Τι θα γινόταν αν...

ΠΟΛΙΤΙΚΗΈντυπη Έκδοση

Τα σενάρια του «Economist» για Μακρόν, Τραμπ, Βρετανία και ανοιχτά σύνορα

Ο «Economist», όπως συνηθίζει στη μέση κάθε καλοκαιριού, εξετάζει τα σενάρια για το 2017, με το βλέμμα στα επόμενα χρόνια, αφού συνυπολογίζει όλα τα δεδομένα μέχρι αυτή τη στιγμή. Τι ακριβώς θα γινόταν, λοιπόν, αν: 1 Ο Μακρόν καταφέρει να περάσει τις μεταρρυθμίσεις του Αν πράγματι ο Μακρόν καταφέρει να πραγματοποιήσει τον ηράκλειο άθλο των μεταρρυθμίσεων, δεν θα μεταμορφώσει μόνο τη χώρα του, αλλά ολόκληρη την
Ευρώπη, σύμφωνα με τον «Economist».Το φθινόπωρο που έρχεται θεωρείται το πρώτο μεγάλο τεστ για τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας. Ο νόμος για τα εργασιακά που ετοιμάζει αναμένεται να προκαλέσει μαζικές απεργίες και διαδηλώσεις. Όμως ο γαλλικός προϋπολογισμός είναι σταθερά ελλειμματικός από το 1975 και πολλά θα κριθούν από το αν τελικώς ο Μακρόν επιμείνει. Αν ο Μακρόν τα καταφέρει, μετά το φθινόπωρο του 2017 ακολουθεί μια δεύτερη σειρά από μεταρρυθμίσεις με σκοπό την καταπολέμηση της ανεργίας και την εκπαίδευση των νέων. Σε συνδυασμό με ένα πιο σταθερό δημοσιονομικό καθεστώς, η επιχειρηματική εμπιστοσύνη θα αρχίσει να επανέρχεται και οι εταιρείες να επενδύουν και να προχωρούν σε προσλήψεις. Έτσι:  Οι μεγάλες γαλλικές εταιρείες τεχνολογίας, που είχαν φύγει για το Λονδίνο, επιστρέφουν στο Παρίσι, σύμφωνα με το σενάριο του «Economist». Από το Βερολίνο, η Άνγκελα Μέρκελ, στην τέταρτη θητεία της, παρακολουθεί άφωνη τα δημόσια οικονομικά της Γαλλίας να εξορθολογίζονται.  Δεν θα υπάρξει ένα άμεσο οικονομικό θαύμα. Όπως έχει καταδείξει και η γερμανική οικονομική ιστορία, τα αποτελέσματα τέτοιων προσπαθειών χρειάζονται χρόνο.  Εκμεταλλευόμενο τον βρετανικό απομονωτισμό λόγω Brexit, το Παρίσι μετατρέπεται σε παγκόσμιο κέντρο τεχνολογίας και έρευνας σε τομείς όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη.  Οι πρώτες μεταρρυθμίσεις Μακρόν αρχίζουν να αλλάζουν την ατμόσφαιρα στο σωστό τάιμινγκ, πριν από τις εκλογές του 2022. Ο Μακρόν καταφέρνει να νικήσει τη Μαριόν Μαρεσάλ Λεπέν, την ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, που κυριάρχησε στο Εθνικό Μέτωπο, αφού έδιωξε πραξικοπηματικά τη Μαρίν Λεπέν. Η επανεκλογή Μακρόν αποδεικνύεται αποφασιστικής σημασίας. Η οικονομία της Γερμανίας αρχίζει να υποφέρει από τις επιπτώσεις της μακροχρόνιας δημόσιας αποεπένδυσης, την ίδια στιγμή που η νέα οικονομική ζωντάνια της Γαλλίας απειλεί τη γερμανική κυριαρχία. Οι Γερμανοί οικονομολόγοι αρχίζουν να «τρέχουν» το σενάριο όπου το δημογραφικό πλεονέκτημα της Γαλλίας επιτρέπει στην οικονομία της να ξεπεράσει αυτήν της Γερμανίας. Η νέα δυναμική στην καρδιά της Ευρώπης δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομία. Η μειωμένη επιρροή της Βρετανίας μετά το Brexit ωθεί Γαλλία και Γερμανία σε στενότερη