Υψηλοτάτου επιπέδου

Ο επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν, είπε αυτό που ως τώρα έλεγαν οι «λαϊκιστές», «κβαντικοί δημοσιογράφοι», «λεκανατζούδες» ή όπως αλλιώς μας αποκαλούν αυτές τις μέρες οι θλιβερές πένες της κυβερνητικής διανόησης που φημίζονται για τη λεπτή αισθητική, το πολιτικό βάθος και τη διανοητική καθαρότητα του λόγου τους.

Ο επίτροπος είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι πενήντα εκατομμύρια Ευρωπαίοι θα χρειαστεί κάποια στιγμή φέτος να διαλέξουν αν θα πληρώσουν για τρόφιμα ή θέρμανση. Παραδέχτηκε δηλαδή, την κρίση ακρίβειας και τις προτεραιότητες που ζυγίζουν τα νοικοκυριά· και συνέδεσε ρητά την επιβιωτική ανασφάλεια με τον λαϊκισμό, την Ακροδεξιά, τη δημοκρατία, πράγματα που δεν απασχολούν και πολύ πια την Κομισιόν, που προτιμά να στέκεται στα αποθέματα αερίου και τα μέτρα εξοικονόμησης.

Η αλλαγή ύφους είναι μια στροφή προς την πολιτική έπειτα από την αυστηρά τεχνοκρατική διαχείριση. Αλλά η ανάγνωση αυτή κρύβει κάτι πιο δύσκολο· ότι το δίπολο «τεχνοκρατικό εναντίον πολιτικού» ήταν από την αρχή ψευδεπίγραφο. Η επιλογή να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση με μέτρα περιορισμού της κατανάλωσης αντί, ας πούμε, με (πραγματικό) φόρο στα υπερκέρδη ενεργειακών εταιρειών, ήταν πάντα πολιτική. Απλώς παρουσιαζόταν, ως αναγκαιότητα. Ο δήθεν «τεχνοκρατισμός» στην πολιτική ρητορική είναι μια πρόφαση, ένας φερετζές. Είναι καθαρή πολιτική που αρνείται να ομολογήσει τον εαυτό της, ώστε να μη λογοδοτήσει, να διαχειρίζεται μια κρίση με τις δικές της προτεραιότητες, ενώ βαφτίζει την αναγκαία πολιτική σύγκρουση «λαϊκισμό».

Ο επίτροπος, λοιπόν, δεν ανακαλύπτει τώρα τις «κοινωνικές συνέπειες», απλώς ομολογεί ότι το τέρας που φοβάται τρέφεται ακριβώς από τη διαχείριση που ασκείται ως σήμερα. Ομολογεί την απειλή που ελλοχεύει από την εικόνα της έλλειψης επαφής με την κοινωνία και την απουσία πολιτικής λογοδοσίας, τους κινδύνους από τυχόν αλλαγή των συσχετισμών υπέρ της Ακροδεξιάς, η οποία θα οδηγήσει σε ένα σωρό προβλήματα, αρκούντως χειροπιαστά και «τεχνοκρατικά».

Αυτό δεν αφορά μόνο τις Βρυξέλλες. Κι η κυβέρνηση εδώ με το ένα χέρι στέλνει τεχνοκράτες να μας εξηγήσουν γιατί π.χ. η μείωση ΕΦΚ είναι «δημοσιονομικά ανεύθυνη». Και με το άλλο ξαμολάει άλλους δικούς της στα πάνελ να μας λένε ότι είμαστε γκρινιάρηδες, μίζεροι, κακομοίρηδες. Είναι υψηλή πολιτική αυτή, πού να την καταλάβουμε οι πλεμπαίοι…

Keywords