Κυβέρνηση ελικοπτέρων

Στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 ο πρόεδρος της ΝΔ Μιλτιάδης Εβερτ πρότεινε τη λεγόμενη κυβέρνηση ελικοπτέρων.

Σε περίπτωση που η ΝΔ επικρατούσε του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, θα άλλαζε η μέθοδος διακυβέρνησης. Τα κυβερνητικά στελέχη θα πήγαιναν με ελικόπτερα σε όλα τα μέρη της Ελλάδας για να καταγράψουν τα προβλήματα, να έλθουν σε επαφή με τους πολίτες και να οργανώσουν καλύτερα τις κυβερνητικές δράσεις.

Τα ελικόπτερα θα ήταν τα σύμβολα της γρήγορης, αποτελεσματικής, σύγχρονης άσκησης της εξουσίας.

Τρείς δεκαετίες αργότερα τα ελικόπτερα βρίσκονται στο προσκήνιο αλλά με λάθος τρόπο.

Αναδεικνύουν προβλήματα, δυσλειτουργίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Εχουμε τη λάθος… «κυβέρνηση ελικοπτέρων».

Τον Νοέμβριο του 2025 ο πρωθυπουργός παρουσίασε ειδικά εξοπλισμένα αεροσκάφη με τα οποία θα συντονίζονταν οι προσπάθειες πυρόσβεσης.

Φτάσαμε στις μεγάλες πυρκαγιές του καλοκαιριού για να διαπιστώσουμε ότι τα υπερσύγχρονα αεροσκάφη δεν μπορούσαν να συμβάλουν στον συντονισμό της πυρόσβεσης. Δεν είχαν εκπαιδευτεί έγκαιρα οι χειριστές και οι συντονιστές.

Τα αεροσκάφη έμειναν στο έδαφος και το έργο του συντονισμού ανέλαβαν ακατάλληλα, όπως αποδείχθηκε, ελικόπτερα.

Δεν είχαν τα αναγκαία εξελιγμένα μέσα και η κατάληξη ήταν τραγική. Συγκρούστηκαν στον αέρα με αποτέλεσμα τον θάνατο δύο και τον σοβαρό τραυματισμό άλλων δύο ατόμων.

Η κυβερνητική διαχείριση των αεροσκαφών συντονισμού της πυρόσβεσης θύμισε όσα προηγήθηκαν των Τεμπών. Τα αεροσκάφη παρουσιάστηκαν με θριαμβευτικό τρόπο προτού καταστούν λειτουργικά. Οπως ακριβώς είχε προγραμματιστεί η παρουσίαση από τον πρωθυπουργό του -μη λειτουργικού όπως αποδείχθηκε- κέντρου σιδηροδρομικής τηλεδιοίκησης, για την επομένη του φοβερού δυστυχήματος.

Η κυβερνητική προπαγάνδα «πετάει» αλλά τα γεγονότα στο πεδίο είναι δραματικά.

Στη συνέχεια ήλθε το δυστύχημα με το ελικόπτερο στη Σίφνο που κόστισε τη ζωή σε 3 ανθρώπους, να ενισχύσει τα ερωτηματικά για τη δυναμικά αναπτυσσόμενη αγορά ταξιδιών, μετακινήσεων, με ελικόπτερα.

Ο εισοδηματικά ανώτερος τουρισμός στηρίζεται σε αυτήν όπως και τρόπος ζωής ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων, εφοπλιστών και άλλων με τα οικονομικά μέσα.

Πώς ακριβώς αναπτύσσονται οι ελληνικές επιχειρήσεις με ειδίκευση στα ταξείδια, μετακινήσεις με ελικόπτερα; Είναι οι τεχνικοί έλεγχοι επαρκείς; Τα ελικοδρόμια που λειτουργούν είναι σύγχρονα και ασφαλή; Ποιό είναι το καθεστώς των ξένων εταιριών που λειτουργούν στην ελληνική αγορά;

Από τα μισόλογα των κυβερνητικών, των αρμοδίων και την τακτική χαμηλής δημοσιότητας της εταιρίας της οποίας κατέπεσε το ελικόπτερο, η κοινή γνώμη διαμορφώνεται στην κατεύθυνση ότι και αυτή η αγορά λειτουργεί στο περίπου.

Υπάρχουν ένα σωρό ζητήματα ασφάλειας των πτήσεων που πρέπει να απαντηθούν με κάθε λεπτομέρεια και να οδηγήσουν σε σχετικές δεσμεύσεις, εγγυήσεις.

Την εικόνα χαλάνε ακόμη περισσότερο οι αυθαιρεσίες λίγων πλουσίων οι οποίοι προσγειώνονται με ελικόπτερα στις παραλίες. Για να διευκολυνθούν στην καλοκαιρινή τους χαλάρωση παραβιάζουν ένα σωρό κανόνες ασφαλείας.

Την ασφάλεια των πτήσεων ακόμη και την ασφάλεια των λουόμενων.

Επίσης σε μία χώρα όπου οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης παρουσιάζουν συνεχώς στους πολίτες δυνητικούς κινδύνους, είναι εξωφρενικό να μετακινούνται τα ελικόπτερα χωρίς σοβαρό έλεγχο και να τα προσγειώνουν αυτοί που πληρώνουν όπου θέλουν.

Ο τρόπος που (δεν) αντέδρασαν η κυβέρνηση και οι αρμόδιες αρχές σε αυτές τις νεοπλουτίστικες ακρότητες ενισχύει την εικόνα της εξουσίας του χρήματος.

Ο Εβερτ οραματίστηκε τα ελικόπτερα σαν μέσο προσέγγισης της κυβέρνησης με το λαό.Δυστυχώς με τη σημερινή «κυβέρνηση ελικοπτέρων» συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.