συνεργασία. Ο Μακρόν κάνει ακριβώς αυτά που υποσχέθηκε, σοβαρές μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομική λιτότητα. Το Βερολίνο, βλέποντας τη Γαλλία να τηρεί τους δημοσιονομικούς κανόνες και να δείχνει σημάδια οικονομικής αυτοπεποίθησης, αρχίζει να βάζει κατά μέρος την παραδοσιακή του δυσπιστία. Το Παρίσι από την πλευρά του πιέζει για τις δικές του απαιτήσεις από πιο αξιόπιστη θέση. Αρχικά, οι γαλλογερμανικές πρωτοβουλίες ήταν περισσότερο συμβολικές. Υπήρξε ένα κοινό επενδυτικό ταμείο και κάποιες κοινές πρωτοβουλίες για την άμυνα. Αλλά με την έναρξη της δεύτερης θητείας Μακρόν, το Βερολίνο άρχισε να μετακινείται από τις επιφυλάξεις του. Η Γερμανία συμφώνησε στην έναρξη συνομιλιών για θεσμικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένων της δημιουργίας υπουργείου Οικονομικών για την ευρωζώνη και κοινό προϋπολογισμό. Γαλλία και Γερμανία αναλαμβάνουν δράσεις και εκτός των συνόρων της Ε.Ε., σε θέματα όπως η κλιματική αλλαγή και η παγκόσμια ανισότητα. Παρακινούμενο από τη γεωστρατηγική υποχώρηση της Βρετανίας, το Brexit και την Αμερική του Τραμπ, το Βερολίνο άρχισε να συνεισφέρει σε σταθερή βάση στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ευρώπης, κυρίως σε ζώνες της Αφρικής παραδομένες στην τρομοκρατία. Το λεγόμενο «ριζοσπαστικό κέντρο» που εκπροσωπεί ο Μακρόν, μια πολιτική φιλοσοφία σχεδιασμένη να συνταιριάζει στοιχεία από την Αριστερά και τη Δεξιά με σκοπό το χτίσιμο μιας ανοιχτής κοινωνίας μακριά από δυνάμεις εθνικισμού, αρχίζει να αποκτά μιμητές. Το αποτέλεσμα οδηγεί σε μια πιο ισχυρή και λιγότερο διαφοροποιημένη ευρωζώνη. 2 Ο Ντόναλντ Τραμπ κερδίσει και δεύτερη θητεία Αρχικά οι αντίπαλοί του ονειρεύονταν τη μομφή μετά την ήττα του. Πώς θα ήταν όμως τα πράγματα αν ο κόσμος καλούνταν να αντιμετωπίσει και μια δεύτερη προεδρία Τραμπ;Η νίκη που θα εξασφαλίσει θα είναι με το χαμηλότερο ποσοστό ψήφων στην αμερικανική ιστορία. Ο Τραμπ, που είχε αρχικά μπει στον Λευκό Οίκο με υποσχέσεις να εξαφανίσει τον «βούρκο» της Ουάσιγκτον και να κηρύξει οικονομικό πόλεμο με Κίνα, Μεξικό κι Ευρώπη, έχει κάνει στροφή 180 μοιρών. Η αμερικανική οικονομία πράγματι παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης, όχι όμως χάρη στις τολμηρές κινήσεις του Τραμπ. Η οικονομία ανταποκρίνεται κυρίως λόγω της σταθερής ανάπτυξης σε χώρες όπως ο Καναδάς και το Μεξικό αλλά και στις σκανδαλώδεις απορρυθμίσεις Τραμπ, που εκλέχτηκε από τους μη προνομιούχους για να ευνοήσει σκανδαλωδώς επιχειρήσεις δισεκατομμυρίων. Ο πρόεδρος έχει αναθέσει τις σημαντικότερες οικονομικές αποφάσεις σε μια ομάδα πρώην τραπεζιτών της Wall Street και λομπίστες. Οι αντίπαλοί του κάποτε είχαν πιστέψει ότι η σκιώδης ρωσική ανάμειξη στις εκλογές θα κατέληγε στην πτώση του Τραμπ. Όμως, με έναν συνδυασμό δικονομικών ιδιαιτεροτήτων (παραθυράκια) που απέτρεπαν την αποδοχή συγκεκριμένων στοιχείων στο δικαστήριο αλλά και του δισταγμού μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να «ρίξουν» τον δικό τους πρόεδρο, επισήμως η υπόθεση δεν έφερε την καθαίρεση Τραμπ.