Σημείο μηδέν

Παραδόξως, σε αυτή την πολιτική σεζόν, την τελευταία πριν από τις εθνικές εκλογές, δεν είναι η κυβέρνηση αυτή που ξεκινάει από το σημείο μηδέν. Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης είναι εκείνα που βρίσκονται στη γραμμή της εκκίνησης: η σημερινή κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ, που θυμίζει κόμμα υπό διάλυση, η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα που μοιάζει ακόμα υπό σύσταση και η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να βρει αναχώματα για να αντέξει την πίεση δημιουργεί ίσως το πιο ρευστό σκηνικό των τελευταίων δεκαετιών για την ελληνική Κεντροαριστερά. Γιατί, όσο κι αν το αρνούνται οι ηγεσίες των κομμάτων αυτών – παλιών και νέων – η πρώτη μάχη που έχουν να δώσουν είναι αυτή μεταξύ τους.

Το νέο τοπίο δεν διαμορφώνεται από τις δημοσκοπήσεις, γιατί δεν είναι αυτές που κρίνουν ποιος είναι ο βασικός αντίπαλος της ΝΔ. Η προγραμματική σύγκριση που αναπόφευκτα θα προκύψει στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ και θα συνεχιστεί μέχρι την κάλπη, καθιστούν τις δύο πλευρές ευθέως ανταγωνιστικές μεταξύ τους.

Η συνθήκη αυτή μπορεί να είναι απαραίτητη για την πολιτική τους επιβίωση, όμως στην πραγματικότητα δεν τις διευκολύνει να πετύχουν τον στόχο τους. Αντιθέτως, το μόνο που πραγματικά καταφέρνουν είναι να κουβαλούν νερό στον μύλο της κυβέρνησης, επιτρέποντάς της να νομίζει πως παίζει σε άδειο γήπεδο· κι αυτό, όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα, θα το χρεωθούν όλοι μαζί.

Keywords