Σαμάνοι

Για το ίδιο το γεγονός και όσα ακολούθησαν, δυο φράσεις μόνο.

Η θλίψη, η συγκίνηση, το πένθος, η απώλεια δεν χρειάζονται δικαιολογίες, ούτε εξηγήσεις, ούτε επιχειρήματα και κρίσεις.

Δεν υπάρχει χωροφυλακή συναισθημάτων. Ο καθένας νιώθει και εκφράζει τη στενοχώρια του όπως την αισθάνεται. Με την ψυχή του.

Και πάμε παρακάτω. Διότι παρακάτω αρχίζει το πατιρντί.

Με τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη διαπιστώσαμε ότι ένας ολόκληρος κλάδος αμφιλεγόμενης ιατρικής ή παραϊατρικής ή εξαπάτησης ή κομπογιαννιτισμού λειτουργεί ουσιαστικά εκτός ελέγχων και επιστημονικής πιστοποίησης.

Αν κατάλαβα καλά από τις δηλώσεις του υπουργού Υγείας, η πολιτεία προτίθεται να πάρει μέτρα και να καθιερώσει κάποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Μακάρι! Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Αλλά ακόμη κι η αυστηρότερη δημόσια προστασία δεν είναι ποτέ αρκετή.

Είναι και θέμα του μυαλού που κουβαλάνε τόσοι άνθρωποι γύρω μας. Είχαμε έως τώρα την «κβαντική παιδίατρο» που ήθελε να μας κυβερνήσει, προέκυψε από το πουθενά κι η «κβαντική γιατρός» της «σαμανικής ιατρικής» που προσφερόταν να μας θεραπεύσει.

Κι αναρωτιέμαι. Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να τα ακούν αυτά και να μη φεύγουν τρέχοντας;

Καμία αντίρρηση να τους προστατεύσει η πολιτεία από τον κίνδυνο και την εξαπάτηση. Αλλά μυαλό δεν έχουν να προστατεύσουν κι οι ίδιοι τον εαυτό τους;

Το ερώτημα φυσικά δεν αφορά μόνο ιατρικά θέματα.

Μόλις πριν από δώδεκα χρόνια μερικά εκατομμύρια Ελληνες πίστεψαν και ψήφισαν (εις διπλούν) κάποιον που υποσχόταν ότι θα καταργήσει τα Μνημόνια «με έναν νόμο και ένα άρθρο».

Την ίδια εποχή ένα κυμαινόμενο ποσοστό ανά δημοσκόπηση από 20% έως 30% συμπολιτών μας δήλωναν πεπεισμένοι ότι μας «ψεκάζουν».

Το 2020 γιγαντώθηκε ολόκληρο κίνημα «αντιεμβολιασμού» εναντίον των εμβολίων για τον Covid όπου ο Μπιλ Γκέιτς είχε κρύψει διάφορα μικροτσίπ για να παρακολουθεί (υποθέτω) την κυρία Μαρία στο Παγκράτι.

Λίγα χρόνια αργότερα χιλιάδες θυμωμένοι περίεργοι ξεχύθηκαν σε δρόμους και πλατείες να μάθουν «όλη την αλήθεια» για το παράνομο φορτίο του ξυλόλιου, τα χαμένα βαγόνια και τους χαμένους νεκρούς στα Τέμπη.

Για να προσπεράσω τη διαρκή απειλή από τις δόλιες ανεμογεννήτριες και τους ακούραστους επιδρομείς Τούρκους που κρατούν ξάγρυπνους τους αναγνώστες της «Εστίας».

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο «τι συνέβη με τον Μαζωνάκη» αλλά πώς καταφέρνει αυτή η χώρα και δεν της έχει συμβεί ακόμα κάτι χειρότερο.

Παράξενο. Ισως επειδή η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Ισως επειδή μας προστατεύει η Μεγαλόχαρη. Ισως επειδή βάζει το χεράκι της και η σαμανική ιατρική.

Keywords