Οι λαϊκίστικες υποσχέσεις του Τραμπ, όπως το τείχος με το Μεξικό, παραμένουν ανεφάρμοστες. Ούτε τα ερειπωμένα εργοστάσια ξανάνοιξαν, ούτε οι θέσεις εργασίας στη βιομηχανία του άνθρακα ξαναδημιουργήθηκαν, ούτε το πρόγραμμα υγείας που θα καταργούσε το Obamacare υλοποιήθηκε τελικά. Ο Τραμπ δεν τήρησε καμιά από αυτές τις υποσχέσεις, όμως αυτό δεν τον εμποδίζει να προσκολλάται στην εξουσία. Στις – όλο και πιο σπάνιες – δημόσιες ομιλίες του συνεχίζει να αναφέρεται στις υποσχέσεις του, αλλά πια μαζί με απειλές και κατηγορίες για τον Τύπο και τις «αντι-αμερικανικές ελίτ» που τον εμποδίζουν από το να τις υλοποιήσει. Στην εξωτερική πολιτική, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν πια σταματήσει να αναζητούν προσωπικές συναντήσεις με τον Αμερικανό πρόεδρο. Τα ρωσικά ΜΜΕ, ελεγχόμενα πλήρως από το Κρεμλίνο, έχουν αρχίσει να περιγελούν τον Τραμπ που, με τα χέρια δεμένα λόγω του σκανδάλου επαφών με τη Ρωσία, δεν τολμά ακόμη κι αν αρχικά ήθελε να παρεκκλίνει από το προκαθορισμένο διαχρονικά αμερικανικό δόγμα. Τα «πρωτοπαλίκαρα» της στενής ομάδας Τραμπ στον στρατηγικό σχεδιασμό ξεκινούν να ψάχνουν για καινούργιο «πρωταθλητή» του οικονομικού εθνικισμού. Στο μεταξύ, οι Αμερικανοί ψηφοφόροι αρχίζουν να μην θυμούνται καν γιατί ψήφισαν για δεύτερη θητεία το συγκεκριμένο προεδρικό σόου. 3 Τα σύνορα «ανοίξουν» Με τον όρο ανοιχτά σύνορα εννοούμε ότι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να μετακινούνται οπουδήποτε θέλουν με σκοπό να εργαστούν. Δεν σημαίνει το να μην υπάρχουν σύνορα ή την κατάργηση της έννοιας των κρατών, επισημαίνει ο «Economist». Θεωρητικά, ο γρηγορότερος δρόμος για την εξάλειψη της φτώχειας είναι να επιτραπεί στον κόσμο να φύγει από τα μέρη που υπάρχει αυτή η φτώχεια. Υπολογίζεται ότι ένας τέτοιος κόσμος ελεύθερης μετακίνησης θα ήταν πλουσιότερος κατά 78 τρισ. δολάρια! Η εταιρεία δημοσκοπήσεων Gallup υπολόγισε ότι, αν τα σύνορα ήταν ανοιχτά, τουλάχιστον 630 εκατ. άνθρωποι θα μετανάστευαν μόνιμα, αν μπορούσαν. Δηλαδή το 13% του παγκόσμιου πληθυσμού. Ακόμη περισσότεροι θα μετανάστευαν για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Είναι βέβαιο ότι τα ανοιχτά σύνορα θα είχαν ως άμεσο αποτέλεσμα τις τεράστιες ροές ανθρώπων. Σήμερα, 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε πλούσιες χώρες και 6 δισ. σε φτωχές χώρες. Αν εξαφανίζονταν τα νομικά εμπόδια, είναι πολύ πιθανό μέχρι και 1 δισ. από αυτούς τους ανθρώπους να μετανάστευε. Τυπικά, οι ψηφοφόροι στις πλούσιες χώρες - «προορισμούς» ανέχονται ένα περιορισμένο ποσοστό μεταναστών. Όμως θα έτρεμαν στην ιδέα των ανοιχτών συνόρων που θα βούλιαζε τη χώρα τους από ξένους. Πράγματι, μια μαζικής κλίμακας μετανάστευση θα έφερνε περισσότερο έγκλημα και τρομοκρατία, χαμηλότερους μισθούς για τους ντόπιους, θα εξαντλούσε το κράτος πρόνοιας και θα προκαλούσε τραυματική πολιτισμική διαταραχή, σύμφωνα με τον «Economist». Αν εισέρρεε ικανός αριθμός σε μια χώρα, θα μπορούσαν θεωρητικά ακόμη και να ψηφίσουν για μια, π.