Όσκαρ κλασσικά εικονογραφημένα

20:22 28/2/2012 - Πηγή: NewsBomb

Ο Τάσος Θεοδωρόπουλος αναλύει τα βραβεία, το σόου και τις διαφορετικές ταχύτητες του μεγαλύτερου κινηματογραφικού πάρτι στον πλανήτη.

Παραδοσιακές αξίες σε αγώνα ταχύτητας

Tην ώρα που θα διαβάζετε αυτές εδώ τις γραμμές, είναι σχεδόν σίγουρο ότι oι περισσότεροι θα ξέρετε ποιος πήρε τι στα Όσκαρ, και ποιος φόρεσε τι, μη σας πω και ποιος είπε τι.

Για την ακρίβεια,

ακόμα κι αν δεν παρακολουθήσατε τα ξημερώματα ζωντανά την τελετή, οι παραπάνω πληροφορίες θα έχουν φτάσει στο e mail σας μέσα από εκατό διαφορετικούς προορισμούς, όπως γινόταν και στο δικό μου, που σχεδόν ταυτόχρονα με την παρουσία κάποιας ή κάποιου στο κόκκινο χαλί, ανακάλυπτα τη φωτογραφία του από το στιγμιότυπο, μόλις δευτερόλεπτα μετά, σε κάποιο site.

Είναι οξύμωρο, το να πρέπει να απολαύσεις να κατανοήσεις και να αναλύσεις το σκεπτικό μιας τελετής απονομής βραβείων Όσκαρ, που στην ουσία μέσα από την πολλαπλή βράβευση του «The Artist” και του “Hugo” αλλά και της κλασσικής αξίας της Μέριλ Στριπ έναντι του φαβορί που ήταν η Βαϊόλα Ντέιβις, αποτέλεσε σαν περιεχόμενο φόρο τιμής στις παραδοσιακές αξίες της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας, την ώρα που σαν είδηση, μετατρέπεται δημοσιογραφικά, μέσα από την ταχύτητα του διαδικτύου και της blogόσφαιρας σε υπερσύγχρονο χάιτεκ αγώνα δρόμου.

Τι περιθώριο έχεις να αναλύσεις και να βγάλεις ψύχραιμα συμπεράσματα από τις βραβεύσεις και την τελετή, αν η προτεραιότητά σου, είναι η ταχύτητα και όχι το περιεχόμενο; Ελάχιστα, πέρα από τα προφανή: Το επιφανειακό gossip για τα φορέματα, τις καλοντυμένες και τις κακοντυμένες και μια επιδερμική ανακεφαλαίωση του σόου. Γιατί κάπου ανάμεσα στην προναφερθείσα αποθέωση των κλασικών χολιγουντιανών κινηματογραφικών αξιών (που πάνω κάτω είναι πάντα τα Όσκαρ) και την επιτάχυνση της επικοινωνίας και της δημιουργίας των εντυπώσεων, ο στόχος της γιορτής του κινηματογράφου που υποτίθεται πως είναι η βραδιά της απονομής, χάνεται και μετατρέπεται σε μια ακόμα παρέλαση λαμπερών προσώπων, χτενισμάτων και ρούχων, στα πλαίσια ενός πανάκριβου (αλλά και επίσης παλιομοδίτικου στη ρυθμολογία και το στήσιμό του) τηλεοπτικού σόου.

Οπότε χάνεται και η ουσία που προσπαθεί να επιβιώσει στη σχιζοφρενική διαφοροποίηση μεταξύ του μέσου και του μηνύματος και μένει μόνο ο φραμπαλάς.

Η συντηρητική έκπληξη της Μέριλ Στριπ

Για τη φετινή απονομή, τα βραβεία αυτά καθ’ εαυτά, δηλαδή το μήνυμα, ήταν όπως προσωπικά το «διάβασα», συγκεκριμένο και σαφές. Και συμπυκνώνεται ιδιαίτερα εύστοχα σε ένα twit ενός φίλου που μου έγραψε «αποκλείεται να ξενυχτήσω για να δω τι θεωρούν καλό και άξιο για βράβευση σινεμά 6000 μεσήλικες» Τα βραβεία κύλησαν ακριβώς όπως είχαν προβλεφθεί, με μοναδική και όχι ακριβώς ευχάριστη έκπληξη, τη βράβευση της Μέριλ Στριπ στο «Iron Lady” έναντι της Βαϊόλα Ντέιβις, στην αναμφισβήτητα πολύ καλύτερη, και πολύ πιο μεστή ως ανάπτυξη ρόλου της εμφάνιση της στις «Υπηρέτριες».

Για άλλη μια φορά, η Ακαδημία προτίμησε τον ασφαλ

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords