Hunger game στο Μαρούσι

Έξι λεπτά για το τέλος του τέταρτου τελικού, ο Παναθηναϊκός ένιωθε από ώρα να συμμετέχει σε αγώνα επιβίωσης. Για την ακρίβεια, από τότε που ο Κέντρικ Ναν χρεώθηκε το τέταρτο του φάουλ, η επίθεση στέρεψε και ο Ολυμπιακός πήρε τον έλεγχο του ματς. Το ρολόι έγραφε 6:28 όταν ο Γουόρντ κέρδιζε το πέμπτο φάουλ του σούπερ σκόρερ των πράσινων,

που στο πρώτο ημίχρονο είχε γράψει 18 πόντους αλλά για ένα ακόμη μεγάλο παιχνίδι, Ευρωλίγκα ή Ελλάδα, δυσκολεύτηκε να μείνει στο παρκέ.

Με τον Ναν έξω ο Γιώργος Μπαρτζώκας επένδυσε απλώς στον έλεγχο του αγώνα μέσω δύο πόιντ γκαρντ. Γουόρντ έξω, Τζόσεφ μέσα, Φούρνιέ, Βεζένκοφ, Μιλουτίνοφ, ως την τελική ευθεία. Η σκέψη είχε προφανώς λογική, όμως ακριβώς εκεί ο Έλληνας κόουτς παγιδεύτηκε άθελα του στην κρισιμότητα του αγώνα. Κανείς άλλος, Πίτερς, Ντόρσεϊ, Γουορντ δεν τον είχε πείσει, για Λαρεντζάκη ή Νετζήπογλου ούτε λόγος, ο Τζόουνς είχε αποβληθεί σε χρόνο ρεκόρ.

Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός έκλεισε το ματς με τους προαναφερθέντες, όμως αυτό πήγε στην παράταση. Παρασυρμένος από την κρισιμότητα του νίκη=πρωτάθλημα, ο κόουτς συνέχισε όπως είχε, αδύνατον να προβλέψει πως το μενού θα είχε κι άλλη παράταση. Όμως το 79-74 στο 43΄ δεν φτούρησε γιατί οι κατάκοποι ερυθρόλευκοι δεν σκόραραν άλλο πόντο ως την τελική ευθεία. Το θεωρητικό πλεονέκτημα στις λύσεις από τον πάγκο ακυρώθηκε, το παιχνίδι από μπάσκετ έγινε διαγωνισμός θέλησης, όχι ότι θέλει να βλέπει το φαβορί της παρέας.

Την ίδια στιγμή ο χωρίς Όσμαν, Σλούκα, Ρογκαβόπουλο Παναθηναϊκός έβλεπε τα προβλήματα του αγώνα να αποδεικνύονται κρυμμένη ευλογία. Ο Λεσόρ με πρόβλημα στον αγκώνα, enter φρέσκος Μήτογλου να ταλαιπωρήσει τον Μιλουτίνοφ που σχεδόν δεν μπορεί να πηδήξει από την κούραση. Ο μικροεπεξεργαστής του Τζέριαν Γκραντ είχε καταπονηθεί για 36 λεπτά, την Δευτέρα είχε παίξει άλλα 33, έμοιαζε με ξεροψημένο μπέικον και τα σουτ έβρισκαν το μπροστά σίδερο, 2/9. Πέμπτο φάουλ, enter Τολιόπουλος, μια απότομη ένεση ενέργειας που έβγαζε μάτι, ήρθε και έδεσε με τον Σορτς.

Το πράγμα θεωρητικά ήταν unplayable βάσει μεγέθους, αλλά οι κανόνες του παιχνιδιού είχαν αλλάξει: το ζήτημα ήταν ποιος άντεχε. Από το 74-79 ως το ως το τελικό 93-86 οι Σορτς, Τολιόπουλος, Μήτογλου σκόραραν τους 18 από τους 19 πόντους του Παναθηναϊκού, με εξαίρεση μία βολή του Χέιζ-Ντέιβις.

Στη δεύτερη παράταση ο κόουτς του Ολυμπιακού τόλμησε μόνο το Πίτερς αντί Τζόσεφ, ο Ολυμπιακός συνέχισε να είναι τάνκερ ανήμπορο να στρίψει και μοιραία υποτάχθηκε όταν ο υπερπαίκτης Φουρνιέ σίγησε. Αργότερα στις δηλώσεις του μίλησε, αναμενόμενα, για ματς που οι ερυθρόλευκοι έπρεπε να είχαν κερδίσει: σπάνια οι συνθήκες είναι τόσο μονόπαντα ευνοϊκές για κάποιον σε επίπεδο τελικών.

Σαράντα λεπτά για τον τίτλο, εξ΄ ορισμού ένα στρίψιμο του νομίσματος. Ο Ολυμπιακός ως φαβορί, όπως ήταν από την αρχή της σειράς. Ο Παναθηναϊκός ως το αουτσάιντερ που στέκει ακόμα όρθιο ενώ όλοι περίμεναν πως θα είχε από καιρό παραδώσει τα όπλα. Σάββατο βράδυ, ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Keywords
Τυχαία Θέματα