Η σιωπή των… λύκων

Η Εθνική Ελλάδας έμπλεξε για τα καλά. Η ήττα με 82-76 από την Ουκρανία στη Ρίγα ήταν η τρίτη διαδοχική στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά τα στραπάτσα απέναντι στη Ρουμανία και την Πορτογαλία.

Τρεις συνεχόμενες ήττες που δεν μπορούν πλέον να αποδοθούν στην κακή βραδιά, στην ατυχία ή στις ιδιαιτερότητες των «παραθύρων». Η Ελλάδα βρίσκεται στο 3-4, στην έκτη και τελευταία θέση του ομίλου της, με την πρόκριση στο Μουντομπάσκετ 2027 να έχει δυσκολέψει επικίνδυνα.

Ακολουθεί το κρίσιμο παιχνίδι με την Ισπανία στο Telekom Center (31/8, 19:00). Ένα ματς που απέκτησε χαρακτήρα τελικού πολύ νωρίτερα απ’ όσο θα περίμενε ή θα ήθελε οποιοσδήποτε. Και μέσα σε αυτή την κατάσταση, από την ηγεσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης επικρατεί σιωπή.

Για να είμαστε ξεκάθαροι: άλλο η τυπική ενημέρωση και άλλο η θεσμική τοποθέτηση. Το αποτέλεσμα ανέβηκε στην ιστοσελίδα της ΕΟΚ. Αυτή είναι η αυτονόητη δημοσιογραφική κάλυψη ενός αγώνα. Δεν είναι απάντηση για το πώς έφτασε η Εθνική στην τελευταία θέση του ομίλου της.

Ο Βασίλης Σπανούλης μίλησε, ανέλυσε τα λάθη κι έδωσε το σύνθημα για νίκη τη Δευτέρα. Οι διεθνείς στάθηκαν απέναντι στις κάμερες και ανέλαβαν το βάρος που τους αναλογεί. Η διοίκηση της ΕΟΚ, όμως, πού βρίσκεται;

Άλλες φορές η Ομοσπονδία έχει αποδείξει ότι ξέρει να είναι λαλίστατη. Παίρνει θέση, απαντά στην κριτική, υπερασπίζεται τις επιλογές της, διαφημίζει τις ενέργειες και προβάλλει τις επιτυχίες της. Τώρα που η κορυφαία Εθνική ομάδα της χώρας κινδυνεύει σοβαρά να απουσιάσει από το Παγκόσμιο Κύπελλο, τα στόματα έκλεισαν.

Και αυτή η σιωπή είναι εκκωφαντική.

Δεν ζητά κανείς ανακοινώσεις πανικού, δημόσιες εκτελέσεις ή μεταφορά όλων των ευθυνών στον Βασίλη Σπανούλη και στους παίκτες, οι οποίοι δεδομένα έχουν δεν έχουν ολόκληρη την ευθύνη για όλο αυτό που επικρατεί. Ζητά, όμως, από την ΕΟΚ να σταθεί στο ύψος του θεσμικού της ρόλου. Να εξηγήσει πώς αξιολογεί την κατάσταση, τι πήγε λάθος και ποιο είναι το σχέδιο για να μη χαθεί μία διοργάνωση από την οποία η Ελλάδα δεν νοείται να απουσιάζει.

Γιατί η Εθνική ομάδα δεν ανήκει ούτε σε πρόσωπα ούτε σε διοικήσεις. Ανήκει στον κόσμο της. Σε εκείνον τον κόσμο που η Ομοσπονδία καλεί τώρα να γεμίσει το Telekom Center απέναντι στην Ισπανία και να σπρώξει την ομάδα στη νίκη.

Ο κόσμος, όμως, δεν είναι χρήσιμος μόνο όταν πρέπει να αγοράσει εισιτήριο, να γεμίσει τις εξέδρες και να δημιουργήσει ατμόσφαιρα. Δικαιούται και ενημέρωση. Δικαιούται εξηγήσεις. Κυρίως, δικαιούται να γνωρίζει ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά.

Μία νίκη επί της Ισπανίας μπορεί να κρατήσει την Ελλάδα ζωντανή, να αλλάξει την ψυχολογία και να δώσει πολύτιμο χρόνο. Δεν μπορεί, όμως, να διαγράψει όσα προηγήθηκαν. Δεν εξαφανίζει τις ήττες από τη Ρουμανία, την Πορτογαλία και την Ουκρανία, ούτε ακυρώνει τα ερωτήματα που αυτές δημιούργησαν.

Είναι εύκολο να εμφανίζεσαι μπροστά όταν υπάρχουν μετάλλια, χαμόγελα και πανηγυρισμοί. Η πραγματική ευθύνη μετριέται στις δύσκολες στιγμές. Όταν η αποτυχία χτυπά την πόρτα και κάποιος πρέπει να μιλήσει καθαρά, να εξηγήσει και να αναλάβει το βάρος των επιλογών του.

Μέχρι στιγμής, αυτό δεν έχει συμβεί.

Οι λύκοι συνήθως ουρλιάζουν. Στην ΕΟΚ, όμως, τώρα που η Εθνική βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο, επέλεξαν τη σιωπή.

Το άρθρο Η σιωπή των… λύκων εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.