Ως πότε θα κρύβουν τους «σκελετούς» οι ευρωπαϊκές τράπεζες...


Από το banksnews.gr

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες, με σύμμαχό τους την ΕΚΤ, έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να κρύβουν τους σκελετούς που κρύβουν στα ντουλάπια τους. Ως πότε, όμως, το «τονωτικό» που εμπνεύστηκε ο Μάριο Ντράγκι, θα λειτουργεί ευεργετικά;
Ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ προχώρησε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο στην παροχή τριετών δανείων στις τράπεζες,
προκειμένου να αποφευχθεί μια πιστωτική κρίση στην Ευρώπη, καθώς τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να αποπληρώσουν ποσά ομολόγων ύψους 230 δισ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο του 2012 και οι αγορές ομολόγων είναι σχεδόν κλειστές για... τις τράπεζες. Στην πρώτη προσφορά στις 21 Δεκεμβρίου, 523 ευρωτράπεζες δανείστηκαν 489 δισ. ευρώ. Αναλυτές εκτιμούν πως κατά τη δεύτερη προσφορά τριετών δανείων στις 29 Φεβρουαρίου θα δανειστούν τα διπλά ή ακόμη και τα τριπλά. «Μπορεί να δανεισθούν επιπλέον 1 τρισ. ευρώ τον Φεβρουάριο», δήλωσε υψηλόβαθμος τραπεζίτης σε διεθνές πρακτορείο, προσθέτοντας ότι «το ποσό μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο, αν τα πράγματα επιδεινωθούν στις αγορές». Την ίδια άποψη έχει διατυπώσει και η αμερικανική τράπεζα Goldman Sachs στους πελάτες της. Η πρόθεση για ακόμη μεγαλύτερο δανεισμό των τραπεζών από την ΕΚΤ αποτελεί περαιτέρω ένδειξη της πίεσης ρευστότητας που αντιμετωπίζει ο κλάδος.
Αναλυτές και οικονομολόγοι επισημαίνουν πως η ΕΚΤ έδωσε το «μπαζούκα» στις ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες όμως θα το χρησιμοποιήσουν για να αγοράσουν το χρέος της χώρας τους. Με απλά λόγια, οι τράπεζες μπορούν να αντλούν χρηματοδότηση από την ΕΚΤ με 1% για μια 3ετία και να αγοράζουν ιταλικά ομόλογα με 6%, πράγμα που θα βοηθήσει στη μείωση του κόστους δανεισμού της Ιταλίας, ενώ παράλληλα θα φέρει στις τράπεζες υψηλές αποδόσεις, απαλλαγμένες από κινδύνους. Αυτό πράγματι συνέβη, καθώς οι τράπεζες χρησιμοποίησαν αρκετά από τα κεφάλαια που δανείσθηκαν τον προηγούμενο μήνα για αγορές ομολόγων χωρών της Ευρωζώνης με υψηλές αποδόσεις, βοηθώντας να μειωθεί το κόστος δανεισμού για χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα.
Παρ’ όλα αυτά, συντρέχουν λόγοι για να διατηρεί κανείς επιφυλάξεις απέναντι σε μια τέτοια λύση. Πρώτον, η ΕΚΤ επιχειρεί στην ουσία να χρηματοδοτήσει το κρατικό χρέος μέσα από τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Αυτό απέχει πολύ από το πνεύμα της ευρωπαϊκής συνθήκης. Δεύτερον, οι μέτοχοι των τραπεζών μπορούν πολύ σωστά να αναρωτηθούν γιατί οι τράπεζες που επί έναν ολόκληρο χρόνο ξεπουλάνε τα ομόλογα της ευρωπαϊκής περιφέρειας, παρότι είχαν τη δυνατότητα εκμετάλλευσης της διαφοράς επιτοκίων, θα αρχίσουν ξαφνικά να τα αγοράζουν. Και τρίτον και σημαντικότερο, αν η παρούσα κρίση προκλήθηκε από τον δεσμό μεταξύ του κινδύνου των τραπεζών και του κινδύνου των κρατών, έχει νόημα να τον ενισχύουμε; Σύμφωνα με οικονομολόγους, όλα αυτά είναι ταχυδακτυλουργίες, οι οποίες δεν μπορούν να έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ευρωπαϊκός τραπεζικός κλάδος.
Οι ανησυχίες για την ευρωστία του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος έγκειται στο γεγονός πως τριάμισι χρόνια μετά τ
Keywords
Τυχαία Θέματα