Μαρία Λουκά

Τι κοινό μπορεί να έχουν ένα Σχολείο Μέσης Εκπαίδευσης και ένα Κέντρο Υποστηριζόμενης Διαβίωσης και Αποκατάστασης; Πώς μπορούν να διασταυρωθούν, να συγκρουστούν ή να συνυπάρξουν οι ματιές στα γεγονότα και οι οπτικές γωνίες από τις οποίες βλέπουν τα πράγματα και τον κόσμο μια δυναμική διευθύντρια σχολείου, τρεις όχι και τόσο φιλήσυχοι μαθητές, κάποιοι καθηγητές τους, οι γονείς τους, η εκπαιδευτική ψυχολόγος του σχολείου τους; Και πώς γίνεται όλες αυτές οι διαφορετικές οπτικές να συναντηθούν, να συνδιαλλαχθούν και να αλληλοεπιδράσουν με τις οπτικές ενός φυσικοθεραπευτή που βλέπει πολύ σοβαρά τη δουλειά του, ενός παππού και δυο γιαγιάδων που βρίσκονται λίγο πριν το τέλος της ζωής τους κι ενός νέου που παλεύει να κερδίσει πίσω τη δική του ζωή;

Όλα είναι πιθανά και όλα μπορούν να συμβούν, όταν παίρνεις στα χέρια σου μολύβι και χαρτί ή, για να ακριβολογήσω, όταν παίρνεις στα χέρια σου τον ηλεκτρονικό σου υπολογιστή, το iPad, το iPhone ή το Smartphone και αρχίζεις με τ’ ακροδάχτυλα να χαϊδεύεις τα πλήκτρα. Όταν αρχίζεις δηλαδή ένα παιχνίδι με τις λέξεις, μια συνδιαλλαγή με τις λέξεις, μια εξερεύνηση, που είναι ταυτόχρονα και μια εξερεύνηση του έξω και του έσω κόσμου.

{jb_quote}Η πολυπρισματική θέαση των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας ίσως να είναι ο μόνος τρόπος να κάνεις τη μισή δική σου αλήθεια –ή τη μισή αλήθεια του άλλου– ολόκληρη.{/jb_quote}

Αν μάλιστα αποφασίσεις, σ’ αυτό το ταξίδι της συγγραφής, να αποποιηθείς τον ρόλο του παντογνώστη αφηγητή, αλλά να γίνεις μαζί με τους αναγνώστες σου ο δέκτης πολλών πρωτοπρόσωπων αφηγήσεων από πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες, τους ήρωες του βιβλίου σου, τότε χτίζεις μια σπονδυλωτή αφήγηση μιας και μόνης κεντρικής ιστορίας, ιδωμένης μέσα από πολλές ματιές. Αυτή η πολυπρισματική θέαση των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας ίσως να είναι ο μόνος τρόπος να κάνεις τη μισή δική σου αλήθεια –ή τη μισή αλήθεια του άλλου– ολόκληρη.

Σ’ ένα γυμνάσιο στα νότια προάστια της Λευκωσίας, μισό σχεδόν αιώνα μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή και λίγο πριν από την πανδημία του κορονοϊού, τρεις έφηβοι, ένα αγόρι και δύο κορίτσια, εμπλέκονται σ’ ένα πειθαρχικό παράπτωμα, που τους φέρνει μπροστά στις ευθύνες τους και στις συνέπειες των πράξεών τους. Θα πάρουν φυσικά τις προβλεπόμενες από τους σχολικούς κανονισμούς ποινές, κάποιες ημέρες αποβολής. Θα πάρουν όμως και το δικαίωμα εξαγοράς των ποινών με προσφορά εργασίας κοινωνικής ωφέλειας, δυνάμει ενός πιλοτικού προγράμματος του Υπουργείου Παιδείας.

Σε ποιον κόσμο τάχα να εφαρμόζονται τέτοιες ρηξικέλευθες καινοτομίες στα σχολεία; Προς το παρόν, ίσως, μόνο στη σφαίρα του φανταστικού! Δυνάμει της σφαίρας του φανταστικού, λοιπόν, τα τρία παιδιά θα βρεθούν για λίγες μέρες έξω από τον κλειστό και προστατευμένο κόσμο του σχολείου τους και κατευθείαν μέσα στον πραγματικό κόσμο, όπου θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με νέες, άγνωστες γι’ αυτά καταστάσεις, με μια άλλη από τη δική τους πραγματικότητα, όπου θ’ ακούσουν και θα μάθουν, θα δώσουν και θα πάρουν, βυθίζοντας τους εαυτούς τους σε μια πρωτόγνωρη γι’ αυτά ώσμωση ιδεών και εμπειριών. Επιστρέφοντας στο σχολείο τους, θα αισθανθούν πιο ώριμα και πιο έτοιμα από ποτέ να κάνουν βήματα προς τα μπρος, να υιοθετήσουν πιο θετικές σκέψεις και να πάρουν κρίσιμες για τη ζωή τους αποφάσεις, μπαίνοντας σ’ έναν δρόμο γλυκόπικρο, ταραχώδη κι απρόβλεπτο. Τον δρόμο που οδηγεί στην ενηλικίωση.

Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα
Μαρία Λουκά
Εκδόσεις Βακχικόν
142 σελ.
ISBN 978-618-231-172-1
Τιμή €12,72