Τα μαθήματα… λεπτομέρειας, είναι πανάκριβα

Προφανώς και αποκλειστικά και μόνο με την λογική της σύγκρισης δεδομένων, η Σαχτάρ ήταν η αντίπαλος που μπορούσε να σημαδέψει η ΑΕΚ για βαθμούς μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Θεωρητικά δεν μπορεί να το κάνει ούτε η Σίτι, ούτε η Ντόρτμουντ, ίσως ούτε και η Κόμο. Εκεί μόνο να κυνηγήσει μπορεί τους βαθμούς αλλά όχι να τους υπολογίσει.

Στην πραγματικότητα όμως, η Σαχτάρ έχει ένα ρόστερ με ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν έναν αντίπαλο να υποφέρει. Σ’ οποιοδήποτε γήπεδο και αν παίξει, καθώς οι ποιοτικοί και ταλαντούχοι και υπερφιλόδοξοι Λατίνοι της, δεν κοιτούν ούτε πολέμους, ούτε έδρες, παρά μόνο το πως θα παίξουν την μπάλα τους, για να πάρουν μεταγραφή και να κάνουν καριέρα στην Ευρώπη.

Απέναντι σ’ αυτή την ομάδα, η ΑΕΚ υπέφερε σε πολύ μικρά κομμάτι του παιχνιδιού στο Στάμφορντ Μπριτζ. Περισσότερο ήταν η αίσθηση που δημιουργούσαν οι παίκτες της Σαχτάρ, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο και ειδικά αυτός ο υπερπαίχτης ο Πεδρίνιο, πως με την μπάλα στα πόδια τους, κάτι κακό μπορούν να σου κάνουν. Και το προσπάθησαν πολύ.

Όμως η αλήθεια είναι πως ελάχιστα μέσα στο ματς το κατάφεραν. Σχεδόν καθόλου μέχρι να φτάσουμε στο μοιραίο 80ο λεπτό. Μέχρι τότε υπάρχει ένα σουτ από το ύψος της περιοχής που αποκρούει ο Μπρινιόλι, υπάρχει μια σέντρα από πλάγια που πάει στο δοκάρι (και για να είμαστε και δίκαιοι ίσως και να το ήθελε) και ένα εύστοχο πέναλτι. Ανοίγω παρένθεση. Αυτό που έχει καταλογιστεί από τον Κάβανα είναι ανατροπή από τον Ρέλβας και όχι χέρι. Οι παίκτες της Σαχτάρ σ’ όλο το ματς επεδίωκαν την επαφή και το κέρδισαν το πέναλτι. Κλείνω την παρένθεση.

Η Σαχτάρ είχε μόλις δυο φάσεις και ένα εύστοχο πέναλτι. Η ΑΕΚ είχε το γκολ του Μάγερ, που το μισό είναι του Πήλιου. Είχε το δοκάρι του Μουκουντί. Είχε την κεφαλιά του Ζίνι, που σηκώθηκε μόνος του μέσα στην μικρή περιοχή και δεν βρήκε εστία. Είχε το χαμένο τετ α τετ του Πήλιου. Θα μπορούσε να είχε πετύχει δηλαδή περισσότερα από ένα γκολ, στο διάστημα που η Σαχτάρ δύσκολα θα μπορούσε να πει το ίδιο.

Και το πλάνο του Νίκολιτς, πήγαινε ίσως και ακριβώς όπως είχε σχεδιαστεί. Ενδεχομένως ο Σέρβος τεχνικός να υπολόγιζε πως ο Μάγερ δεν θα κουραζόταν τόσο γρήγορα και δεν θα είχε φορτωθεί από νωρίς με κίτρινη. Επομένως θα έμενε και περισσότερο μέσα στο γήπεδο, για να κρατάει μπάλες και να δίνει μέτρα και αέρα στην ΑΕΚ. Αλλά ακόμα και όταν βγήκε ο Μάγερ και χάθηκαν μέτρα στο γήπεδο, ο έλεγχος του ματς δεν χάθηκε ποτέ.

Μέχρι που φτάσαμε στο 80 και όλα στράβωσαν, γιατί περιφρονήθηκαν οι λεπτομέρειες. Ο Γιόβιτς καθυστέρησε περισσότερα από τα προβλεπόμενα βάσει νέου κανονισμού δευτερόλεπτα για να βγει από το γήπεδο στην αλλαγή του και η ΑΕΚ έμεινε με δέκα παίκτες. Δεν ξέρω κανέναν ΑΕΚτζή που εκείνη την στιγμή να μην ήταν σίγουρος πως το μοιραίο ερχόταν. Δεν υπάρχει άλλωστε φορά, που να έμεινε η ΑΕΚ για λίγο με δέκα παίκτες, είτε λόγω τραυματισμού και πρώτων βοηθειών, είτε λόγω νέου κανονισμού, που να μην το έχει πληρώσει.

Ο τρόπος μόνο έπρεπε να βρεθεί στο Στάμφορντ Μπριτζ που θα το πλήρωνε η ΑΕΚ αυτό το λεπτό με παίκτη λιγότερο. Και βρέθηκε σε μια τραγικά λάθος εκτίμηση του Μπρινιόλι, στον τρόπο που θα διαχειριζόταν μια σέντρα που δεν υπήρχε καμία περίπτωση από μόνη της να γίνει επικίνδυνη, αν δεν την έκανε ο ίδιος ο Ιταλός. Η Σαχτάρ είπε ευχαριστώ, μπήκε μπροστά στο σκορ και όλα είχαν τελειώσει. Διότι στο ρίσκο και το άνοιγμα των γραμμών που θα ακολουθούσε από την ΑΕΚ, πιο πιθανό ήταν να δεχθεί γκολ, παρά να βάλει. Όπως και έγινε.

Στο τοπ πέντε των πιο τσάμπα ηττών στην ευρωπαϊκή ιστορία της ΑΕΚ, δεδομένα παίρνει θέση αυτή από την Σαχτάρ. Όμως σ’ αυτό το επίπεδο, κάθε λεπτομέρεια που θα χάσεις μέσα σ’ ένα ματς, θα την πληρώσεις πανάκριβα. Λίγα δευτερόλεπτα που άργησε να βγει ο Γιόβιτς, μια λάθος απόφαση του Μπρινιόλι να βάλει στην μπάλα το πόδι αντί για το χέρι και η ισοπαλία, ίσως και η νίκη, έγινε ήττα με 3-1. Και είναι κρίμα, διότι η ΑΕΚ ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του παιχνιδιού και της ποιότητας της Σαχτάρ. Έφερε και τους Ουκρανούς και το ματς, εκεί που το ήθελε. Ωστόσο έμεινε στο τέλος μόνο μ’ ένα σωρό «τι θα γινόταν αν».

Τι θα γινόταν αν δεν είχε μείνει με δέκα πάνω σε μια αλλαγή, τι θα γινόταν αν ο Μπρινιόλι είχε καθαρίσει την σέντρα με την ποιότητά του, τι θα γινόταν ο Πήλιος είχε πλασάρει λίγο καλύτερα, τι θα γινόταν αν ο Μουκουντί δεν είχε στείλει την κεφαλιά στο δοκάρι και ο Ζίνι την δική του άουτ. Ακόμα και τι θα γινόταν, αν η ΑΕΚ δεν είχε παρασυρθεί από τον ενθουσιασμό της μετά το γκολ του Μάγερ και δεν είχε χάσει λίγο τις ισορροπίες της. Και ως εκ τούτου κρατούσε το προβάδισμα μέχρι το ημίχρονο. Παρεμπιπτόντως σ’ ένα ακόμα ματς φέτος, η ΑΕΚ έβαλε πρώτη γκολ. Σ’ όλα το έχει κάνει σ’ Ελλάδα και Ευρώπη, εκτός από το 0-0 στην Σόφια.

Φυσικά και είναι ένα μάθημα για την ΑΕΚ ο τρόπος που έχασε το ματς στο Στάμφορντ Μπριτζ. Μάθημα πως σε τέτοιο επίπεδο, οι λεπτομέρειες μπορεί να σε σκοτώσουν. Απλώς επίσης σ’ αυτό το επίπεδο, τα μαθήματα πάντα κοστίζουν ακριβά. Διότι δεν είναι μικρό πράγμα, το γεγονός πως μ’ αυτή την ήττα, στένεψαν πολύ τα περιθώρια να ελπίζει για την 24άδα. Κι ας είναι δεύτερη αγωνιστική. Ενώ αυτό το μάθημα που πήρε, έχει μόλις λίγες μέρες να το εμπεδώσει, διότι την Τρίτη μπαίνει σε γήπεδο και με αντίπαλο, που μπορεί να τιμωρήσει ακόμα πιο μικρές λεπτομέρειες και πολύ πιο σκληρά. Δεν έχει ούτε να κλάψει, ούτε να φοβηθεί τώρα η ΑΕΚ. Να μελετήσει τι έκανε και τι δεν έκανε, να σηκωθεί όρθια και να προχωρήσει μπροστά.

Το άρθρο Τα μαθήματα… λεπτομέρειας, είναι πανάκριβα εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.