Τα χάλια της Ευρώπης

Πάει στα κομμάτια ο υπέρμετρος εγωισμός των Κεντροευρωπαίων, συνοδευόμενος πάντοτε από λυπηρό-αισχρό σνομπισμό, ότι δήθεν διέφεραν αυτοί από τους αμόρφωτους Βαλκάνιους [της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης] επειδή τάχα αυτοί ήσαν και είναι οι μόνοι κληρονόμοι της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού ενώ οι άλλοι, οι παρίες, οι αγράμματοι ήσαν υπό την οθωμανική αυτοκρατορία.

Τώρα κατάντησαν και οι ίδιοι σαν κι εμάς, πεινασμένοι δηλαδή, αδυνατούντες να ανταποκριθούν στις ανάγκες της επιβίωσης. Ποιοι; Αυτοί, οι διαμορφωτές του ορθολογισμού και των δημοκρατικών κυβερνήσεων – των ποιων; Μα όλοι αυτοί δεν είναι που επεδόθησαν στον χειρότερο αποικιοκρατισμό, αυτοί που δολοφόνησαν λαούς, προβαίνοντας σε εγκλήματα πολέμου, και οι οποίοι τώρα σφυρίζουν κλέφτικα και ποιούνται τη νήσσαν όταν αυτά τα εγκλήματα τολμούν μερικοί να τα φέρουν στην επιφάνεια;

Πώς κατάντησαν έτσι οι κληρονόμοι του Διαφωτισμού; Τι να κάνουν όμως όταν η χρεία κουρταλεί την ύπαρξή τους την ίδια; Να εξηγούμεθα: ποτέ δεν φταίνε οι νέοι και ειδικά εκείνοι που εξεγείρονται ενάντια στην πασιφανή διαφθορά των εξουσιών και εκείνοι που ψάχνουν χώρους να ανασάνουν, να σπουδάσουν, να ερωτευθούν, να ταξιδέψουν και λοιπά. Τότε μόνο εξεγείρονται οι κοινωνίες όταν χάνουν το κληρονομικό φαντασιακό τους, όταν πέφτουν από τα σύννεφα βλέποντας τα παιδιά τους να μην μπορούν να γίνουν υγιή μέλη της κοινωνίας, που οι ίδιοι δήθεν δημιούργησαν. Εξεγείρονται όταν συνειδητοποιούν ότι είναι έρμαια των κυβερνήσεών τους, χειραγωγημένοι από τον περιλάλητο ορθολογισμό, αντιλαμβανόμενοι ότι αυτός ο ορθολογισμός είναι απλώς προϊόν απάτης και κοινωνικής ανισότητας. Καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια. Ελα όμως που οι γονείς [οι ενήλικοι], αντί να ακολουθήσουν τα εξεγερμένα τέκνα τους, στρέφονται προς φασίζουσες ιδεολογίες, αρνούμενοι να πειστούν ότι αυτές οι ιδεολογίες κατέληξαν σε φριχτά κρεματόρια, σε σαπωνοποίηση ανθρωπίνων σωμάτων. Τι να πεις γι’ αυτούς τους Ευρωπαίους και τι να πεις για μια κυβέρνηση [ελληνική] που ακολουθεί με τυφλότητα την ανισόρροπη, εγκληματική πολιτική των Ευρωπαίων μας αυτών;

Ξεσηκωμός στην Ευρώπη – επιτέλους. Για τα ελληνικά βέβαια μέσα [στρεβλής] ενημέρωσης φταίνε πάντα οι εξεγερμένοι και τινές φτωχοδιάβολοι που σπάνε βιτρίνες και προβαίνουν σε λεηλασίες και ποτέ, μα ποτέ, ο καπιταλιστικός τρόπος χειραγώγησης και αρρωστημένης οικονομικής ανάπτυξης, που σκοπό έχει μόνο το κέρδος, αδιαφορώντας για την ανθρώπινη ύπαρξη και την εξάλειψη των αδικιών και ανισοτήτων που αυτό το σύστημα προκαλεί στις κοινωνίες. Μακάρι να αντιληφθούν οι Ευρωπαίοι ότι είναι απλοί υπηρέτες του καπιταλιστικού συστήματος και να στρέψουν την προσοχή τους σε εναλλακτικούς τρόπους διακυβέρνησης. Υπάρχουν αυτοί οι τρόποι, είναι δυνατοί, προέχει όμως η αυστηρή κατανόηση της πραγματικότητας που διαμορφώνουν όλες οι κυβερνήσεις της Ευρώπης. Μη λησμονείται εδώ ότι το αρχικό όραμα για μια ενωμένη Ευρώπη ήταν αναρχικό. Πού να φαντάζονταν εκείνοι οι φωτισμένοι αναρχικοί πού θα κατέληγε το όραμά τους.

Οι εξεγέρσεις σε «δυνατές» χώρες της Ευρώπης μπορεί τώρα να φαίνονται θνησιγενείς σπίθες αντίστασης, δεν παύουν εντούτοις να προοικονομούν λυσσαλέες φωτιές του μέλλοντος, όταν θα επιβιώνουν μόνον εκείνοι που είναι ικανοί να εσθίουν τον διπλανό [δεν είναι υπερβολή].

Η υποκρισία της Γηραιάς Ηπείρου δεν είναι πλέον δυνατόν να αποκρυβεί, όπως και η απεχθής γι’ αυτούς βαλκανιοποίησή τους· τους κακόμοιρους, τι τους έμελλε να πάθουν… Θα ισχύσει το θυμόσοφον «Ο παθός μαθός»;