Eυρωπαϊκό πανεπιστήμιο Ζέλικο Ομπράντοβιτς

Και μόλις συμπληρώθηκε ουσιαστικά το ρόστερ του Παναθηναϊκού AKTOR ανακαλύψαμε μια ομάδα με μόλις τρεις Αμερικάνους στις τάξεις της!

Την ημέρα που ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποχώρησε από τον Παρτίζαν στην Ευρωλίγκα και γενικότερα στο στερέωμα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ το κρίσιμο ερώτημα ήταν αν θα τον ξαναβλέπαμε σε πάγκο ομάδας. Οι πιθανότητες ήταν μικρές όχι γιατί ο Ζοτς γέρασε, κουράστηκε, κορέστηκε ή βαρέθηκε. Όταν

Το ζωτικό πρόβλημα ήταν τι δουλειά έχει ένας 67χρονος προπονητής που τα έχει πάρει όλα σε μια λίγκα που κάνουν κουμάντο (στην μπάλα, στην ομάδα και στα αποδυτήρια) απείθαρχοι Αμερικάνοι, ghetto boys και τύποι με μεγαλύτερα εγώ από του Kanye West και του 50-cent. Στην Παρτίζαν ένας ξενερωμένος και απογοητευμένος Ομπράντοβιτς έβλεπε στο ΟΑΚΑ λίγο πριν πάρει το καπελάκι του και φύγει τους παίκτες του να αδιαφορούν, να κάνουν του κεφαλιού τους και να χάνουν με κάτω τα χέρια. Το έχω ξαναγράψει και το πιστεύω ακράδαντα αυτό που λένε οι Άγγλοι you cant teach an old dog new tricks. Δεν μπορείς να μάθεις σε ένα γέρικο σκυλί νέα κόλπα. Αλλά ξέρει πολύ καλά τα παλιά.

Go home Yankee

Ο Ομπράντοβιτς δεν πίστευε ποτέ –ακόμη και τα χρόνια του στον Παναθηναϊκό ή και αργότερα στη Φενέρ- στους Αμερικάνους. Ήθελε παίκτες τύπου Μπατίστ ή Νίκολας που λόγω χαρακτήρα θα έπαιζαν ακριβώς και αυστηρά μέσα στο σύστημα της ομάδας. Και οι περιπτώσεις που δεν έβαλε νερό στο κρασί του πολλές.

Κορυφαία η υπόθεση Ντελκ. Ο πρώην σούπερ σταρ του Κεντάκι και του ΝΒΑ ήταν διακαής επιθυμία του Θανάση Γιαννακόπουλου που πλήρωσε αδιανόητη υπεραξία για να τον φέρει στην Ελλάδα ένα χρόνο πριν το φάιναλ φορ της Αθήνας. ‘’Φέρτον αλλά στη δική μου ομάδα θα παίζει ελάχιστα’’. Είπε ο Ζοτς στον Γιαννακόπουλο. Ο Ντελκ ήρθε, σκούπισε πάγκο, ο Παναθηναϊκός κέρδισε την Ευρωλίγκα του 2007, o Αμερικάνος πήρε γύρω στο 1,5 εκατομμύριο δολάρια εφάπαξ και σταμάτησε το μπάσκετ! Απλά πράγματα…
Ο παλιός καλός Ζοτς είναι ξανά εδώ… Όχι για να πάρει παίκτες και να τους παρκάρει στον πάγκο αλλά για να στήσει ένα απλό κόλπο βγαλμένο από το δικό του παρελθόν. Πως λύνεις ένα πρόβλημα λοιπόν που πιθανώς δεν ξέρεις, δεν θέλεις ή δεν μπορείς να το λύσεις. Πολύ απλά φροντίζεις να μην τον αντιμετωπίσεις. Ο θρυλικός Μπόμπι Νάιτ μισούσε την άμυνα ζώνης και δεν ήθελε να παίζει εναντίον ομάδων που τη χρησιμοποιούσαν. Έλεγε λοιπόν: “Ο καλύτερος τρόπος είναι να τρέχει η ομάδα μου, να παίζει πολύ γρήγορα και να μην αντιμετωπίζει ζώνη αφού δεν θα προλάβει ο αντίπαλος να την οργανώσει’’.

Το 2017 την τελευταία φορά που ο Ζέλικο ανέβηκε σε βάθρο νικητή της Ευρωλίγκας για 9η φορά στην καριέρα του με τη Φενέρ η Τουρκική ομάδα είχε στο ρόστερ της δύο μόλις Αμερικάνους: Τον Τζέιμς Νάναλι και τον MVP του φάιναλ φορ Εκπε Ούντο που μεγάλωσε στις ΗΠΑ αλλά έχει ρίζες από τη Νιγηρία!
Αφού δεν μας αρέσουν οι Αμερικάνοι, δεν μας ακούνε, δεν υπακούνε πολύ απλά φτιάχνουμε μια ομάδα χωρίς αυτούς. Ιδού λοιπόν ο Παναθηναϊκός της περιόδου 2026-27.

Με τρεις μόνο Αμερικάνους

Κατά πάσα βεβαιότητα ο Παναθηναϊκός θα είναι η ομάδα με τους λιγότερους Αμερικάνους σε όλη την Ευρωλίγκα! Μόλις τρεις, όλους όσους είχαν συμβόλαια από πέρσι και επιβίωσαν από το καλοκαιρινό ξεσκαρτάρισμα. Ο Γκραντ είναι μαζί με τον Χουάντσο οι παίκτες που κρατάνε τα αποδυτήρια, ο Ναν μάλλον παρεξηγήθηκε πέρσι με τη συμπεριφορά και τα νεύρα του αφού δεν υπήρχε η παραμικρή επαφή με τον Αταμάν και ο Χέιζ-Ντέιβις στόμα έχει και μιλιά δεν έχει! Από κει και πέρα ο Ζοτς εμπιστεύθηκε τη χώρα που ουσιαστικά αποτελεί αυτή τη στιγμή τη δεύτερη μεγαλύτερη μπασκετική δύναμη παγκοσμίως: Τη Γαλλία. Τέσσερις Γάλλοι στο ίδιο ρόστερ λοιπόν και από κει και πέρα ένας ιδιαίτερα αγαπητός Ισπανός, ένας Γερμανός που ο Ομπράντοβιτς τον έφερε ουσιαστικά μαζί του μετά από μια κοινή διετία στο Βελιγράδι και ένας Σενεγαλέζος που στην ουσία έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ισπανία! Από κοντά ο Σλούκας που δεν έπαψε ποτέ να είναι αρχηγός εντός και εκτός παρκέ και πέντε έξι έλληνες. Μια κατ΄ουσίαν Ευρωπαϊκή dream team!!! Tόσο απλά και τόσο εύκολα…

Σε στρωμένα αποδυτήρια

Το γράφω μετά λόγου γνώσεως και αφού έχω μιλήσει με τουλάχιστον τρεις τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους μέσα στην ομάδα. Ο Ζοτς έφτιαξε μια ομάδα χωρίς έντονο Αμερικάνικο στοιχείο όχι μόνο για τα αποδυτήρια αλλά για το παιχνίδι και τις προπονητικές απαιτήσεις του. Μπορεί να ακούγεται παράξενο για μια ομάδα που απέτυχε παταγωδώς έχοντας ένα προπονητή στον πάγκο της που διατηρούσε καλές σχέσεις μόνο με τον καθρέφτη του και αδιαφορούσε για όλα τα υπόλοιπα αλλά τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού ήταν πολύ ποιοτικά. Και κυρίως δεν πρόσθεσαν προβλήματα σε μια ομάδα που αγκομαχούσε μέσα στο παρκέ και έμοιαζε με ακυβέρνητο Τιτανικό. Δεν υπήρξαν ούτε παράξενες ‘’κλίκες’’, ούτε περίεργες κινήσεις διαμαρτυρίας, ούτε προσπάθεια να απαλλαγούν οι παίκτες από τον Αταμάν. Από ένα σημείο και μετά υπήρξε αδιαφορία και η λογική του ‘’άστον να λέει και να φωνάζει’’. Ο Αταμάν δεν προσπάθησε να κερδίσει τα αποδυτήρια αλλά ούτε και κάποιους παίκτες ξεχωριστά. Ο Ομπράντοβιτς έχει καθαρίσει το τοπίο πριν ακόμη βάλει την πράσινη φόρμα του και πατήσει το γυάλινο παρκέ του ΟΑΚΑ για την πρώτη του προπόνηση με την ομάδα. Το φρόντισε μαζεύοντας παίκτες που ξέρει ότι όταν τους μιλάει δεν θα περιμένουν να φύγει για να γελάσουν πίσω από την πλάτη του και θα τον σέβονται όχι γιατί έχει κερδίσει εννιά Ευρωλίγκες αλλά γιατί το αξίζει. Το τι θα εμφανιστεί στο παρκέ του γηπέδου και τι μπάσκετ θα παίξει ο Παναθηναϊκός είναι μια άλλη συζήτηση και όχι αυτής της εποχής αλλά μεταγενέστερη.

Το άρθρο Eυρωπαϊκό πανεπιστήμιο Ζέλικο Ομπράντοβιτς εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.