Aggelos 2 review

Στις μέρες μας, υπάρχει μια σωρεία από τίτλους με retro αισθητική. Κάποιοι από αυτούς κινούνται σε σύγχρονα gameplay μονοπάτια, ενώ άλλοι ξεκάθαρα τείνουν προς μια πιο old-school κατεύθυνση. Το Aggelos 2 ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, ως ένα 2D action-adventure metroidvania, με σαφέστατες επιρροές από το κλασικό Wonder Boy, όπως και ο προκάτοχός του.

Ο πρωταγωνιστής μας είναι ο Aggelos,

ένας από τους πιο δυνατούς αγγέλους, αν δεν το καταλάβατε από το όνομα. Αιώνες πριν, ένας από τους μικρότερους θεούς, ο Balro, τον έστειλε στο βασίλειο του υπέρτατου θεού του φωτός, Lumen, για να σώσει την πριγκίπισσα Lys και να νικήσει τη σκοτεινή οντότητα Deluge. Όμως, στο παρόν, τα πράγματα έχουν αλλάξει: μετά από μια διαφωνία μεταξύ των θεών, ο Lumen έχει φύγει μακριά τους και πήρε μαζί του και το βασίλειό του. Έτσι, δίνεται η ευκαιρία στο κακό να επιστρέψει και να επιτεθεί ξανά. Για άλλη μία φορά, ο Aggelos στέλνεται να σώσει την κατάσταση. Καθώς όμως πλησιάζει στο βασίλειο, δέχεται επίθεση και χάνει τα φτερά του, αλλά και τον εξοπλισμό του. Σε αυτό το σημείο ξεκινάει το παιχνίδι. Η ιστορία είναι πολύ απλή και δεν αναπτύσσεται σχεδόν καθόλου, οπότε μην περιμένετε κάτι ενδιαφέρον.

Για αρχή, πρέπει να βρείτε τον βασικό εξοπλισμό σας, όπως ένα βραχιόλι που σας επιτρέπει να χτυπάτε τους εχθρούς εξ αποστάσεως, το σπαθί σας για κοντινές επιθέσεις και, φυσικά, τα φτερά σας. Όσο εξερευνάτε και προχωράτε στο παιχνίδι, βρίσκετε αντικείμενα που σας χαρίζουν νέες ικανότητες, μαγαζιά όπου μπορείτε να αγοράσετε επεκτάσεις για την υγεία και τη μαγεία σας, μεταξύ άλλων, καθώς έχετε στη διάθεσή σας και μερικά ξόρκια, όπως και ναούς όπου μπορείτε να αναβαθμίσετε τον εξοπλισμό σας. Όταν αποκτάτε νέες ικανότητες, μπορείτε να τσεκάρετε και μέρη όπου δεν είχατε πρόσβαση νωρίτερα. Το παιχνίδι είναι πολύ περισσότερο metroidvania από ότι ο προκάτοχός του, οπότε σας περιμένει μπόλικη εξερεύνηση.

Το πρόβλημα είναι πως, παρόλο που υπάρχει ένας τίμιος χάρτης, δεν βρίσκετε ιδιαίτερα εύκολα το πού και πώς πρέπει να πάτε και τί να κάνετε. Αργότερα, αποκτάτε μια νέα, πιο δαιμονική μορφή, με τις δικές της επιθέσεις και ικανότητες, και έχετε πρόσβαση σε έναν δεύτερο χάρτη που συνδέεται με τον αρχικό, οπότε ίσως καταλήξετε να περιπλανηθείτε αρκετά. Σε κάθε περίπτωση, ο κόσμος είναι μεγάλος, με πολλά καλούδια και μυστικά για να βρείτε, αλλά η αλήθεια είναι πως το level design δεν είναι ιδιαίτερα καλό. Επίσης, για κάποιον λόγο, οι δημιουργοί του παιχνιδιού θεώρησαν καλή ιδέα το ότι πρέπει να βρίσκετε συγκεκριμένα αντικείμενα, διάσπαρτα και κρυμμένα μέσα στον κόσμο, ώστε να μπορείτε να αυξάνετε το όριο των χρημάτων που μπορείτε να κρατάτε επάνω σας.

