Το μέτρο της Ελλάδας

Είχα γράψει κάποτε μια σειρά από άρθρα στα οποία εξηγούσα γιατί το Ανθρώπινο Μέτρο θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση του brand Greece. Είχα δανειστεί την ιδέα από τους ΟΑ του 2004, που είχαν προσθέσει στη Συμμετοχή, τη Γιορτή και την Ιστορική Κληρονομιά – κλασικές αξίες σχεδόν κάθε Ολυμπιάδας – το Ανθρώπινο Μέτρο, ως χαρακτηριστικό του τόπου μας. Δεν επρόκειτο για ρομαντική υπεραπλούστευση, αλλά για μια αυθεντική στρατηγική πρόταση, θεμελιωμένη σε μια αλήθεια που διατρέχει τη θέση και σχέση μας με τον κόσμο,

την ιστορία, τη γεωγραφία, την κουλτούρα και τελικά την καθημερινότητά μας.

Η Ελλάδα δεν είναι η χώρα της κλίμακας, αλλά της ισορροπίας. Είναι το μέγεθος και η γεωγραφική της θέση, η ποικιλία της τοπογραφίας, το κλίμα και το φως που φωτίζει τα πράγματα με καθαρότητα και βάθος. Είναι η κλίμακα και ο ρυθμός των αρχαίων μνημείων, που δεν εντυπωσιάζουν με όγκο αλλά συγκινούν με αναλογία. Είναι η παραγωγή και η κουζίνα, βασισμένες στη γη, στην εποχικότητα, στο λίγο και καλό. Τα έθιμα και οι γιορτές, οι πλατείες που χωράνε όλο το χωριό και οι κυκλικοί χοροί. Ακόμα και οι εμμονές και οι δοξασίες μας, από το κακό μάτι μέχρι το καλό ποδαρικό, είναι εκφράσεις ενός κόσμου που παραμένει ανθρωποκεντρικός, μικρός σε μέγεθος, αλλά ουσιαστικός και ζωντανός.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι αυτό που μας διαφοροποιεί διεθνώς, είναι η πρόταση ζωής που ενσαρκώνει ο τόπος, βασισμένη στη γνησιότητα και τη χαρά του μέτρου. Ανησυχώ όμως ότι αυτή η ευκαιρία χάνεται. Όσο ένα κομμάτι της κοινωνίας και της παραγωγικής οικονομίας παλεύει να το διατηρήσει και να το εξελίξει, κυρίαρχα αφηγήματα και πρακτικές μοιάζουν να το παραμορφώνουν. Η μαζική τουριστική ανάπτυξη, η τυποποίηση της εστίασης, οι υπερσκηνοθετημένες κάθε είδους «εμπειρίες», η άναρχη δόμηση, η μίμηση διεθνών προτύπων, αφαιρούν από το ανθρώπινο μέτρο. Και το brand Greece, ενώ παραμένει ισχυρό στο φαντασιακό των ξένων, μένει αφώτιστο από εμάς τους ίδιους που αντί να το εξελίσσουμε, το ανακυκλώνουμε σε εικόνες-κλισέ.

Κι όμως, υπάρχουν μικρές επιχειρήσεις και παραγωγοί που μένουν συνεπείς σε έναν τρόπο ζωής με ουσία και συνέπεια. Υπάρχουν και ελληνικά brands, όπως π.χ. η Aegean, η Zeus+Dione ή η Korres, που δείχνουν ότι το ανθρώπινο μέτρο μπορεί να γίνει brand χωρίς να γίνει σλόγκαν, να γίνει αυθεντικό αφήγημα, χωρίς να καταλήξει τουριστικό video.

Το brand Greece δεν χρειάζεται επανεφεύρεση, χρειάζεται επανασύνδεση και το Ανθρώπινο Μέτρο μπορεί να προσφέρει τον απαραίτητο συνδετικό ιστό.

Keywords
Τυχαία Θέματα