Lost Soul Aside review

Το Lost Soul Aside αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση παιχνιδιού. Πριν από σχεδόν 10 χρόνια ξεκίνησε ως project από έναν μόλις developer, ενώ στη συνέχεια «υιοθετήθηκε» από τη Sony, η οποία βοήθησε να ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του. Ας δούμε αν μπορεί να προσφέρει κάτι ξεχωριστό, αναδεικνύοντας το μεράκι και την αφοσίωση του δημιουργού του.

Αναλαμβάνετε το ρόλο του Κaser, ενός επαναστάτη ενάντια στο καθεστώς του Αυτοκράτορα και μέλους της αντιστασιακής ομάδας Glimmer. Κατά την διάρκεια μιας αποστολής, οι εξωγήινοι Voidtrax εισβάλλουν σπέρνοντας τρόμο και καταστροφή, ενώ με τις υπερφυσικές τους ικανότητες κλέβουν τις ψυχές πολλών ανθρώπων. Ένα από τα δεκάδες θύματα είναι και η αδερφή του πρωταγωνιστή. Έτσι, ο Kaser, σε συνεργασία με τον Arena, έναν μυστηριώδη Voidrax δράκο, ξεκινάει την αναζήτηση της πηγής ενέργειας των πλασμάτων αυτών, προσπαθώντας να σώσει την αδερφή του αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και η ιστορία φαινομενικά παρουσιάζει ενδιαφέρον και επιχειρεί να επικεντρωθεί στο προσωπικό δράμα και την απώλεια που βιώνει ο ήρωας, ξεδιπλώνεται με τόσο προβλέψιμο τρόπο, που το μόνο που καταφέρνει είναι να εξανεμίσει με γεωμετρική πρόοδο το ενδιαφέρον του παίκτη. Μονοδιάστατοι χαρακτήρες, ρηχοί διάλογοι που δεν καταλήγουν πουθενά και κακοφτιαγμένες κινηματογραφικές σκηνές συμπληρώνουν το καρέ της προβληματικής αφήγησης, καθιστώντας τη συνολική εμπειρία περισσότερο μια συνεχή, διεκπεραιωτική εξόντωση εχθρών που ξεχνιέται εύκολα, παρά μια διασκεδαστική, επική περιπέτεια.

Το παιχνίδι είναι single-player action-adventure RPG, με επίκεντρο ένα γρήγορο και ευέλικτο σύστημα μάχης που κρατάει τον παίκτη σε εγρήγορση. Έχετε στην διάθεσή σας τέσσερα διαφορετικά όπλα (sword, greatsword, poleblade, scythe) τα οποία αποκτάτε σταδιακά, με ξεχωριστά χαρακτηριστικά το καθένα. Η εναλλαγή από το ένα στο άλλο γίνεται σε πραγματικό χρόνο επιτρέποντάς να συνδυάσετε διαφορετικά στιλ μάχης και στρατηγικές και προσφέροντας ποικιλία στην δράση. Κάθε όπλο έχει το δικό του μοναδικό δέντρο ικανοτήτων, στο οποίο μπορείτε να επενδύσετε πόντους για να ξεκλειδώσετε ειδικές κινήσεις ή παθητικά bonus, όπως μεγαλύτερη επίθεση ή γρηγορότερη αναπλήρωση stamina. Όσο προχωράτε, μπορείτε να ξεκλειδώνετε ή να αγοράζετε αναβαθμίσεις και εξοπλισμό που βελτιώνουν περαιτέρω τις ικανότητες και τα χαρακτηριστικά του ήρωα, προσφέροντας έξτρα πλεονέκτημα στην μάχη. Πέρα από την προφανή χρησιμότητα, τα όπλα μπορούν να βοηθάνε και πέρα από την μάχη, όπως πχ να τα χρησιμοποιήσετε για να γαντζωθείτε σε ειδικές πλατφόρμες ή να ξεκλειδώσετε ειδικούς διακόπτες που ανοίγουν πόρτες και νέες περιοχές.

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και ο δράκος σύντροφος σας, ο οποίος μοιράζεται μαζί σας τις ιδιαίτερες ικανότητες του. Όσο πολεμάτε και εξοντώνετε εχθρούς, γεμίζετε μια ειδική μπάρα με την οποία μπορείτε να εξαπολύετε ειδικές «υπερφυσικές» επιθέσεις προκαλώντας μεγάλη ζημιά, ή μπορείτε να ακολουθήσετε μια πιο αμυντική προσέγγιση ενισχύοντας πχ την αναπλήρωση της υγείας σας. Υπάρχουν πραγματικά πολλές επιλογές επίθεσης και στρατηγικής προσέγγισης. Απλά το κακό είναι ότι τα δέντρα δεξιοτήτων είναι ιδιαίτερα δαιδαλώδη και μπερδεμένα ως προς την ερμηνεία τους, με αποτέλεσμα καθώς προσπαθείτε να ακολουθήσετε το πιο αποτελεσματικό επιθετικό πλάνο, να καταλήγετε τελικώς σε σύγχυση.

Οι μάχες αναδεικνύουν μερικά από τα θετικά στοιχεία του τίτλου. Έχουν ένταση και ρυθμό με ένα πλήθος επιλογών και χορευτικών κινήσεων που ανταμείβουν. Οι εχθροί σας επιτίθενται κατά κύματα, έχουν δικό τους μοναδικό ρεπερτόριο κινήσεων και μπορούν να σας δυσκολέψουν με τον συγχρονισμό και την ταχύτητα τους. Για να ανταπεξέλθετε (κυρίως σε μεγαλύτερους βαθμούς δυσκολίας) πρέπει να κάνετε χρήση όλων των ικανοτήτων σας και να εκμεταλλευτείτε τα όπλα και τις δυνάμεις σας στο μάξιμουμ. Δυστυχώς, το παιχνίδι και στις μάχες υποφέρει από μια γενικότερη αίσθηση κουραστικής επανάληψης. Όσο προχωράτε αντιμετωπίζετε τους ίδιους εχθρούς, ή παραλλαγές αυτών, που ως επί το πλείστων έχουν αδιάφορο, ρομποτικό σχεδιασμό. Τουλάχιστον τα boss είναι ένα από τα καλύτερα στοιχεία του παιχνιδιού, από μαγεμένους πολεμιστές με εντυπωσιακές στολές, μέχρι επιβλητικά ρομποτικά τέρατα ή τεράστιους δράκους που εξαπολύουν κατά πάνω σας όλα τα στοιχεία της φύσης. Όλες οι τελικές μάχες περιλαμβάνουν αρκετές φάσεις στις οποίες μεταβάλλεται δυναμικά ο τρόπος επίθεσης των αντιπάλων σας, προσθέτοντας νέες εντυπωσιακές κινήσεις που μπορούν να σας αιφνιδιάσουν. Όταν αποτελειώνετε κάθε boss βλέπετε τις μοναδικές εντυπωσιακές σκηνές που έχει να επιδείξει το παιχνίδι, με ευφάνταστες εκτελέσεις και μανούβρες.

Ως προς τις αποστολές, το παιχνίδι κινείται σε «ρηχά νερά» και εδώ, καθώς εστιάζει αποκλειστικά στην κεντρική ιστορία σε μια απόλυτα γραμμική πορεία, χωρίς να ποντάρει σε δευτερεύον περιεχόμενο. Δεν συναντάτε side-quests, easter eggs και γενικά οτιδήποτε που θα μπορούσε να αυξήσει το ενδιαφέρον για εξερεύνηση, κάτι που ενισχύει την γενικότερη αίσθηση ότι είστε μέρος ενός άδειου, μονότονου κόσμου. Μοναδική εξαίρεση κάποιες ελάχιστες -εκνευριστικές- δοκιμασίες, όπου πρέπει να εξοντώσετε εχθρούς υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να ξεκλειδώσετε ανταμοιβές, και το boss rush mode το οποίο όμως ξεκλειδώνεται αφού ολοκληρώσετε το παιχνίδι. Παρά την απουσία δευτερεύοντος περιεχομένου, το παιχνίδι έχει αρκετά μεγάλη διάρκεια (περίπου 30 ώρες), αν και στην προκειμένη περίπτωση ίσως θα ήταν προτιμότερο να διαρκούσε λιγότερο, καθώς πλατειάζει και κουράζει σε πολλά σημεία. Φωτεινή εξαίρεση το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας, το οποίο είναι πιθανότατα και το μοναδικό κομμάτι του τίτλου που μετουσιώθηκε όπως ακριβώς το είχε φανταστεί ο δημιουργός του, με επικές κινηματογραφικές σκηνές και μάχες.

Τα γραφικά συνδυάζουν φουτουριστικά στοιχεία με φανταστικά τοπία, συνθέτοντας όμως κάποια από τα πιο αδιάφορα γραμμικά επίπεδα που έχουμε δει τελευταία. Είτε περιπλανιέστε σε δασώδεις εκτάσεις, είτε σε χιονισμένες πεδιάδες, το μόνο που νιώθετε ότι αλλάζει είναι η χρωματική παλέτα που σκεπάζει την κάθε περιοχή για να είναι ταιριαστή με το εκάστοτε θέμα. Το μόνο οπτικό στοιχείο που ξεχωρίζει είναι ο σχεδιασμός των στολών των πρωταγωνιστών, οι οποίες είναι φανταχτερές μεν, αλλά δεν ταιριάζουν με την αποστολή διάσωσης του κόσμου. Στον τομέα του ήχου, η μουσική έχει καλές στιγμές με επικά ακούσματα, αν και έπρεπε να έκανε συχνότερά την εμφάνισή της, ενώ τα ηχητικά εφέ είναι αξιοπρεπή. Από την άλλη, το voice acting είναι τραγελαφικό (τουλάχιστον στην αγγλική γλώσσα) θυμίζοντας άλλες εποχές, με παντελή έλλειψη εκδήλωσης συναισθήματος, λες και οι ηθοποιοί κάνουν μια δυσάρεστη αγγαρεία.

Το Lost Soul Aside αποτυγχάνει να κάνει πράξη τις φιλοδοξίες του και κυρίως αποτυγχάνει να δείξει… ψυχή. Η αλήθεια είναι ότι η υποστήριξη της Sony δημιούργησε υπερβολικά μεγάλες προσδοκίες στις οποίες το παιχνίδι δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Τσεκάρετέ το αν θέλετε μια περιπέτεια τύπου Final Fantasy, απλά μην περιμένετε και πολλά.

5.5/105.5/10Τα τελικά bossTo τελευταίο κεφάλαιοΜάχες με ταχύτητα και ρυθμό……που καταντάνε επαναλαμβανόμενές και κουράζουνΤραγική αφήγηση και αδιάφοροι χαρακτήρεςΆδειος, επίπεδος κόσμοςΕρασιτεχνικό voice actingΔεν υπάρχει δευτερεύον περιεχόμενοΠλατφόρμα:PS5 (review), PCΑνάπτυξη:Ultizero GamesΈκδοση:SonyΔιάθεση:Sony Hellas