Ντελίριο και μάθημα ταπεινότητας

Και επίτηδες να το έκαναν οι Φουρνιέ και Ντόρσεϊ στο φινάλε, καλύτερα (ή χειρότερα) δεν θα μπορούσε να είχε σκηνοθετηθεί. Ήταν που ήταν αρπαγμένος ο Γιώργος Μπαρτζώκας με την εικόνα της ομάδας του στο δεύτερο ημίχρονο, η οποία έχασε πολύ γρήγορα και πολύ εύκολα το +24 του πρώτου ημιχρόνου, ήρθαν και τα δύο λάθη να ανάψουν το κοντό φυτίλι του Έλληνα κόουτς.

Κάπως έτσι έκλεισε η έκτη νίκη του Ολυμπιακού στα τελευταία επτά παιχνίδια με λόγια φαινομενικά ανάρμοστα για την περίπτωση, αλλά ταιριαστά για τη μεγάλη εικόνα: «ήμασταν απαίσιοι στο δεύτερο ημίχρονο» είπε ο Βεζένκοφ, «δεν θέλω να πω ήταν ντροπιαστικό το θέαμα», κρατήθηκε ο Μπαρτζώκας.

Κυνικά μιλώντας, το χθεσινό ήταν μαζί μια οργιώδης ματιά προς τα προσεχώς και μαζί ένα μάθημα αυτογνωσίας. Με την επιστροφή των περισσότερων τραυματιών και με την ενεργοποίηση του δυναμίτη Τζόουνς ο Ολυμπιακός έλυσε μονοκοντυλιά το θέμα της δεύτερης πεντάδας, κατάφερε να κρατήσει τη βελόνα στο κόκκινο και την ίδια στιγμή εκμεταλλεύτηκε στο μέγιστο την αθλητικότητα της πεντάδας που έκρυψε τον ορίζοντα από τους Ισραηλινούς: Νιλικίνα, Φουρνιέ, Γουόρντ, Πίτερς, Τζόουνς.

Συνηθισμένοι να βλέπουν μια άρτια, καλοπροπονημένη, σκληρή και συμπαγή ομάδα, οι φίλαθλοι στο Ειρήνης και Φιλίας δεν χόρταιναν αντικρίζοντας όλα τα προηγούμενα σε μία ταχύτητα παραπάνω, λες και κάποιος είχε πιάσει το τηλεκοντρόλ και είχε πατήσει δύο φορές το fast forward. Λαμβάνοντας υπ΄ όψη την δεδομένη αδυναμία της Μακάμπι στην άμυνα, οι ερυθρόλευκοι είναι δίκαιο να πεις κανείς πως έδειξαν το μέτρο των δυνατοτήτων τους αν και εφόσον όλα τα κομμάτια μπουν στη θέση τους.

Την ίδια στιγμή η αμυντική συνέπεια και η γενικότερη ισορροπία ανάμεσα στις δύο πλευρές του παρκέ παραμένει ζητούμενο, με τη Μακάμπι να σκοράρει 83 πόντους σε τρία δεκάλεπτα. Φουρνιέ και Ντόρσεϊ πήγαν πολύ καλά ως δημιουργοί με 9+5 ασίστ, όμως τα 7 τους λάθη, τα περισσότερα μαζεμένα για αμφότερους, υπενθύμισαν την παγίδα της υπεροψίας αλλά και τα προβλήματα που πιθανώς να αντιμετωπίσουν απέναντι σε άμυνες με σκληράδα και μέγεθος.

Την ίδια στιγμή η απογείωση του Σάσα Βεζένκοφ έρχεται, αναμενόμενα, μαζί με αυτή της ομάδας του. Καμία έκπληξη εδώ: αυτός είναι που υπηρετεί και μαζί επωφειλείται καλύτερα και περισσότερο από κάθε άλλον στην δεύτερη θητεία Μπαρτζώκα το μπάσκετ του προπονητή. Χρειάστηκε περίπου ένας 1.5 μήνας για να λάβει τέλος το πείραμα των Φουρνιέ-Ντόρσεϊ στην ίδια πεντάδα και πρέπει να εθελοτυφλεί κανείς για να μην δει πως αυτό ωφέλησε τον Βούλγαρο σούπερ σκόρερ, ο οποίος πήρε ξανά την αυτοδίκαιη θέση του στην ιεραρχία ως Νο.1 επιλογή στην επίθεση. Αυτό δεν σημαίνει ότι το σχήμα με τους τρεις σκόρερ δεν μπορεί να λειτουργήσει ή να τελειώσει τα παιχνίδια, απλώς το ότι αυτό μπορεί να γίνεται κατά περίπτωση και όχι ως γενικός κανόνας.

Συνολικά ο Ολυμπιακός έβαλε σε προβλήματα τον εαυτό του όταν ερωτεύτηκε το είδωλο του στον καθρέφτη, ένα χρήσιμο μάθημα ενόψει της συνέχειας και απολύτως ταιριαστό ενόψει του συναπαντήματος με την ομάδα – φάντασμα της σεζόν Εφές, η οποία παίζει πια μόνο για το γόητρο και την αξιοπρέπεια της (όπως σωστά σημείωσε ο Βεζένκοφ). Ταυτόχρονα όμως έδειξε γιατί ο προπονητής του δικαιολογημένα περιμένει σταθερή άνοδο στο δεύτερο μισό της σεζόν. Με τρία εντός έδρας ματς (Μπάρσα, Βίρτους, Αστέρας) και δύο στο δρόμο (Εφές-Ντουμπάι) πριν τη διακοπή του Φλεβάρη, ο δρόμος προς την τετράδα πιθανότατα να απέχει τέσσερις νίκες.