Με τα «νταούλια» δεν πας... πουθενά!

Εκτός από «τα νταούλια, τους ζουρνάδες» και τους αστεϊσμούς, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι ξεκάθαρος για το «Συμβόλαιο…

Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της χώρας που η αγωνία του λαού βρίσκεται στο ζενίθ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε το πρώτο του σοβαρό λάθος σε επικοινωνιακό επίπεδο.

Στην ομιλία του από το Ηράκλειο της Κρήτης

τόνισε μεταξύ άλλων ότι «O ΣΥΡΙΖΑ θα βαράει το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν» δημιουργώντας σοβαρούς προβληματισμούς σε όσους τον άκουσαν, ακόμα και στους πιο θερμούς υποστηρικτές του.

«Εμείς θα παίζουμε το ζουρνά κι αυτοί θα χορεύουν. Κι επειδή είμαστε στην Κρήτη, θα παίζουμε τη λύρα και θα χορεύουν πεντοζάλη οι αγορές», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Τσίπρας «παγώνοντας» τους πάντες.

Έμπειροι πολιτικοί αναλυτές που παρακολούθησαν την ομιλία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται με πιο ακριβώς πλάνο έχει σκοπό να αντιμετωπίσει τους δανειστές ο κ. Τσίπρας, διότι αν δεν το έχουν καταλάβει οι συνεργάτες του, σε περίπτωση που διενεργηθούν εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραλάβει «ανοικτή» την διαπραγμάτευση.

«Ανοικτή» διαπραγμάτευση σημαίνει ότι το πλεονέκτημα το έχουν οι δανειστές και ο κ. Τσίπρας θα αναγκαστεί να κάτσει στο ίδιο τραπέζι που καθόταν ο Σαμαράς. Δυστυχώς, την επομένη των εκλογών δεν θα έχει την πολυτέλεια να αρνηθεί κάποια συμφωνία που ψήφισαν άλλοι πριν από αυτόν... Τουλάχιστον, όχι, δίχως το... κόστος να το πληρώσει και πάλι η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων που έχει δεχτεί στο πετσί της τα μέχρι τώρα... αναπτυξιακά μέτρα των μνημονιακών κυβερνήσεων.

Προφανώς και οι αστεϊσμοί δεν είναι απαγορευτικοί, έστω και αν κανείς τους εντάσσει στο πλαίσιο και της όποιας απειρίας του κ. Τσίπρα, η οποία επίσης είναι εμφανέστατη.

Όταν όμως η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, όταν οι Έλληνες θέλουν «αύριο» κιόλας να δουν την άμεση υλοποίηση όλων των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορείς να ομιλείς περί... νταουλιών και ζουρνάδων. Απαιτείται στοιχειώδης σοβαρότητα και ισχυρή ενιαία γραμμή στο εσωτερικό του κόμματος που πρόκειται να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ένα κόμμα που βρίσκεται σε θέση... αναμονής για να αναλάβει τη διακυβέρνηση μιας μνημονιακά δεσμευμένης χώρας για δεκάδες χρόνια, δεν μπορεί να εμφανίζεται με δύο και τρεις τάσεις. Τους μισούς να λένε ότι θα σκίσουν τα μνημόνια και θα καταργήσουν τις εφαρμοστικές διατάξεις με ένα νόμο και τους άλλους μισούς να ισχυρίζονται ότι «δεν πρόκειται να λάβουμε μονομερείς αποφάσεις στην Ευρώπη και θα διατηρήσουμε σε τάξη τη δημόσια οικονομία».

Ο κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του γνωρίζουν ότι με τα νταούλια δεν πας πουθενά. Ο ελληνικός λαός περιμένει να ακούσει από το πρώτο κόμμα των δημοσκοπήσεων, πώς ο κατώτερος μισθός θα επιστρέψει στα 751 ευρώ, πώς θα επαναφέρει το μέσο Ελληνα πολίτη σε ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης, πώς θα ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας για να μειωθεί η μάστιγα της ανεργίας.

Καλό το περιεχόμενο του προγράμματος των εξαγγελιών της Θεσσαλονίκης, αλλά από τα λόγια στην πράξη υπάρχουν χαώδεις αποστάσεις και περιθώρια «εξαπάτησης» των ψηφοφόρων δεν υπάρχουν πια, για κανένα από τα κόμματα που θα διεκδικήσουν τη ψήφο των πολιτών στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε και αν αυτές διεξαχθούν.

Καλό θα ήταν, δηλαδή, εκτός από τα νταούλια να μας πει ο κ. Τσίπρας με τι λεφτά θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση. Πώς ακριβώς θα εξασφαλίσει τη δωρεάν παροχή ρεύματος σε 300.000 οικογένειες, το πρόγραμμα διατροφής με κουπόνια σε 300.000 άπορες οικογένειες, τη μείωση έως και μηδενισμό στη συμμετοχή για τη φαρμακευτική δαπάνη, την εξασφάλιση στέγης μέσω της επανίδρυσης του ΟΕΚ, την ειδική κάρτα μετακίνησης με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για μακροχρόνια ανέργους και όσους διαβιώνουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Διότι στις επανειλημμένες ερωτήσεις των δημοσιογράφων για το πώς θα καταφέρει να πείσει τους δανειστές για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ο κ. Τσίπρας στερείται – προς το παρόν – πειστικών επιχειρημάτων, ενώ αίσθηση προκάλεσε η απάντηση που έδωσε προσφάτως σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο ΣΚΑΙ ότι ένα από τα μέσα πίεσης που θα ασκήσει είναι «να κατέβει ο λαός σε πορείες(;)».

Αν, πράγματι, το διαπραγματευτικό σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα είναι να κατεβάσει τον κόσμο στο πεζοδρόμιο – όντας πρωθυπουργός – για να πείσει τη Μέρκελ και το ΔΝΤ για το απόλυτο δίκαιο των αιτημάτων μας, για την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, για το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στο υπέρτατο αγαθό της δημόσιας υγείας, τότε εύκολα γίνεται αντιληπτό πως κάπου, κάτι διαφεύγει στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και τα επιτελικά στελέχη του.

Ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει ότι ο ελληνικός λαός είναι έτοιμος να του προσφέρει τη μία και μοναδική ευκαιρία που επιζητά όλα αυτά τα χρόνια, βλέποντας τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ από το 3% να ξεπερνούν το 20% και πλέον να εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις ακόμα και να προσφέρουν απλόχερα μια πιθανή αυτοδυναμία.

Γνωρίζει, βέβαια, ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών που θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, όποτε και αν πραγματοποιηθούν οι εκλογές, δεν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους προς τα μνημονιακά κόμματα και την εμπιστοσύνη τους σε όσα ο κ. Τσίπρας έχει εξαγγείλει, περιμένοντας από την επόμενη κιόλας ημέρα, την άμεση υλοποίησή τους.

Γι' αυτό και ο κ. Τσίπρας είναι υποχρεωμένος απέναντι στους Έλληνες πολίτες να τους κοιτάξει στα μάτια και να ζητήσει τη ψήφο τους, μιλώντας τους με ανοιχτά χαρτιά και αφήνοντας στην άκρη και τα νταούλια και τα επικοινωνιακά τρικ.

Διότι σε περίπτωση αθέτησης όλων αυτών των υποσχέσεων, η οργή του ήδη «προδομένου» λαού από την... αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία και τον Αντώνη Σαμαρά, στην οποία σήμερα έχει «επενδύσει» ο ΣΥΡΙΖΑ θα «πνίξει» σε πολύ μικρό διάστημα τα όνειρα του Αλέξη Τσίπρα για την πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς στην Ελλάδα.