Oh la la…

Από τη στιγμή που και ο “κάθε λέξη είναι κοστολογημένη” Γκάρι Λίνεκερ παραληρεί για τη δυναμική της Γαλλίας και αποθεώνει κάθε επιθετικό παίκτη ξεχωριστά (είναι πασιφανές πλέον ότι δεν ξέρεις από που θα σου έρθει και τι θα σου έρθει) και τον κόουτς Ντεσάν για την εμπειρία και τη διαχείριση και την ικανότητα και τον σεβασμό που του δείχνουν τα αστέρια του, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Έως και δραματικά…

Έχουμε παγκόσμιο νικητή από τώρα; Μπα. Νon. Jamais. Νωρίς είναι. Δείγματα γραφής ισχυρά έχουμε (τρία ματσάκια δηλαδή και μάλιστα στο πρώτο με τη Σενεγάλη, η ομάδα δεν βλεπόταν, αλλά όταν βλεπόταν, χανόταν από τα ραντάρ!) και λένε ότι ακόμη και ο συνεπής στο τακτικό πλάνο, κατηγορηθείς παλαιότερα για κατενάτσιο, αντιπαθής για το στυλ παιχνιδιού και όχι για τα αποτελέσματα κόουτς Ντεσάν έχει μεσοεπιθετικά απελευθερωθεί στο τελευταίο του τουρνουά ακολουθώντας όμως τις απεριόριστες ικανότητες των παικτών του, τους οποίους όμως βοηθάει τακτικά και χειρίζεται μοναδικά. Μαεστρικά. Oh la la…

Γιατί θέλει να παραδώσει τη Γαλλία στον “πόσο να περιμένω πια για να επιστρέψω” διάδοχό του Ζιντάν πρωταθλήτρια κόσμου. Μετά τη Σουηδία, η Γερμανία αν περάσει την Παραγουάη. Στο βάθος της διαδρομής πριν τον τελικό, η Ισπανία. Oh la la…

Αυτή η Γαλλία έχει για την ώρα τρομερή φλόγα διάκρισης και από τη στιγμή που Εμπαπέ, Ντεμπελέ, Ολίσε δεν είναι διατεθειμένοι για… αυτογκόλ (ένα μπονζούρ στον κόουτς Ντομενέκ σε αυτό το σημείο) , το γκολ είναι υπόθεση καθαρά γαλλική. Άλλωστε, ο μεγαλύτερος αντίπαλος των “μπλέ”, είναι διαχρονικά οι “μπλέ”…

Keywords