Η Μέρκελ ψηφίζει Eργατικούς!

ΚΟΣΜΟΣΈντυπη Έκδοση

Αν υπάρχει κάτι που η Μέρκελ φοβάται πολύ περισσότερο από ένα Grexit, αυτό είναι το Brexit. Για τη Γερμανία, όπως και για άλλα μέλη της Ε.Ε., αποτελεί προτεραιότητα να παραμείνει η Βρετανία στην Ένωση. Και κάπως έτσι επικρατεί για μια ακόμα φορά ο... καιροσκοπισμός, που παρακάμπτει εν μία νυκτί ιδεολογικά χάσματα. Οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες, λοιπόν, γλυκοκοιτάζουν εσχάτως τους Εργατικούς για τις βρετανικές εκλογές. Με τον Εντ Μίλιμπαντ να αποκτά συμμάχους από εκεί που δεν θα το περίμενε ποτέ. Για την Ευρώπη, ρε γαμώτο. Ο ηγέτης των Εργατικών είναι ο μόνος υποψήφιος που έχει τις προδιαγραφές και τα ποσοστά (στα γκάλοπ) για να αντικαταστήσει τον Ντέιβιντ Κάμερον στις εκλογές που θα γίνουν σε λιγότερο από έναν μήνα στην Αγγλία, στις 7 Μαΐου. Αν κι επίσημα οι Χριστιανοδημοκράτες της Γερμανίας υποστηρίζουν τους Συντηρητικούς της Βρετανίας, ανώτατοι παράγοντες του κόμματος, που είναι σε θέση να γνωρίζουν τις προσωπικές απόψεις κι επιδιώξεις της Μέρκελ, ισχυρίζονται ότι «μια νίκη του Μίλιμπαντ θα αποτελούσε ανακούφιση για την καγκελάριο». Αγγλία και ευρώ Επίσης, εκτιμούν ότι ο πεισματάρης Κάμερον, με τις συχνές διαφοροποιήσεις του από τη γραμμή των Βρυξελλών, έχει εκμαιεύσει τόσες υποσχέσεις για παραχωρήσεις από τους υπόλοιπους ηγέτες της Ε.Ε., που θα είναι πολύ δύσκολο να τηρηθούν στο μέλλον. Η Μέρκελ, μάλιστα, που έχει πάντα στην κορυφή της ατζέντας της την παραμονή της Αγγλίας στην Ε.Ε., παίζει συχνά ρόλο διαμεσολαβητή και ξοδεύει πολύ από το προσωπικό της «πολιτικό κεφάλαιο» ζητώντας από τις υπόλοιπες χώρες «χάρες» για τη Βρετανία, έτσι ώστε να καλοπιάνει και τον Κάμερον όσο γίνεται. Αν και η Μέρκελ διατηρεί καλές προσωπικές σχέσεις με τον Κάμερον, οι Χριστιανοδημοκράτες της Γερμανίας με τους Συντηρητικούς της Βρετανίας δεν είναι πια τόσο κοντά όσο στο παρελθόν. Ειδικοί του γερμανικού think tank Stiftung (SWP) τονίζουν ότι στους κόλπους των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ υπάρχει μεγάλη ανησυχία ότι η Βρετανία θα μπορούσε να δρομολογήσει το Brexit, δηλαδή την έξοδο από την Ε.Ε., και ότι στις εκλογές του Μαΐου ο Κάμερον θα επιχειρήσει να ικανοποιήσει τους ευρωσκεπτικιστές. Η Βρετανία του Κάμερον, άλλωστε, έχει φροντίσει σταδιακά να αυτοαπομονωθεί στις Βρυξέλλες. Ήταν η μία από τις δύο μόλις χώρες που εναντιώθηκε στην τοποθέτηση του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ως προέδρου της Κομισιόν, ενώ έχει επίμονα κοντράρει το θέμα των Ευρωπαίων μεταναστών. Βρετανική «απομόνωση» Η γενικότερη μοναχική στάση της Βρετανίας έχει ως συνέπεια ο Κάμερον να μην διαθέτει και πολλούς συμμάχους στην Ευρώπη και ουσιαστικά να βασίζεται μόνο στην υποστήριξη της Μέρκελ, της οποίας, όμως, δυσκολεύει διαρκώς τη ζωή. Το 2009, για παράδειγμα, ο Κάμερον ανακοίνωσε ότι οι Συντηρητικοί επρόκειτο να αποχωρήσουν από την ομάδα των κεντροδεξιών στην Ευρωβουλή, την ομάδα που συμπεριλαμβάνει και τους Χριστιανοδημοκράτες. Αυτό, όμως, που ανησυχεί επιπροσθέτως τη Μέρκελ είναι το UKIP του