Τι ζόρι τραβάς, ρε Bild;

Αν κάποιος σού κάνει επίθεση μια φορά, λες «τυχαίο θα είναι» και δεν δίνεις σημασία. Αν σου κάνει δεύτερο σεντράρισμα, αρχίζεις να σκέφτεσαι. Αν, όμως, βγάζει εμπάθεια και ρίχνει χολή κάθε τρεις και λίγο, τότε οδηγείσαι σε άλλα συμπεράσματα.

Αναφέρομαι στην Bild. Για μια ακόμα φορά ξεπέρασε κάθε όριο δεοντολογίας και σοβαρότητας απέναντι όχι στην Εθνική ομάδα, αλλά σε μια ολόκληρη χώρα.

Αν ήταν η πρώτη φορά, δεν θα έτρεχε τίποτα. Επειδή το κάνει, όμως, πάνω από 15 χρόνια, το ερώτημα που προκύπτει είναι ξεκάθαρο: Τι ζόρι τραβάς, ρε Bild;

Παίζει η Εθνική χθες το βράδυ το ποδόσφαιρό της, νικάει την Γερμανία δίκαια και πεντακάθαρα, όλος ο κόσμος δίνει συγχαρητήρια στον Γιοβάνοβιτς και τους διεθνείς, ακόμα και ο Κλοπ ανέλαβε τις ευθύνες του για την ήττα της ομάδας του, αλλά η γερμανική εφημερίδα τον… χαβά της.

«Ένας ποδοσφαιρικός νάνος έβαλε φρένο στον Κλοπ» έγραψε συγκεκριμένα η Bild, η οποία υπενθύμισε πως η Ελλάδα δεν ήταν καν παρούσα στα γήπεδα της Βόρειας Αμερικής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.

«Ποδοσφαιρικός νάνος» δεν είναι καμιά ομάδα που έχει κατακτήσει Euro. Δηλαδή, την Δανία για παράδειγμα, που έχει σηκώσει κύπελλο Ευρώπης, δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις ποτέ έτσι. Γιατί την Ελλάδα, λοιπόν;

Δεύτερον, η Ελλάδα έχει τόσους παίκτες που αγωνίζονται ή έχουν αγωνιστεί στην μπουντεσλίγκα. Ακόμα και φέτος η Ντόρτμουντ έδωσε τόσα λεφτά για τον Καρέτσα και το Κωνσταντέλια.

Και τρίτον, δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις νάνο καμιά ομάδα. Για λόγους σοβαρότητας και σεβασμού.

Θα μπορούσε κάποιος να πει «έλα μωρέ, γιατί ασχολείσαι με την φυλλάδα;», όμως ως άνθρωπος της πιάτσας, δεν χαρακτηρίζω έτσι καμιά εφημερίδα στον κόσμο. Η Bild είναι μια μεγάλη γερμανική εφημερίδα, συμφωνεί – δεν συμφωνεί κανείς μαζί της.

Η Bild πουλούσε πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα καθημερινά τη δεκαετία του 1980. Το 1995-1996 η κυκλοφορία ήταν 4.300.000 αντίτυπα. Το 2001 η Bild ήταν η μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδα στην Ευρώπη, έχοντας 4.396.000 αντίτυπα. Παρά τα προβλήματα του Τύπου διεθνώς, το 2010 «κρατούσε» στα 3.548.000 φύλλα, δηλαδή στην 5η θέση παγκοσμίως.

Ανήκει σε έναν ευρωπαϊκό κολοσσό των ΜΜΕ, τον όμιλο «Axel Springer», που εκδίδει πολλές εφημερίδες και περιοδικά, μεταξύ των οποίων και την αξιοσέβαστη Die Welt. Ο εκδοτικός οίκος ιδρύθηκε το 1946 από τον Axel Springer και είναι στο χρηματιστηριακό δείκτη MDΑΧ του Χρηματιστηρίου Φρανκφούρτης.

Η εταιρεία είναι ένας από τους μεγαλύτερους εκδότες μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με πολυάριθμα εμπορικά σήματα πολυμέσων, όπως οι Bild, Die Welt, Fakt και ο ιστότοπος πολιτικών ειδήσεων των ΗΠΑ Politico, που απέκτησε το 2021. Ο διευθυντής της Bild, Kai Diekmann είναι και μέλος του εκτελεστικού γραφείου της τουρκικής Χουριέτ.

Το πρόβλημα είναι ότι η Bild φαίνεται γενικά να έχει ζήτημα με την Ελλάδα. Δεν θέλω να το πάω αλλού, όμως την δεκαετία του 2010 με τα Μνημόνια είχε οργιάσει.

