Σχέδιο

Η εξωτερική πολιτική «δεν είναι συνταγή για φαγητό, είναι μια δύσκολη κατάσταση που θέλει πολύ σεβασμό και προσοχή». Οπότε, οι διπλωμάτες καριέρας πρέπει να πάνε στην Αγκυρα και να φύγουν από εκεί «έχοντας ικανοποιήσει το 80% της δικής σου ατζέντας». Τι θα έκανε, αν γινόταν αύριο πρωθυπουργός για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια; Απλό· «το πρώτο πράγμα είναι η βούληση να αλλάξεις κάποια πράγματα» (οι άλλοι δεν την έχουν, τους αρέσει να προκαλούν δυσαρέσκεια στην κοινή γνώμη, τους εξιτάρει να γίνονται αντιπαθείς στους ψηφοφόρους). Με «ορθολογισμό και σωστή κατανομή του χρήματος», με «αγάπη για την κοινωνία και τους πολίτες» λύνονται όλα τα οικονομικά προβλήματα. Και το Μεταναστευτικό; Πώς θα χειριστεί τις ροές; Χωρίς να βυθίζει βάρκες, θα μεταφέρει «τους ανθρώπους σε ένα κέντρο στο οποίο θα πρέπει να γίνει καταγραφή, για να δούμε αν αυτοί οι άνθρωποι πληρούν τις προϋποθέσεις να παραμείνουν στη χώρα. Σύμφωνα με αυτά που ορίζουν οι νόμοι, διαφορετικά θα πρέπει να γίνει απέλαση» (οι διαφορές της πρότασης από τις κυβερνητικές πολιτικές είναι κουίζ για δυνατούς λύτες). Η Μαρία Καρυστιανού δεν ισχυρίστηκε μόνο ότι έχει σχέδιο διακυβέρνησης – μέρη του οποίου αποτελούν όλες οι παραπάνω παρατηρήσεις της στα ερτζιανά.

Αυταπάτες

Προέβλεψε κιόλας πως «ο κόσμος θα ενθουσιαστεί από τον τρόπο που έχουμε φτιάξει το οικονομικό πρόγραμμα και πόσο εύκολο είναι να υλοποιηθεί». Αυτοί που μελετούν τις υποσχέσεις της από την εποχή που δεν είχε παραδεχτεί ον κάμερα ότι σκέφτεται να πολιτευτεί, παρατηρούν πως οι «δεσμεύσεις» της σήμερα, που έχει ιδρύσει κόμμα, δεν έχουν αλλάξει. Παραμένουν στο επίπεδο των εύηχων, σχεδόν λαϊκίστικων, εξαγγελιών. Των εξαγγελιών δηλαδή, τις οποίες κάνει κάποιος χωρίς να τις έχει επεξεργαστεί μια ομάδα από γνώστες του κάθε αντικειμένου· αλλά και χωρίς επίγνωση των περιορισμών που θέτει η πραγματικότητα. Ή των συνθηκών μέσα στις οποίες καλούνται τα κόμματα να καταθέσουν εφαρμόσιμες ιδέες στον δημόσιο διάλογο.

Στην καρυστιανική θεωρία, η «αγάπη» και η «βούληση» αρκούν, για να καταπολεμηθεί η διαφθορά και να πέσει ο πληθωρισμός. Κι οι κορόνες εναντίον του κακού παλαιοκομματικού συστήματος, το οποίο δεν δείχνει τέτοια φροντίδα για το εκλογικό σώμα ή διάθεση να διευκολύνει την καθημερινότητά του, φτάνουν προκειμένου να κρατηθεί το αντισυστημικό κοινό. Ταυτόχρονα, πάντως, γεννούν αμφιβολίες σε όσους δεν ανήκουν σ’ αυτή την εκλογική κατηγορία. Η απουσία συγκεκριμένων προγραμματικών προτάσεων τις μεγαλώνει· γιατί από το 2012 κι έπειτα, οι πολιτικοί που απευθύνονται στο θυμικό, τρέφοντας αυταπάτες, διέψευσαν πολλές προσδοκίες.

Keywords