Βαδιστές-σιχτιριστές

09:11 9/11/2026 - Πηγή: efsyn

Η ώρα είναι επτά το απόγευμα, μόλις κατάφερα να φτάσω σπίτι, και από τα νεύρα μου σκοτώνω άνθρωπο. Ναι, το βρήκατε – μόλις γύρισα από τον Μαραθώνιο!

Των Αθηναίων, όχι των Αθηνών… Δεν τα έχω με τους αγαπητούς μαραθωνοδρόμους –ακόμη και τους χιλιάδες… φασαίους, που θυμούνται τον αθλητισμό μόνο για να βγάλουν σέλφι– αντιθέτως. Αλλά αυτό το πράγμα, να κλείνουν οι αρμόδιοι επί τρεις μέρες κάθε χρόνο ολόκληρο το κέντρο μιας μεγαλούπολης, και να μετατρέπουν ετσιθελικά το Σαββατοκύριακο μας σε οδύσσεια, ε, πάει πολύ!

«Αυθεντικός Μαραθώνιος», λέει. Κουραφέξαλα! Στον σταθμό ΦΙΞ, έξι το απόγευμα, δεκάδες παγωμένοι Αθηναίοι περιμένουμε όρθιοι το 550. Ο αγώνας έχει τελειώσει προ πολλού, αλλά οι δρόμοι κλειστοί, ταξί πουθενά και το λεωφορείο καθυστερεί. Οταν τελικά φτάνει, ο οδηγός φωνάζει σαδιστικά: «Τέρμα!» Μια ηλικιωμένη κυρία απελπισμένη αναφωνεί: «Μα καλά, αυτοί τρέχουνε και το βράδυ;»

Μπαίνω μετρό. Η σφαγή του Δράμαλη, χαμός. Κατεβαίνω Σύνταγμα να αλλάξω γραμμή, οι κυλιόμενες χαλασμένες, μπροστά μου εκατοντάδες άνθρωποι προσπαθούν να μπουν σε ένα ήδη γεμάτο τρένο, «πατείς με, πατώ σε, σαν σαρδέλες.

Κάποιος πίσω μου φτερνίζεται: αν έχει γρίπη, μας κόλλησε όλους – και η συνέχεια αύριο σε δουλειές, σχολεία, ΜΜΜ, νοσοκομεία… Πού είναι τα έξτρα λεωφορεία, τα αυξημένα δρομολόγια, η μέριμνα για να μην ταλαιπωρηθούν οι πολλοί για χάρη των λίγων; Ζούμε κι εμείς εδώ, ξέρετε, εκατομμύρια «κανονικοί» πολίτες που μπορεί να μη θέλουμε να συμμετάσχουμε σαν άβουλοι κομπάρσοι στο πανηγυράκι σας, με τους σπόνσορες και τα χλιδάτα αξεσουάρ σας.

Ούτε να γινόμαστε σώνει και ντε αθλούμενοι άλλου τύπου – και συγκεκριμένα… βαδιστές-σιχτιριστές!

Keywords