Κατά τα άλλα, οι μάχες είναι απλές όσον αφορά τους διάφορους εχθρούς και το platforming είναι σχετικά βασικό αλλά κάποιες φορές λίγο πιο απαιτητικό. Θα διαπιστώσετε πως η δυσκολία μπορεί να ανέβει αρκετά και ενίοτε μπορεί να γίνει και κουραστική. Αυτό συμβαίνει τόσο γιατί όταν φεύγετε από ένα δωμάτιο οι εχθροί εμφανίζονται ξανά, όσο και λόγω των διάφορων boss fights που καταλήγουν να γίνονται bullet hell, με αποτέλεσμα να έχετε να αντιμετωπίσετε ένα πανδαιμόνιο όπου ίσως χρειάζεται περισσότερο τύχη παρά ικανότητα και σωστή αξιοποίηση του οπλοστασίου σας. Τα καλά νέα είναι πως, όταν πεθαίνετε δεν χάνετε τίποτα και διατηρείτε την πρόοδό σας. Τα περισσότερα προβλήματα στο gameplay έχουν να κάνουν με την έντονη προσκόλληση σε μια πιο παλαιάς σχολής νοοτροπία. Βέβαια, από την άλλη, αυτό μπορεί να είναι και πόλος έλξης αν ψάχνετε κάτι τέτοιο, οπότε περί ορέξεως… Προσωπικά, πιστεύω πως το παιχνίδι μπορεί να κουράσει, καθώς είναι σχετικά μεγάλο, γύρω στις 10-15 ώρες και ίσως παραπάνω αν θέλετε να βρείτε τα πάντα, ώστε να δείτε το πραγματικό τέλος.

Όσον αφορά τα γραφικά, έχουμε να κάνουμε με αρκετά όμορφο 2D pixel art, με μερικές μικρές λεπτομέρειες και δυνατά, φωτεινά χρώματα. Δυστυχώς, τα animations δεν έχουν κάτι το ιδιαίτερο και τα διάφορα περιβάλλοντα δεν ξεχωρίζουν, ούτε έχουν κάποια τρελή ποικιλία. Το παιχνίδι είναι ευχάριστο στο μάτι, αλλά μέχρι εκεί. Όσο για τον ήχο, η chiptune μουσική είναι σχετικά βαρετή, χωρίς ξεχωριστή ταυτότητα, και λειτουργεί περισσότερο ως μουσικό χαλί που θα ταίριαζε γενικά σε retro games, παρά ως ηχητική συνοδεία που βοηθά στο χτίσιμο της όλης εμπειρίας. Φυσικά, δεν υπάρχει voice acting.

Το Aggelos 2 είναι μια τίμια metroidvania περιπέτεια, απλά δεν αποτελεί κάτι αξιομνημόνευτο, κάτι που ξεχωρίζει με κάποιον τρόπο από τους πολλούς άλλους παρόμοιους τίτλους. Ασχοληθείτε αν προτιμάτε κάτι ξεκάθαρα πιο retro και old-school. Αν όχι, καλύτερα να ψάξετε αλλού για τη metroidvania δόση σας.

6/106/10Πολλά μυστικά και καλούδια προς ανακάλυψηΔύο κόσμοι προς εξερεύνησηΑρκετά όμορφο pixel art με έντονα χρώματαΣχεδόν ανύπαρκτη ιστορίαΗ δυσκολία μπορεί να αυξηθεί απότομαΗ εξερεύνηση μπορεί να γίνει κουραστικήΣυνηθισμένο πλέον στιλ γραφικώνΗ προσκόλλησή του στο old-school gameplay το κρατάει πίσωΠλατφόρμα:PS5 (review), Xbox Series, PS4, Xbox One, Switch, PCΑνάπτυξη:PQubeΈκδοση:Wonderboy BobiΠρομηθευτής:Enarxis