Συλλειτουργοί

Πέραν της πολιτικής άποψης που μπορεί να έχει κανείς για τον Μάκη Βορίδη, η κοινή μαρτυρία λέει ότι είναι ένας καλός δικηγόρος.

Είναι εντυπωσιακό, λοιπόν, ότι επιχειρηματολογεί δημόσια σε επίπεδο κατώτερο του αντικειμενικού επιπέδου του. Δήλωσε, ας πούμε, πως, από τη στιγμή που η Δικαιοσύνη γνώριζε τη στοχοποίησή του με το Predator, ο ίδιος δεν είχε κανένα λόγο να κινηθεί, παρά μόνο να περιμένει παθητικά, εάν κι εφόσον τον καλέσουν. Αυτό το παρουσίασε ως «στοιχειώδη λογική».

Ο κ. Βορίδης γνωρίζει, βεβαίως, ότι κάποια αδικήματα δεν διώκονται αυτεπάγγελτα. Άρα η στάση του, να μη στραφεί νομικά κατά των υπαιτίων είναι επιλογή του, προκειμένου να τους απαλλάξει από τυχόν ποινική δίωξη για την περίπτωσή του.

Ο κ. Βορίδης γνωρίζει, επίσης, πως η παρακολούθησή του περιλαμβάνεται στην καταδικαστική απόφαση των τεσσάρων «ιδιωτών». Παρότι δημοσίως ισχυρίζεται άγνοια (εκμεταλλευόμενος την ειλικρινή άγνοια συνομιλητών του), το όνομά του αναφέρεται στη δικαστική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου 44 φορές και στη σελίδα 1827 περιγράφεται η παγίδευση του τηλεφώνου του. Η απόφαση τον αφορά, όσο κι αν την ξορκίζει.

Ας δούμε ένα συγκρίσιμο αντιπαράδειγμα. Η πρώην διευθύντρια Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ., η Πηνελόπη Μηνιάτη, είναι ένας άνθρωπος του καθήκοντος που ερευνούσε τις πιο σοβαρές υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος και τρομοκρατίας. Παγιδεύτηκε με SMS που αφορούσε το εμβολιαστικό της ραντεβού, με στοιχεία που – όπως η ίδια ως έμπειρη αξιωματικός υπογράμμισε – μόνο το κράτος μπορούσε να γνωρίζει. Παράλληλα, είχε τεθεί σε παρακολούθηση από την ΕΥΠ – ένα ακόμη παράδειγμα συντονισμού επίσημων και ανεπίσημων κέντρων.

Η Μηνιάτη είπε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο ότι «περίμενα τη Δικαιοσύνη να με καλέσει, όταν είδα ότι βγήκε το πόρισμα (Ζήση) εξεπλάγην». Η Δικαιοσύνη δεν την κάλεσε ποτέ. Οι Αρχές της πατρίδας μας, την οποία υπηρέτησε φορώντας το εθνόσημο, δεν θέλησαν να μάθουν εάν και γιατί απέκτησαν «ιδιώτες» πρόσβαση σε στοιχεία κι επικοινωνίες της ΕΛ.ΑΣ. στο ανώτερο επιχειρησιακό επίπεδό της. Αναγκάστηκε να εμφανιστεί με δική της πρωτοβουλία σε δικαστήριο.

Η σύγκριση είναι συντριπτική. Από τη μια ένας υπουργός και συλλειτουργός της Δικαιοσύνης χαρακτηρίζει «στοιχειώδη λογική» ότι δεν ζήτησε τη δίωξη εγκληματιών. Κι από την άλλη, μια ανώτατη αξιωματικός πίστευε στους θεσμούς που υπηρέτησε και διαπίστωσε ότι απέφευγαν εσκεμμένα να την καλέσουν. Τους λόγους μπορούμε να τους υποθέσουμε.

Keywords