Η εξέγερση των Σέρβων…

Να, λοιπόν, που εδώ είναι Βαλκάνια και όχι παίξε γέλασε. Πράγματι, οι γείτονες, Αλβανοί και τώρα Σέρβοι, φαίνεται να αποτινάσσουν την κληρονομιά τάχα της ευημερούσας Δύσης [το ευρωπαϊκό όνειρο! -για δες] και να επανανακαλύπτουν την ταυτότητά τους, που δεν είναι άλλη από την εθνική τους αξιοπρέπεια. Πώς να γίνει ανεκτή τόση κυβερνητική διαφθορά, τόση κοροϊδία, τέτοια υποκρισία, τόσος εμπαιγμός και τόση καταστολή; Ας κοιμούνται τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ας τρέχουν στα τηλεοπτικά παράθυρα τα «στελέχη» της διότι έτσι νομίζουν ότι παράγουν πολιτική [τρομάρα τους] και δήθεν κινητοποιούν τις μάζες και τα αντιστασιακά ανακλαστικά τους.

Πολλοί ανυπότακτοι Σέρβοι, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς ηγέτες, με πολλαπλές λαϊκές συνελεύσεις, στην ύπαιθρο κυρίως, κατόρθωσαν να ξεκουνήσουν τον αδρανή λαό, να πάνε όλοι μαζί κόντρα στην παγκόσμια καπιταλιστική λογική, που διαλαλεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, και να εκδιώξουν τον τύραννο, μηνύοντας ταυτόχρονα στην κοιμωμένη Αριστερά της Ευρώπης ότι είναι δυνατόν να επιτευχθεί η εξέγερση των λαϊκών στρωμάτων, έστω υπό την καθοδήγηση μερικών υποστηρικτών της αντίστασης. Η έννοια καθοδήγηση είναι λάθος έννοια διότι ουδείς στην εξέγερση αυτή διεκδίκησε αρχηγίες και ματαιόδοξες άλλες ιδεολογικές πρωτοπορίες. Απέδειξαν οι Σέρβοι ότι είναι δυνατή η «επανάσταση από τα κάτω» κι όχι από εμπνευσμένους δήθεν αρχηγίσκους, εργατοπατέρες και λοιπούς, ανερμάτιστους συνήθως, ιδεολογικολογούντες, που στην ουσία δεν είναι παρά κομματικά φερέφωνα και ακραιφνείς συμφεροντολόγοι.

Τι είπαν οι εξεγερθέντες στον λαό; Απλά πράγματα. Ξυπνήστε, τους είπαν, δεν βλέπετε πόσο διεφθαρμένοι είναι αυτοί που μας κυβερνάνε χρόνια τώρα, δεν οργίζεστε που αυτοί πλουτίζουν σε βάρος μας και μας λοιδορούν και από πάνω; Δεν αντιλαμβάνεστε πόσο η αδιαφορία τους για τον λαό οδηγεί σε εγκλήματα εναντίον; Για να το πετύχουν βέβαια αυτό φρόντισαν να ενημερώσουν τον αμαθή ή χειραγωγούμενο από τα μίντια σερβικό λαό, να του ανοίξουν τα μάτια τα οποία τους κράταγε κλειστά η κρατική προπαγάνδα αλλά και η δημόσια τηλεοπτική και έντυπη ενημέρωση. Θέλει τρέξιμο ο ξεσηκωμός, τι να κάνουμε, θέλει τα κοινωνικά κινήματα, τα αυτοδιαχειριζόμενα και πολιτικά αυτόνομα να μπουν μέσα στην κοινωνία και όχι να εκδίδουν μπροσούρες με τις σπουδαιοφανείς ιδέες τους και να δεικνύουν τα αρχηγικά τους καραγκιοζιλίκια. Ναι, θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία ή έστω η προσπάθεια να εκδιωχθεί ο τύραννος και όλοι όσοι τον περιτριγυρίζουν προς ίδιον, καθαρά ατομικό, όφελος.

Η εκλογική νίκη της φοιτητικής λίστας: μπούσουλας για τα στελέχη της εν Ελλάδι αντιπολίτευσης εάν θέλουν πραγματικά να αφήσουν τα έδρανα των τηλεοπτικών παραθύρων και να ξεχυθούν στην ελληνική περιφέρεια διαφωτίζοντας τον κόσμο για το πόσο διεφθαρμένη και αλαζονική είναι αυτή η κυβέρνηση, Είχαν τη μεγαλύτερη ευκαιρία μετά το φριχτό [αδιανόητο!] έγκλημα στα Τέμπη, αλλά πέρα έβρεχε τότε γι’ αυτά τα στελέχη, που για το μόνο που είναι ικανοί είναι να εμφανίζονται και να λένε ανοησίες στο οποιοδήποτε τηλεοπτικό κανάλι αυτής της παρδαλής ενημέρωσης. Κρίμα. Πώς ξεκίνησε η [ειρηνική, μην παρεξηγιόμαστε] εξέγερση των Σέρβων; Από μια τραγωδία στον σιδηροδρομικό σταθμό Νόβι Σαντ, όταν κατέρρευσε τσιμεντένιο στέγαστρο και αφαίρεσε τη ζωή δεκαέξι ανθρώπων. Ηταν, λένε οι Σέρβοι, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Εδώ; Τι ακριβώς συνέβη στη χώρα που, ανερυθρίαστα, όλοι φωνάζουμε, γεννήθηκε η δημοκρατία;