Στροφή

14:32 21/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Οταν είσαι νεολαίος στην πολιτική δεν ξέρεις ακόμη πως πρέπει να προσέχεις τι εύχεσαι, γιατί μπορεί να το πάθεις. Οταν πάλι είσαι μεσήλικος (κι ενίοτε τρολάρεις τον εαυτό σου αυτοσυστηνόμενος ως boomer), περιμένει κανείς να έχεις μάθει ότι ένα κόμμα έχει σοβαρές πιθανότητες να καβαλήσει ένα κύμα λαϊκής δυσαρέσκειας (ή αγανάκτησης) και να βρεθεί στην εξουσία μόνο μια φορά. Κι όμως, ο αρχηγός της ΕΛΑΣ δεν κάλυψε απλά το νεαρό στέλεχός του, που χρειάστηκε μια μέρα για να διευκρινίσει πως περιμένει «και τα δικά μας» υπερασπιζόμενος τις ειρηνικές κινητοποιήσεις.

Εστριψε τη Συμπαράταξη προς τ’ αριστερά, υποστηρίζοντας τους νέους που «θα αντιδράσουν κάποια στιγμή, δεν θα μείνουν απαθείς» (και χαρακτηρίζοντας τον Μητσοτάκη έναν «από τους βασικούς οπαδούς του μακρονισμού»). Για τον Τσίπρα αυτής της εβδομάδας, «σαφώς η βία δεν αποτελεί λύση στα προβλήματα. Η αντίδραση όμως και η διεκδίκηση αποτελεί». Σύμφωνα με μελετητές του, η «νέα» κατεύθυνση επιβλήθηκε από τα δημοσκοπικά νούμερα που γράφει η ΕΛΑΣ. Ο δε πρόεδρός της φέρεται να έχει δεχτεί εισηγήσεις να επαναπροσεγγίσει ως αριστερός εκείνους που έστειλαν τον ΣΥΡΙΖΑ για δεύτερη φορά στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το 2019 – αφού δεν τους έπεισε σαν κεντροαριστερός προς κεντρώος.

Ρίσκο

Η μετατόπιση δεν πέρασε απαρατήρητη από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Στην εκ δεξιών ανάλυση, επιστρέφει στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις. Κατά την αριστερή, ό,τι και να κάνει, εφόσον καθιστά ισότιμους συνομιλητές του όσους δεν παραδίδουν τις έδρες στην Κουμουνδούρου, είναι ηθικά έκπτωτος (έχει απωλέσει την αριστερή του αξιοπιστία, δηλαδή).

Η πρώτη κριτική ακούγεται εύλογη στ’ αφτιά μετριοπαθών εκλογέων. Η δεύτερη ενέχει επίσης κινδύνους γι’ αυτόν. Αν τα ελασίτικα νούμερα μείνουν κολλημένα γύρω από το 15%, «ενδέχεται αριστεροί ψηφοφόροι, που τον προτίμησαν στα γκάλοπ με το σκεπτικό πως είναι πρωθυπουργίσιμος, να γυρίσουν σε κόμματα τα οποία θεωρούν ανόθευτες ιδεολογικά επιλογές», σημειώνει έμπειρος δημοσκόπος. Βέβαια, το πραγματικό ρίσκο της ευκολίας με την οποία επαναφέρει τα τσιτάτα του πολιτικού του παρελθόντος στη σημερινή του ρητορική είναι άλλο – και μεγαλύτερο: ο Τσίπρας εμφανίζεται εγκλωβισμένος ανάμεσα στον παλιό και τον επαναλανσαρισμένο εαυτό του.

Προβάλλει πότε τον έναν και πότε τον άλλον, ανάλογα με το ποιος εκτιμά ότι εξυπηρετεί καλύτερα τους στόχους του σε κάθε συγκυρία. Ωστόσο, έτσι, πατώντας σε δύο βάρκες, απέκτησε τη φήμη του ειδήμονα των τακτικισμών κι έχασε την εμπιστοσύνη σημαντικής μερίδας του εκλογικού σώματος. Κι η ιστορία των τακτικιστών δεν ξεφεύγει απ’ τον μαρξιστικό κανόνα, επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords