"Μαντινάδες 94"

Είναι μέρες που η σκέψη κλωθογυρνά την πένασ΄εκείνο τ' αλησμόνητο ω ! το Εικοσιένα.Αίμα που χύθηκε νωπό σ΄αγώνες, σε θυσίεςγια να σκαλίζουμε εμείς, κήπου τις ορτανσίες.Αίμα που χύθηκε ζεστό για την ελευθερίασε πάλη άνιση θαρρώ, αντίκρυ σε θηρία.Αίμα που χύθηκε νωπό, ρέει μέσα στη μνήμημα μένει το ερώτημα : Τώρα υπάρχει ζύμη ;Αίμα που χύθηκε ζεστό 'πο σώματα προγόνωνγίνηκε λάβα φοβερή, ηφαίστειο αγώνων.Αίμα που χύθηκε κρουνός στης λευτεριάς το τάμαας γίνει πάλι έναυσμα και για το νέο θάμα.Αίμα που πότισε τη γη, όλη
Keywords