Ένα δράμα ως επιθεώρηση…

Δεν είναι σωστό ,νομίζω, να ειρωνεύονται ευθέως κάποιοι την προσπάθεια του κ. Βενιζέλου να ενσωματωθεί με τους «58» οδεύοντας, με σεβασμό και τιμή στην ιστορία του κόμματος του, στη λεωφόρο της ανασυγκρότησης του χώρου της αιθέριας Κεντροαριστεράς .Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ , επιστήμων συνταγματολόγος ,αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ,αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών έχει αναλάβει με πρωτοφανή για δημόσιο άνδρα γενναιότητα πελώρια εθνικά βάρη δυσανάλογα των προσωπικών ευθυνών του και αυτών του κόμματος του, και αγωνίζεται με αυταπάρνηση χωρίς να έχει προσωπικές φιλοδοξίες (δεν είναι του χαρακτήρος του) ,για εθνική προκοπή και ανάκαμψη. Ατυχής ιστορική συγκυρία τον έφερε, δυστυχώς, να ηγείται κόμματος παρακμασμένου, με βαρύ παρελθόν ,φορτωμένου με πιστοποιητικά ανώμαλων οικονομικών φρονημάτων κορυφαίων στελεχών του-ενός κόμματος που με τις κοπιώδεις προσπάθειες του σουρεάλ προκατόχου του ,αρχηγού ,και της χαρούμενης παρέας του, έφερε την Ελλάδα σε κατάσταση διάλυσης και το ΠΑΣΟΚ σε σταθερή πορείας πολιτικής εξαέρωσης .Συναισθηματικά έντονα φορτισμένος σήμερα, εξαιτίας του θλιβερού καταντήματος του Σοσιαλισμού που κάποτε και ο ίδιος πολύ αγάπησε ξεκινώντας κοπιώδη πολιτική πορεία από τις τάξεις του αλησμόνητου ΚΟΔΗΣΟ ,απογοητευμένος βαθιά από τη διανοητική ανεπάρκεια συντρόφων του ,που αδυνατούν να εκτιμήσουν τη σκέψη του, το μέγεθος και τη σημασία της προσπάθειας του ,αηδιασμένος από τις αθλιότητες μιας ελληνικής «πέμπτης φάλαγγας» που υπονομεύει το έργο του , τρομαγμένος από φρικαλέες δημοσκοπήσεις ,ο άνθρωπος αυτός οδηγείται απελπισμένος ,ζητώντας την κατανόηση όλων μας ,στο νεόδμητο οίκημα των «58». Ναι ,ο άνθρωπος που κάποτε έλεγαν γι’ αυτόν ,ότι «θα γινόταν βασιλιάς» τώρα σεμνά περνάει με δειλό χαμόγελο το κατώφλι του σαλονιού, όπου συγκεντρώνονται οι καλύτεροι στοχαστές της Αφαντης Κεντροαριστεράς της εποχής μας.

Εκεί μέσα ,στον ευγενή Κύκλο του Ελαιόδενδρου, βετεράνοι «εκσυγχρονιστές» με όνομα, απελπισμένοι εκ της μετριοπαθούς (και, με το παρντόν, ασυνάρτητης) Δημαρίτικης Αριστεράς ,άστεγοι ψιλοσοσιαλιστές ,προικισμένοι άεργοι με διπλώματα, χαριτωμένοι σουλατσαδόροι της πολιτικής με «γνωριμίες»,γαλήνιοι κατά φαντασίαν σοσιαλδημοκράτες, οραματιστές κεντροαριστερών ιδεοληψιών που ακούν Φωνές, αλλά και κάποιοι συμπαθείς, καλόπιστοι δημοκράτες που αναζητούν στ’ αλήθεια το καλύτερο γενικώς, όλοι τους προβληματίζονται για το καλό της πολυαγαπημένης πατρίδας .Και ετοιμάζονται να υποδεχθούν τον «μεγάλο ασθενή» τον κ, Ευάγγελο Βενιζέλο ,τον Γενναίο του ΠΑΣΟΚ ,που μοίρα σκληρή τον έφερε να ηγείται σήμερα μίας ρακένδυτης κομματικής στρατιάς Μπρανκαλεόνε. Και με τις καταραμένες κάλπες να πλησιάζουν.Ενα δράμα ! Όμως , μάλλον δεν είναι προς ειρωνείαν όλα αυτά. Η ελληνική πολιτική σκηνή είναι ένας χώρος τερατώδης που ζαλίζει άσχημα, και πολλούς «τρελλαίνει». Ενα ακόμη κεφάλαιο πολιτικής Ιστορίας γράφεται λοιπόν, τώρα ,έστω και με μια κάποια επιθεωρησιακή ελαφράδα ,με κακογραμμένα νούμερα και τραυλούς ηθοποιούς. Πάντως ,καλό κουράγκιο σε όλους!