κλινών, ειδών πρώτης ανάγκης, ασφάλειας και προσωπικής υγιεινής. Και τότε βασικό ζητούμενο ήταν η αποχέτευση.

Γιατί λοιπόν, ενώ τα προβλήματα είναι γνωστά, δεν έγινε ακόμα καμία ουσιαστική προσπάθεια επίλυσης; Γιατί, ενώ πρέπει να παρθούν σημαντικές αποφάσεις και μέτρα, οι αρμόδιοι καλύπτουν τα προβλήματα με ανευθυνότητα και αναλγησία; Γιατί κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη και ο ένας πετάει το μπαλάκι στον άλλον με δικαιολογίες ότι τα προβλήματα δεν υπάρχουν, οι πρόσφυγες εξαφανίζονται αφού απολαύσουν τον ελληνικό ήλιο κι ότι η πολιτεία έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα; Γιατί, ενώ η χώρα ασφυκτιά από τον αριθμό των προσφύγων, η κυβέρνηση την ίδια ώρα κάνει συμφωνία με τη Γερμανία για επαναπροώθηση; Και η …ελπίδα δεν φαίνεται πουθενά – ούτε για την χώρα ούτε και γι’ αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους…