Οι ΠΑΟΚτσήδες ήρωες του 1940!

Το καλοκαίρι του 1940 ο ΠΑΟΚ βρισκόταν ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της Βόρειας Ελλάδας, έχοντας κατακτήσει το τοπικό πρωτάθλημα και διεκδικώντας τον πανελλήνιο τίτλο απέναντι στην ΑΕΚ.

Ωστόσο, η πορεία του συλλόγου και η καθημερινότητα των ανθρώπων του θα άλλαζαν δραματικά μέσα σε λίγους μήνες, καθώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έβαλε τέλος στην αθλητική δραστηριότητα.

Οι «ασπρόμαυροι» είχαν δημιουργήσει στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ένα αξιόλογο σύνολο, με ποδοσφαιριστές που άφησαν το αποτύπωμά τους στην ιστορία του συλλόγου. Στον δεύτερο τελικό του Πανελληνίου πρωταθλήματος, στις 16 Ιουνίου 1940, ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με 2-0 απέναντι στην ΑΕΚ, χάρη στα γκολ των Καλογιάννη και Φερούτσου. Η συνέχεια, όμως, ανήκε στους φιλοξενούμενους, οι οποίοι επικράτησαν με 4-3, κατακτώντας τον τίτλο.

Η αγωνιστική δράση συνεχίστηκε για λίγο ακόμη, με τον ΠΑΟΚ να ξεκινά τη σεζόν 1940-41 με την απονομή του τίτλου του πρωταθλητή Βορείου Ελλάδας. Στις 13 Οκτωβρίου 1940, το ντέρμπι με τον Άρη στο γήπεδο του Συντριβανίου ολοκληρώθηκε ισόπαλο 2-2, μπροστά σε περισσότερους από 6.000 θεατές. Μία εβδομάδα αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου, ο Δικέφαλος έδωσε το τελευταίο του παιχνίδι πριν από τη διακοπή των αγωνιστικών υποχρεώσεων, επικρατώντας με 2-1 του Μακεδονικού Νεάπολης.

Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, οι αθλητικές δραστηριότητες σταμάτησαν και πολλοί αθλητές επιστρατεύτηκαν, αφήνοντας τα γήπεδα για το μέτωπο. Ανάμεσά τους βρίσκονταν και άνθρωποι του ΠΑΟΚ, δύο εκ των οποίων δεν επέστρεψαν ποτέ.

Ο Νίκος Σωτηριάδης, ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές της πρώτης περιόδου του συλλόγου, υπήρξε για χρόνια ο βασικός τερματοφύλακάς του και ο πρώτος παίκτης του ΠΑΟΚ που φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Είχε αγωνιστεί στη νίκη με 1-0 απέναντι στην Παλαιστίνη, στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1938.

Ο Σωτηριάδης υπηρετούσε ως λοχίας στο 50ό Σύνταγμα και έχασε τη ζωή του στις 28 Ιανουαρίου 1941, στην περιοχή της Κλεισούρας, κατά τη διάρκεια επιχείρησης εναντίον ιταλικού πολυβολείου.

Την ίδια τραγική μοίρα είχε και ο Γιώργος Βατίκης. Ο αμυντικός του ΠΑΟΚ, που είχε φορέσει την ασπρόμαυρη φανέλα σε μια εποχή κατά την οποία ο σύλλογος διαμόρφωνε την ταυτότητά του, υπηρετούσε ως ανθυπασπιστής στην 573η μονάδα πυροβολητών. Στις 17 Νοεμβρίου 1940 έπεσε νεκρός στον Μοράβα, σε ηλικία μόλις 22 ετών.

Ο πόλεμος και η Κατοχή έφεραν τον ΠΑΟΚ αντιμέτωπο με πρωτόγνωρες δυσκολίες. Οι αγώνες περιορίστηκαν σε σποραδικές φιλικές αναμετρήσεις, ενώ χαρακτηριστικό της εποχής ήταν ένα παιχνίδι με τον Ηρακλή, το οποίο διακόπηκε όταν Γερμανοί στρατιώτες εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο.

Παράλληλα, έπρεπε να προστατευτεί και το υλικό του συλλόγου από τις κατασχέσεις των κατοχικών δυνάμεων. Ο Νικηφόρος Τσαρπανάς, ο θρυλικός φροντιστής του ΠΑΟΚ, ανέλαβε να φυλάξει μέρος του ιματισμού στο σπίτι του, ενώ αργότερα ρούχα, παπούτσια και ορισμένα τρόπαια μεταφέρθηκαν στο εργοστάσιο της Υφανέτ.

Μέσα σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια, ο ΠΑΟΚ δεν έχασε μόνο την αγωνιστική του συνέχεια. Θρήνησε ανθρώπους του που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του πολέμου, με τον Νίκο Σωτηριάδη και τον Γιώργο Βατίκη να παραμένουν δύο από τις μορφές της ιστορίας του που συνδέθηκαν για πάντα με τη θυσία στο αλβανικό μέτωπο.

Το άρθρο Οι ΠΑΟΚτσήδες ήρωες του 1940! εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.