αντιευρωπαϊστή Φάρατζ, που θέλει τη χώρα εκτός Ευρώπης, και το πώς θα επηρεάσει την πολιτική και τη στάση της Βρετανίας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλα αυτά έχουν κάνει εσχάτως πολλούς στο κόμμα της Μέρκελ να αναλογιστούν τα πλεονεκτήματα μιας πιθανής κυβέρνησης των Εργατικών υπό τον Εντ Μίλιμπαντ. Πιστεύουν, μάλιστα, ότι με τον Μίλιμπαντ θα περιοριζόταν και η επιρροή του UKIP. Οι… αφοσιωμένοι Η Μέρκελ, λοιπόν, εξουθενωμένη από την αντιευρωπαϊκή στάση της Βρετανίας, στρέφεται με απόγνωση στους Εργατικούς. Ο Μίλιμπαντ, άλλωστε, δεν έχει προχωρήσει σε προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις περί Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το κόμμα των Εργατικών αυτοπροσδιορίζεται ως αφοσιωμένο στην Ε.Ε. Παρά ταύτα, η ευρωσκεπτικιστική διάθεση στη βρετανική κοινή γνώμη υπάρχει. Από την άλλη, ο Κάμερον έχει υποσχεθεί ότι αν κερδίσει τις εκλογές θα επαναδιαπραγματευτεί τη συμμετοχή της Βρετανίας στην Ε.Ε. και θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα ώς τα τέλη του 2017, με το δίλημμα «μέσα ή έξω από την Ε.Ε.». Και με αμιγώς πολιτικούς όρους το Brexit αποτελεί ενδεχομένως ακόμα μεγαλύτερο ρίσκο από ένα Grexit. Ιστορικά, ήταν οι Συντηρητικοί που έβαλαν τη Βρετανία στην ΕΟΚ το 1973. Και ήταν οι Εργατικοί που έκαναν το μεγάλο δημοψήφισμα του 1975 σχετικά με την παραμονή της Βρετανίας στην τότε ΕΟΚ, κερδίζοντάς το με το «ναι» στο 67,2%. Ακόμη πιο πίσω, εξάλλου, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ σε λόγο του στη Ζυρίχη το 1946 ζητούσε να δημιουργηθούν «οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Σήμερα, όμως, κι εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η Βρετανία παραμένει σε μια μεσοβέζικη κατάσταση, όπου ναι μεν είναι μέλος της Ε.Ε., αλλά δεν είναι στην ευρωζώνη ή στη Σένγκεν. Στην Αγγλία αναλυτές εκτιμούν ότι, όπως ακριβώς τον περασμένο Σεπτέμβριο η πλειονότητα των Σκοτσέζων επέλεξε τελικά να παραμείνει στο Ηνωμένο Βασίλειο, κυρίως λόγω της αβεβαιότητας που προσέφερε η εναλλακτική, έτσι μάλλον θα κάνουν πολλοί Βρετανοί, αν φτάσουν σε δημοψήφισμα για το μέλλον τους στην Ε.Ε. Ακόμη και μια νίκη των Εργατικών, πάντως, δεν θα έβαζε φρένο στις ανησυχίες για ένα Brexit. Το πιο επίφοβο σενάριο, μάλιστα, θα είναι η οριακή νίκη των Εργατικών, την οποία θα ακολουθούσε η εκλογή μιας συντηρητικής κυβέρνησης, ακόμη πιο ευρωσκεπτικιστικής από αυτή του Κάμερον. Επί χρόνια, οι ψηφοφόροι στην Αγγλία ήταν μοιρασμένοι ανάμεσα σε δυο βασικά κυρίαρχα κόμματα. Το 1951, Συντηρητικοί και Εργατικοί συγκέντρωναν το 97% των ψήφων. Τα τωρινά exit polls για τον Μάιο δείχνουν ότι ο καθένας από τους δύο μεγάλους θα πάρει μόλις το ένα τρίτο. Οι δημοσκόποι προβλέπουν ότι στη Βρετανία το πολιτικό σκηνικό θα διασπαστεί σε έξι κόμματα. Οι ψηφοφόροι, άλλωστε, κατά τους Βρετανούς αναλυτές, δεν ανήκουν πια στον γνωστό διαχωρισμό κεντροαριστεροί - κεντροδεξιοί. Έχουν γίνει «πολιτικοί καταναλωτές» που απλά όποτε γίνονται εκλογές βγαίνουν για ψώνια...ΜέρκελΒρετανίαΕΕΕργατικοίIssue: 1860Issue date: 16-04-2015