χ., ισλαμιστική κυβέρνηση ή για μία που θα αύξανε τους φόρους στους ντόπιους για να ευνοήσει τους νεοφερμένους. Υπάρχουν ασφαλώς σοβαρά ρίσκα, κατά τον «Economist», αν ξαφνικά άνοιγαν τα σύνορα, χωρίς τις κατάλληλες πολιτικές για να ελέγχονται οι ροές. Όμως, τα οικονομικά οφέλη είναι τόσο δελεαστικά, που θα μπορούσαν, θεωρητικά, να αναζητηθούν πολιτικές μετριασμού των κινδύνων. Όπως το να υπάρξει για ένα χρονικό διάστημα περιορισμός της πρόσβασης των νεοεισερχομένων στις κοινωνικές παροχές ή στο δικαίωμα ψήφου, διαφορετικό καθεστώς φορολόγησης κ.ά. Οι οικονομολόγοι του «Economist» αναγνωρίζουν ότι όλα τα πιθανά μέτρα θα ήταν, αναγκαστικά, μεροληπτικά (αναγκαστικές διακρίσεις). Όμως θεωρούν ότι ακόμη κι έτσι, θα ήταν καλύτερο για τους μετανάστες από την κατάσταση που επικρατεί, αφού αποκλείονται από τις αγορές εργασίας των πλούσιων χωρών. Το «έπαθλο» σε αυτό το σενάριο θα ήταν μια αύξηση του πλούτου κατά 78 τρισεκατομμύρια δολάρια, που τελικώς θα ωφελούσε όλους, ντόπιους και μετανάστες. 4 Η Βρετανία μετατραπεί σε Σιγκαπούρη Έχοντας εγκαταλείψει την Ε.Ε., η Βρετανία δοκιμάζει ένα εναλλακτικό οικονομικό μοντέλο. Η Βρετανία βρίσκεται εκτός Ε.Ε., έπειτα από δύο χρόνια διαπραγματεύσεων που δεν οδήγησαν πουθενά. Οι δύο πλευρές δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν ούτε σε ένα μεταβατικό ντιλ, και στις 29 Μαρτίου 2019 η Βρετανία βρίσκεται εκτός του κλαμπ. Το άμεσο αποτέλεσμα είναι ο πανικός:  Οι εξαγωγείς δεν γνωρίζουν πώς να χειριστούν το σύστημα δασμών της Ε.Ε.  Οι βρετανικές αεροπορικές εταιρείες αποκλείστηκαν από τον κοινό εναέριο χώρο της Ε.Ε. και δεν τους επιτρέπεται πια να απογειώνονται από μια χώρα της Ένωσης και να προσγειώνονται σε άλλη.  Η βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν δασμό 10% για να έχει πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.  Η λίρα κατρακυλάει. Οι τράπεζες εγκαταλείπουν το Σίτι και μεταφέρονται στη Φρανκφούρτη και το Παρίσι. Η κυβέρνηση βλέπει την ύφεση να πλησιάζει και σχεδιάζει ένα πλάνο για να διατηρήσει ανταγωνιστική τη μετα-Brexit οικονομία. