Σε αναζήτηση νέου σταθερού πολιτικού σημείου…

Γράφει ο Δημήτρης Τρικεριώτης

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς τάχθηκε κατά της διακοπής των πακέτων διάσωσης στην Ελλάδα με τα οποία πιστεύει ότι μπορεί να σταθεροποιηθεί η χώρα και να μην προκληθούν κατάρρευση και ντόμινο αγνώστων διαστάσεων. Για αυτόν, το γεγονός ότι οι ‘Έλληνες απέρριψαν αυτούς που τους κυβερνούσαν δεν σημαίνει ότι αντιτίθενται κιόλας σε όλα τα μέτρα της ΕΕ
Την άποψη του Σουλτς ενισχύει και η τοποθέτηση
του οίκου Fitch ότι η έξοδος της .........
Ελλάδας από την ευρωζώνη, είτε άμεσα λόγω της τρέχουσας πολιτικής κρίσης, είτε σε ένα μεταγενέστερο στάδιο λόγω της αποτυχίας για οικονομική σταθεροποίηση, θα οδηγούσε σε υποβάθμιση όλων των υπολοίπων χωρών του ευρώ, σαν απόρροια τόσο των συστημικών επιπτώσεων όσο και των ειδικών κατά χώρα, που σχετίζονται με την έξοδο της Ελλάδας...
Αυτή η ρευστή πολιτική κατάσταση στη χώρα μας, φαίνεται πως έχει φέρει και τους Γερμανούς στα όρια τους. Ο Γιένς Βάϊντμαν, πρόεδρος της Bundesbank, προειδοποιεί ότι θα σταματήσει η χρηματοδότηση αν οι Έλληνες δεν τιμήσουν τις συμφωνίες τους με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Αντίθετα, ο υπουργός Οικονομικών Σόϊμπλε, ενώ πιέζει την Αθήνα για σχηματισμό κυβέρνησης και υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων, ταυτόχρονα, και παρά το «χάος», δεν αποκλείει περισσότερη οικονομική βοήθεια.
Πιο κατηγορηματικός, ο υπουργός Εξωτερικών Βεστερβέλε, ξεκαθαρίζει ότι αν η νέα κυβέρνηση προχωρήσει σε μονομερή ακύρωση της συμφωνίας, τότε δεν θα υπάρξει περαιτέρω Ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια. Όμως παραδέχεται ότι η ανάμιξη της Γερμανίας στην πολιτική ζωή των εταίρων της γίνεται επιβλαβής όταν αυτή δεν δείχνει την απαραίτητη ευαισθησία. Πιστεύει ότι η σημερινή οικονομική ισχύς της Γερμανίας δεν πρέπει να θεωρηθεί και ως μια «Τευτονική κυριαρχία».
Οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι η θεμελιακή αντίθεση των Ελλήνων στη λιτότητα μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο νέες εκλογές, αλλά ανεξάρτητα από αυτές, νέα πολιτική κρίση από νέες «ασυμβατότητες» για το σχηματισμό κυβέρνησης. Δεν είναι μόνο ο κίνδυνος για ένα μετεκλογικό σταθερό αντιμνημονιακό προσανατολισμό, αλλά και ο κίνδυνος για ένα νέο ασταθή μνημονιακό προσανατολισμό, όπως αυτός που θα μπορούσε να προκύψει και τώρα από μια ετοιμόρροπη σύμπραξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.
Αλλά παρότι αυτή η λιτότητα δεν αποβαίνει παρά καταστροφική, αδιέξοδη και πολιτικά αποσταθεροποιητική, όπου εφαρμόζεται, δεν μπορούν να κάνουν πίσω, διότι έχουν ήδη επιλέξει ένα οικονομικό μοντέλο για την ανάπτυξη, το οποίο βαθαίνοντας την ανισότητα στην Ευρώπη είναι μοιραίο να εξαθλιώνει τις κοινωνίες και να δοκιμάζει τις δημοκρατίες. Και είναι προφανές ότι δεν θα αποδέχονταν εύκολα ένα εναλλακτικό μοντέλο στο οποίο η εξοικονόμηση και οι δυναμικές επενδύσεις στην κοινωνία και την οικονομία θα μπορούσαν να στηριχθούν και να προκύψουν από την καταπολέμηση της ανισότητας, τη δίκαιη αναδιανομή του πλούτου και την πάταξη της σπατάλης του κομματικού κράτους.
Στην ουσία πρόκειται για μια ιδεολογική σύγκρουση που έχε
Keywords
Τυχαία Θέματα