Γιατί προτείνω συγκρότηση Βουλής Πολιτών

Γράφει ο Κώστας Χρυσόγονος
καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Τμήμα Νομικής ΑΠΘ και Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω

Στην πολιτική και συνταγματική θεωρία γίνεται, συνήθως, αντιδιαστολή μεταξύ της αρχαίας άμεσης Δημοκρατίας και της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Τούτο έχει βάση, στον βαθμό που στα δημοκρατικά πολιτεύματα των πόλεων-κρατών της αρχαιότητας ήταν καθοριστικός ο ρόλος της συνέλευσης των πολιτών, η οποία είναι προφανώς ανέφικτη στα σημερινά εθνικά κράτη, πρώτιστα για γεωγραφικούς και πληθυσμιακούς λόγους
(σημ.: υπογράμμιση δική μου). Στην πραγματικότητα, ωστόσο, οι αρχαίες πόλεις-κράτη διέθεταν και....
άλλα όργανα, με πολύ λιγότερα μέλη από την Εκκλησία του Δήμου (π.χ. στην αρχαία Αθήνα η Βουλή των πεντακοσίων και το λαϊκό δικαστήριο της Ηλιαίας). Τα όργανα εκείνα δεν συγκροτούνταν, όμως, με εκλογή των μελών τους (ούτε αποτελούνταν από επαγγελματίες τεχνοκράτες, όπως τα σύγχρονα δικαστήρια), αλλά με κλήρωση. Αυτή θεωρείτο ως η κατεξοχήν δημοκρατική μέθοδος ανάδειξης των αρχόντων, σε συνδυασμό με τον χρονικό περιορισμό της θητείας τους (συνήθως ενιαύσιας) και την εναλλαγή των προσώπων (π.χ.κανείς δεν μπορούσε να είναι μέλος της Βουλής για περισσότερες από δύο συνολικά θητείες). Αντίθετα, η εκλογή θεωρείτο ως κατά βάση ολιγαρχική μέθοδος... (Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ)
Όλα ωραία και καλά, όσον αφορά το περιεχόμενο του άρθρου εν γένει, πλην όμως με εξοργίζει στο έπακρο το παρακάτω στην εισαγωγική παράγραφο: "...η οποία (συνέλευση των πολιτών) είναι προφανώς ανέφικτη στα σημερινά εθνικά κράτη, πρώτιστα για γεωγραφικούς και πληθυσμιακούς λόγους". Τί δηλώνει αυτό; Βασική τεχνολογική άγνοια (απαράδεκτη για ακαδημαϊκό διδάσκαλο και επιστήμονα); Μισαλλοδοξία της εξειδίκευσης; Πρόθεση εκ προοιμίου "θαψίματος" της ανάπτυξης του θέματος που επιχειρεί ο συγγραφέας (δηλ. το αναπτύσσει για το θεαθήναι - ακαδημαϊκά);


Θα ήθελα να πληροφορήσω τον κ. Χρυσόγονο (με όλο τον σεβασμό προς το πρόσωπό του), καθώς και το αναγνωστικό κοινό του, ότι το πρόβλημα επανασύγκλησης της συνέλευσης των πολιτών (κοινώς Εκκλησίας του Δήμου) στην σύγχρονη κοινωνία (τοπικά, εθνικά, πανευρωπαϊκά, καθώς και παγκόσμια) έχει επιλυθεί από τις αρχές της 10ετίας του '90, σε θεωρητικό/φιλοσοφικό, καθώς και σε πρακτικό/τεχνολογικό επίπεδο.

Η λύση/απάντηση στο παραπάνω πρόβλημα ονομάζεται Συμβουλευτική Άμεση Δημοκρατία - Δίκτυο ΠΕΡΙΚΛΗΣ - το "εκπαιδευκτικό σύστημα Πολιτών και Αρχόντων για την επιστροφή στο μέλλον της Δημοκρατίας" (http://greeksynthesis.blogspot.com/2011/07/democracy-has-gone-to-dogs.html). Στηρίζεται από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, είναι τεκμηριωμένη σε διεθνή βιβλιογραφία, έχει στο παρελθόν στηριχθεί από φιλόσοφους/επιστήμονες διεθνούς εμβέλειας (όπως, π.χ., Κορνήλιο Καστοριάδη και Μιχάλη Δερτούζο/ΜΙΤ - έναν από τους δημιουργούς του σημερινού Internet), είναι ευρέως γνωστή σε "παλιούς" (και νυν ενεργούς) πολιτικούς και ουσιαστικά παντελώς άγνωστη στην πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας (γιατ
Keywords
Τυχαία Θέματα