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να χαμηλώσουν τους φόρους και να μειώσουν το κράτος περισσότερο από ποτέ στο παρελθόν. Η Βρετανία μεταμορφώνεται σε Σιγκαπούρη. Η ανώτατη κλίμακα φορολογίας μειώνεται άμεσα από το 40% στο 25%. Οι νόμοι κατά του φορολογικού απορρήτου καταργούνται. Ο εταιρικός φόρος πέφτει σε ένα βράδυ από το 17% στο 10%. Σαν αποτέλεσμα, πράγματι κάποιες μεγάλες εταιρείες δελεάζονται ώστε να μεταφέρουν τη φορολογική έδρα τους στη Βρετανία. Όμως σαν γενική εικόνα η χώρα παραμένει λιγότερο ελκυστική σε ξένους επενδυτές μετά το Brexit. Δεν είναι πια μέλος της κοινής ευρωπαϊκής αγοράς και με τους καινούργιους αυστηρούς νόμους περί μετανάστευσης οι εταιρείες δυσκολεύονται να βρουν τα σωστά στελέχη. Τα δημόσια οικονομικά δεν έχουν πια αρκετές πηγές χρηματοδότησης. Ο αριθμός των φορολογουμένων με την υψηλότερη κλίμακα μειώνεται καθώς υπήκοοι κρατών - μελών της Ε.Ε. που διέμεναν στη Βρετανία εγκαταλείπουν τη χώρα. Το αναγκαστικό πλάνο λιτότητας παγώνει τις δαπάνες για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, που παραλύει. Όλα αυτά τελικώς αποτελούν τεράστιο πλήγμα στη δημοτικότητα της κυβέρνησης. Διαισθανόμενοι την ευκαιρία, μια ομάδα βουλευτών υπέρ της Ε.Ε. δημιουργούν ένα καινούργιο κόμμα με βασική υπόσχεση τη διεξαγωγή δεύτερου δημοψηφίσματος για την ένταξη της Βρετανίας στην Ε.Ε. Η «αποστασία» των βουλευτών, που προέρχονται από τους Εργατικούς, τους Φιλελεύθερους Δημοκρατικούς αλλά και τους Συντηρητικούς, προκαλεί εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν οριακές διαφορές και θρίλερ.ΓαλλίαΜακρόνΤραμπσενάριαEconomistΕυρώπησύνοραIssue: 1980Issue date: 03-08-2017Has video: Exclude from popular: 0
Keywords
economist, ηρακλειο, τεστ, γαλλια, απεργιες, διαδηλωσεις, προυπολογισμος, μερκελ, εκλογες, νέα, επιρροή, μμε, ρωσία, συγκεκριμένο, σημαίνει, εταιρεία, τραπεζες, δημοψηφισμα 2015, δημοσκοπηση, date, video, popular, κινηση στους δρομους, μυστικες δημοσκοπησεις, αποτελεσματα δημοτικων εκλογων 2010, εκλογες 2010 αποτελεσματα , σταση εργασιας, απεργιες αυριο, απεργιες σημερα, απεργια 1 μαρτιου, απεργια 2 μαρτιου, απεργια 3 μαρτιου, απεργια 4 μαρτιου, απεργια 8 μαρτιου, απεργια 9 μαρτιου, απεργια 10 μαρτιου, απεργια 17 μαρτιου, φορολογικη δηλωση 2011, απεργια μμε, Πρώτη ημέρα του Καλοκαιριού, δημοψηφισμα, κυβερνηση εθνικης ενοτητας, νεα κυβερνηση, Καλή Χρονιά, εκλογες 2012, αλλαγη ωρας 2012, αποτελεσματα, χωρες, ρωσία, βερολινο, γερμανια, εδρα, ηττα, θητεια, θριλερ, κινα, λονδινο, μμε, οικονομια, προγραμμα, ρωσικα, τεστ, υφεση, φτωχεια, αγορα, αυξηση, αμερικη, αμυνα, ανγκελα μερκελ, ανιψια, ατμοσφαιρα, βλεμμα, βραδυ, βρισκεται, διαστημα, δειχνει, δογμα, δρομος, ευκαιρια, υπαρχει, εκπαιδευση, επιρροή, ερχεται, εταιρεία, ευρωπη, ζωνες, ιδεα, ιδια, υποθεση, θαυμα, θεσεις εργασιας, εικονα, οικο, καναδας, κυβερνηση, κλιμακα, κομμα, λιρα, μακρια, μεξικο, μομφη, νικη, νοημοσυνη, νομοι, ομαδα, ουασιγκτον, παρισι, προσληψεις, ροες, σεναριο, συγκεκριμένο, σειρα, σιγκαπουρη, σημαδια, σοου, φθινοπωρο, φορολογικη, φρανκφουρτη, χτισιμο, αγορες, date, δικαιωμα, εθνικο, ηγετες, χωρα, καρδια, λευκο, πηγες, popular, σημαίνει, σωστο, θεματα, θεσεις, υγειας, χερια
Τυχαία Θέματα
iNews > Ειδήσεις > Το Ποντικι
Τι θα γινόταν αν...,