«Αυτοί θα κυβερνήσουν την Ελλάδα;» αναρωτούσε προσβλητικά τον Φεβρουάριο 2012 αναφερόμενη στο πολιτικό προσωπικό της χώρας και πρόσθετε «έρχεται κατολίσθηση της χώρας μετά τις εκλογές». «Το εμετικό άρθρο της γερμανικής εφημερίδας Bild εντάσσεται στις πιο «μαύρες» γερμανικές μεθοδεύσεις διάλυσης της Ελλάδας και χειραγώγησης της κοινής γνώμης αλλά και των πολιτικών της Γερμανίας», σχολίαζε τότε το Newsit.Η Bild ήταν που ζητούσε από την Ελλάδα να πουλήσει τα νησιά της ή την Ακρόπολη για να ξεχρεώσει. «Μήπως πρέπει η Ελλάδα να πουλήσει την Ακρόπολη;» ήταν ο τίτλος δημοσιεύματος της ιστοσελίδας της τον Μάιο 2011.Τον Φεβρουάριο 2015 κυκλοφόρησε με ένα τεράστιο «Nein», «όχι» δηλαδή, γραμμένο με λευκά γράμματα σε γαλάζιο φόντο. Κάλεσε τους αναγνώστες της να κάνουν εκστρατεία ζητώντας από το γερμανικό Κοινοβούλιο να καταψηφίσει την παράταση του ελληνικού προγράμματος στην σχετική ψηφοφορία.Τα «Νέα» σχολίαζαν τότε: «Ξεπερνώντας τα προηγούμενα ανθελληνικά «επιτεύγματά» της η λαϊκή εφημερίδα της Γερμανίας κυκλοφόρησε χθες με ένα τεράστιο «Nein», «όχι» δηλαδή, γραμμένο με λευκά γράμματα σε γαλάζιο φόντο».Τον Ιούνιο του 2012 ο τίτλος της Bild ήταν «Έλληνες, τι κάνατε τα δισεκατομμύριά μας;», προσπαθώντας να δημιουργήσει εντυπώσεις στη Γερμανία για το πού πηγαίνουν τα χρήματα από τα πακέτα βοήθειας.Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, λίγο πριν από την επίσκεψη Μέρκελ στην Αθήνα, είχε εκτενή αφιερώματα με τίτλους όπως «Ποιος εγγυάται την ασφάλεια της καγκελαρίου;» και περιγραφές περί ανικανότητας των Αρχών να την προστατέψουν επαρκώς.Εναν χρόνο αργότερα και λίγο πριν από τις εκλογές στη Γερμανία, η «Bild» δημιούργησε πέντε αφίσες, εισηγούμενη προς τα γερμανικά κόμματα να τις υιοθετήσουν έναντι του ελληνικού προβλήματος, με κοινό παρονομαστή να μη δαπανηθούν άλλα χρήματα για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας.

Θα μπορούσα να βρω και δεκάδες άλλα τόσα δημοσιεύματα. Πώς ευλογούσαν ό,τι ήθελε ο Σόιμπλε, πώς πίεζαν με κάθε τρόπο για όλο και σκληρότερα μέτρα επί Μνημονίων, τι ρόλο έπαιξαν στο δημοψήφισμα και πάει λέγοντας.

Αν, όμως, η πολιτική είναι πολιτική, τότε και ο αθλητισμός είναι αθλητισμός. Για ποιο λόγο να χαρακτηριστούν ως νάνοι οι διεθνείς; Τι τους ενόχλησαν ο Καρέτσας, ο Τζολάκης, ο Ανδρούτσος και γιατί να δεχτούν έναν τέτοιο απαξιωτικό χαρακτηρισμό σε μια τόσο διάφανη νίκη; Κι αν είναι αυτοί οι νάνοι, τότε ποιοι είναι οι… γίγαντες; Εδώ πριν λίγες ημέρες είπαν ακόμα και για τον ΟΦΗ ότι είναι «no-name» ομάδα επειδή κέρδισε τη Χόφενχαϊμ.

Όπως και να έχει, είναι κουραστικό πια ένας μεγάλος δημοσιογραφικός όμιλος της Ευρώπης και μια λαϊκή εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας που πράγματι συχνά θέλει να ιντριγκάρει και να «κιτρινίζει», να επιλέγει συνεχώς το δηλητήριο που διοχετεύεται στην ίδια κατεύθυνση.

Κι αν στην πολιτική και την οικονομία παίζονται τεράστια συμφέροντα που ενδιαφέρουν το Βερολίνο, σε σημείο να εντάσσουν στην ανιστόρητα στην κουβέντα δίχως ντροπή μέχρι και την… Ακρόπολη, στο ποδόσφαιρο παίζεται απλά μια διοργάνωση σαν το Nations League. Γι’ αυτό και μιλάμε πλέον για εμπάθεια! Διότι ακόμα κι εκεί βρίσκουν την ευκαιρία να βγάλουν, τελικά, το σκάλωμά τους.

Το άρθρο Τι ζόρι τραβάς, ρε Bild; εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.