Σελίν-mania στο Παρίσι

Το Παρίσι δεν άνοιξε απλώς την αγκαλιά του στη Σελίν Ντιόν. Της δήλωσε την παθιασμένη, αδιάκοπη αγάπη του. Υστερα από την πανδημία του κορωνοϊού, που διέκοψε την τελευταία περιοδεία της, και την ασθένεια που στη συνέχεια εμπόδισε την επιστροφή της στη σκηνή, η γαλλοκαναδή ντίβα βρίσκεται και πάλι στη γαλλική πρωτεύουσα. Η επιστροφή της, για μια σειρά 16 συναυλιών έως τις 17 Οκτωβρίου, έχει προκαλέσει φρενίτιδα σε ολόκληρη την πόλη: διοργανώνονται συναυλίες και καραόκε προς τιμήν της, κρουαζιέρες στον Σηκουάνα αφιερωμένες στη Σελίν, ενώ τουλάχιστον οκτώ tribute bands ταξιδεύουν σε όλη τη Γαλλία, ερμηνεύοντας τα τραγούδια της.

Οι στίχοι των τραγουδιών της έχουν εμφανιστεί σε κολόνες στους δρόμους και στους τοίχους του μετρό και, σε μια εντυπωσιακή περίπτωση, χαράχθηκαν ακόμη και πάνω στο χρυσό καζάνι που είχε εγκατασταθεί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 δίπλα στο Λούβρο. Ο αντιδήμαρχος του Παρισιού, Εμανουέλ Γκρεγκουάρ, ανακοίνωσε δύο μεγάλες εκδηλώσεις «Paris Sings Céline», ενώ σε ανάρτησή του εμφανίστηκε να τραγουδά στο γραφείο του το «Prière païenne» της Ντιόν.

Κάθε μέρα, την ίδια ώρα, το πλήθος των θαυμαστών που περιμένουν έξω από το ξενοδοχείο της μεγαλώνει. H γαλλική εφημερίδα «Le Monde» συνέκρινε τον πυρετό με την Beatlemania. Ακόμη και η Λιν Μπασμπούς, πρόεδρος διεθνούς λέσχης θαυμαστών της Ντιόν, η οποία έχει παρακολουθήσει περίπου 50 συναυλίες της, δηλώνει ότι δεν έχει ξαναζήσει κάτι ανάλογο. «Είναι μια πρωτοφανής έκρηξη πάθους», λέει.

Η σχέση της Ντιόν με τη Γαλλία έχει, ωστόσο, βαθιές ρίζες. Ορισμένοι Γάλλοι τη γνώρισαν όταν ήταν μόλις 14 ετών, το 1983, όμως η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1995. Τότε κυκλοφόρησε το «D’Eux», ένα ολόκληρο άλμπουμ με γαλλικά τραγούδια του Ζαν-Ζακ Γκολντμάν. Πούλησε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα μέσα σε τέσσερις μήνες και παραμένει το εμπορικότερο γαλλόφωνο άλμπουμ στην Ιστορία. Ξαφνικά, η Ντιόν βρέθηκε στα εξώφυλλα εφημερίδων και περιοδικών, στις τηλεοπτικές εκπομπές και στα ραδιόφωνα. «Το όνομά της ήταν στα χείλη όλων», θυμάται ο συγγραφέας Κλεμάν Λαγκράνζ. Το 1998, την ίδια χρονιά που ο «Τιτανικός» σάρωσε τα Οσκαρ με το «My Heart Will Go On», η Ντιόν κυκλοφόρησε νέο άλμπουμ με τραγούδια του Γκολντμάν και έγινε μία από τις πρώτες μουσικούς που γέμισαν το Stade de France των 90.000 θέσεων. Για πολλούς Γάλλους, τα τραγούδια της έγιναν το soundtrack της καθημερινότητας. Συνδέθηκαν με έρωτες, χωρισμούς, οικογενειακές στιγμές και απώλειες.

Η επιστροφή της αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία εξαιτίας της περιπέτειας που προηγήθηκε. Το 2022 ανακοίνωσε ότι πάσχει από σύνδρομο δύσκαμπτου ατόμου, μια σπάνια νευρολογική πάθηση που προκαλεί επώδυνους μυϊκούς σπασμούς, επηρεάζοντας ακόμη και τις φωνητικές χορδές. Πολλοί πίστεψαν ότι δεν θα την έβλεπαν ξανά στη σκηνή. Το 2024, όμως, λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ για την ασθένειά της, τραγούδησε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Με ένα αστραφτερό λευκό φόρεμα, στην κορυφή του Πύργου του Αϊφελ, ερμήνευσε το «Hymne à l’amour» της Εντίθ Πιαφ. «Εκλαψα. Ολοι έκλαψαν», θυμάται ένας από τους θαυμαστές της.

Σήμερα, η Ντιόν δεν είναι για τους θαυμαστές της μόνο η τραγουδίστρια με τη μεγάλη φωνή. Είναι η γυναίκα που επέστρεψε ύστερα από μια δύσκολη δοκιμασία. Εκατομμύρια άνθρωποι προσπάθησαν να αγοράσουν εισιτήρια για τις συναυλίες της, με αποτέλεσμα να προστεθούν ακόμη δέκα εμφανίσεις τον ερχόμενο Μάιο. Συνολικά, οι 26 συναυλίες της αναμένεται να αποφέρουν στην περιοχή του Παρισιού έως και 920 εκατομμύρια δολάρια σε οικονομικά οφέλη. Για τους θαυμαστές, όμως, τα χρήματα έχουν μικρή σημασία. Αυτό που μετρά είναι ότι η Σελίν Ντιόν βρίσκεται ξανά εκεί. Εξω από το ξενοδοχείο της, πλήθη συγκεντρώνονται καθημερινά, η αστυνομία συχνά ρυθμίζει την κυκλοφορία και η ίδια σταματά για να τους μιλήσει, να χορέψει και να τραγουδήσει μαζί τους. Το Παρίσι δεν την υποδέχθηκε απλώς. Την περίμενε. Και τώρα που επέστρεψε, τραγουδά μαζί της.