Δήμιος στο σκοτεινό μπουντρούμι

Αν οι τρεις πρώτες νίκες στην EuroLeague θεωρήθηκαν από τους περισσότερους αναμενόμενες λόγω της πιο χαμηλής δυναμικότητας των αντιπάλων, η 4η κόντρα στην τροπαιούχο του 2025 και συνεχώς παρούσα στα Final Four τα τελευταία χρόνια Φενέρμπαχτσε δεν θεωρείται αλλά είναι μια νίκη-επιβεβαίωσης.

Επιβεβαίωσης ότι ο φετινός Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς δεν παίρνει απλά… αιχμαλώτους αλλά τους κλειδώνει στο πιο σκοτεινό μπουντρούμι ώστε να χάνουν το φως του ήλιου. Όπως συνέβη με την (κατά τα άλλα πολύ καλή) ομάδα του Γιασικεβίτσιους η οποία θεωρώ σίγουρο ότι θα φτάσει μέχρι τους 8 και πιθανότατα και στο Final Four.

Για ένα ακόμη παιχνίδι λοιπόν οι πράσινοι έδειξαν ότι είναι ομάδα με αρχές, με ξεκάθαρους ρόλους, με συνέπεια και με αφοσίωση στο πλάνο του master Ζοτς. Όπως και στα τρία προηγούμενα και σε αυτό όποιοι πέντε και να ήταν στο παρκέ δεν άλλαζε σχεδόν τίποτα ούτε στην ένταση στην άμυνα, ούτε στο ομαδικό πνεύμα, ούτε στις συνεργασίες, ούτε στην αποτελεσματικότητα. Μία καλοκουρδισμένη μηχανή όσο και αν η Φενέρ προσπάθησε είτε εμμένοντας να “επιτίθεται” συνεχώς στον Φρανσίσκο στο 1ο ημίχρονο ή να ψάχνει την αδύναμη πλευρά με τα τρίποντα του Μέλι στην 3η περίοδο, να την αποδιοργανώσει.

Ο δροσερός Φρανσίσκο του 1ου ημιχρόνου ήταν σκηνές από τα προσεχώς. Ένας “αεράτος” πλέι-μέικερ που μοιράζει παιχνίδι όταν και όπως πρέπει και σκοράρει όταν βρει την ευκαιρία. Ο στρατιώτης Μπάντιο ήταν παντού, ο μαχητής Λεσόρ έκανε μια χαψιά Σάνλι και Μπίνγκαμ κερδίζοντας κατά κράτος τις μάχες της ρακέτας. Αλλά δεν ήταν οι μόνοι..

NOT IN HIS HOUSE! @ThiasLsf

Keywords