Το σύνδρομο

Για τον Γιούργκεν Κλοπ, τον νέο προπονητή της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Γερμανίας, το ποδόσφαιρο δεν είναι παρά «το σημαντικότερο των ασήμαντων πραγμάτων». Αν ισχύει αυτός ο ορισμός, οι απολαύσεις που προσφέρει αυτό το άθλημα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, και δεν μιλάμε μόνο για το Μουντιάλ, αλλά ακόμη και για τις μάχες που δίνει εν μέσω της θερινής ραστώνης ένας Ολυμπιακός με μια άσημη ομάδα της Ολλανδίας ή ένας Παναθηναίκός με μια άγνωστη ομάδα της Βουλγαρίας.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Οπως γράφει ο Γκίντεον Ράχμαν στους Financial Times, το «σημαντικότερο των ασήμαντων» πρόσφερε αυτές τις μέρες και μια σπάνια γεωπολιτική νίκη στην Ευρώπη: η UEFA ανάγκασε τον πρόεδρο της FIFA Τζάνι Ινφαντίνο να αποσύρει την προκλητική του πρόταση για πώληση μεριδίων εμπορικής εκμετάλλευσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε επενδυτές με επικεφαλής έναν συγγενή του Τραμπ. Υστερα από την ντροπιαστική αυτή υπαναχώρηση, τίθεται πλέον σε κίνδυνο η ανανέωση της θητείας του Ινφαντίνο, με την ΕΠΟ να προστίθεται σε μια σειρά εθνικών ομοσπονδιών που απέσυραν την υποστήριξή τους προς το πρόσωπό του.

«Θα αποκαταστήσουμε την εικόνα της FIFA, και τον σεβασμό προς τη FIFA, και όλος ο κόσμος θα μας χειροκροτεί» είχε πει ο Ινφαντίνο όταν εξελέγη πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας τον Φεβρουάριο του 2016. Aυτά ακριβώς τα χειροκροτήματα φαντασιωνόταν και μετά το τέλος του πρόσφατου Μουντιάλ, όταν σε μια 15σέλιδη ανάρτησή του στο Instagram πανηγύριζε για την επιτυχία της διοργάνωσης και καλούσε όσους «σπέρνουν το μίσος» και «χάνουν όλη αυτή τη χαρά και την ομαδικότητα» να καθίσουν να δουν κανένα ματς. Πώς λοιπόν τα χειροκροτήματα έγιναν αποδοκιμασίες; Πώς ο άνθρωπος που βραβεύτηκε από τον Πούτιν και βράβευσε τον Τραμπ κινδυνεύει να αποκαθηλωθεί τώρα από τους ταπεινούς Ευρωπαίους;

Το Bloomberg μιλά για το «σύνδρομο της Φάρμας των Ζώων». Eνα σύστημα που υπόσχεται να καταπολεμήσει τον αυταρχισμό και τη διαφθορά (στην περίπτωσή μας το σκάνδαλο ξεπλύματος, δωροδοκίας και απάτης επί προεδρίας Μπλάτερ) καταλήγει ίδιο ή και χειρότερο από το προηγούμενο. Ο Ινφαντίνο κάνει ότι δεν καταλαβαίνει πως μπορεί κάποιος να τον επικρίνει από αγάπη και όχι από μίσος για το ποδόσφαιρο, όπως ας πούμε ο Νετανιάχου κάνει ότι δεν καταλαβαίνει πως μπορεί κάποιος να τον καταγγέλλει από αγάπη για το Ισραήλ και όχι από αντισημιτισμό. Η αλαζονεία του απερχόμενου προέδρου της FIFA είναι τόσο μεγάλη, ώστε δεν του πέρασε από το μυαλό το τσουνάμι των αντιδράσεων που θα προκαλούσε το deal με τον αδελφό του γαμπρού του Τραμπ.

Ευπρόσδεκτη λοιπόν η ευρωπαϊκή νίκη επί του εξαμερικανισμού του ποδοσφαίρου. Αν μάλιστα η Ευρώπη αναπτύξει τα κατάλληλα εργαλεία για να αρχίσει να νικά έστω και στα «πιο ασήμαντα των σημαντικών πραγμάτων», ίσως να ξημερώσουν καλύτερες μέρες.

Keywords