Χάνονται άνθρωποι στη λίστα αναμονής

«Το 1995 ήρθα σε μετωπιαία σύγκρουση με τον θάνατο, όταν μου τηλεφώνησαν από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και μου είπαν ότι ο πρωτότοκος γιος μου, που φοιτούσε εκεί, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός.Ο Γιάννος μου ήταν κλινικά νεκρός και είχε ήδη μπει σε μηχανική υποστήριξη. Αυτό όμως δεν κατάφερε να με σκοτώσει. Εκτός από μάνα ήμουν και γιατρός και σκέφθηκα του,κάθε όργανό του ήταν νέα πηγή ζωής για άλλους ανθρώπους. Ετσι, ο γιατρός είπε στη μάνα:“δεν υπάρχει καιρός
για χάσιμο”...».

Την ώρα που η μητέρα, διευθύντρια της Δ΄ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν» κυρία Ελευθερία Κρικέλη διηγούταν την τραγική εμπειρία της δεν ακουγόταν ούτε ανάσα στην αίθουσα όπου έλαβε χώρα η εκδήλωση του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Μεταμοσχεύσεων (1η Νοεμβρίου). Αν όλοι όσοι βιώνουν ανάλογες δραματικές καταστάσεις ενεργούσαν κατά τον ίδιο τρόπο, η πορεία των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα θα ήταν σαφώς καλύτερη.

Keywords
Τυχαία Θέματα