Ποιος κατήγγειλε το γκάλοπ;

Άνοιξε – ξανά! – με μάλλον περίεργο τρόπο αυτή η συζήτηση για τις εταιρείες δημοσκοπήσεων και το πώς λειτουργούν, πόσο έγκυρα είναι τα αποτελέσματα των μετρήσεων που διενεργούν κι αν υπάρχει μηχανισμός ελέγχου της εγκυρότητάς τους. Η αφορμή δόθηκε από την καταγγελία που έφτασε στα e-mail ενός πλήθους παραγόντων της δημόσιας ζωής, από την Προεδρία της Δημοκρατίας ως την κυβέρνηση και τα γραφεία πολιτικών, κομμάτων, μέσων ενημέρωσης, δημοσιογράφων κ.λπ., και η οποία συνοπτικά αμφισβητούσε την εγκυρότητα μέτρησης εταιρείας μετρήσεων, ονόματι Interview.

Την υπέγραφε (την καταγγελία, όχι την έρευνα) δικηγόρος υποτίθεται με το όνομα «Αρης Παπαδόπουλος, δικηγόρος, Καλλιθέα», ο οποίος ισχυριζόταν ότι περιήλθε στα χέρια του αυτή η προβληματική μέτρηση, χωρίς να εξηγεί πώς και από πού. Ως αποδέκτης και εγώ του e-mail του «Αρη Παπαδόπουλου, δικηγόρου, Καλλιθέα», επιχείρησα να επικοινωνήσω μαζί του, αλλά στάθηκε αδύνατον. Όχι μόνο γιατί δεν υπήρχε σε αυτό τηλέφωνο ή διεύθυνση, αλλά και γιατί e-mail που του απέστειλα (όχι μόνο εγώ, αλλά και αρμόδιες Αρχές) δεν απαντήθηκαν ποτέ, ως να αποστέλλονταν σε ανύπαρκτη διεύθυνση…

(Επικοινώνησα τηλεφωνικά και με μια δικηγορική εταιρεία, στην οποία εργάζεται δικηγόρος ονόματι Αρης Παπαδόπουλος, τον ζήτησα, δεν με συνέδεσαν. Αφησα τα δικά μου τηλέφωνα επικοινωνίας, πλην όμως δεν μου τηλεφώνησε. Συνάδελφος που πέτυχε αυτόν τον Παπαδόπουλο και είχε σύντομη συνομιλία μαζί του, της διέψευσε κατηγορηματικά ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με το θέμα)

Πότε συμβαίνει αυτό; Οταν η ηλεκτρονική διεύθυνση χρησιμοποιείται από ένα bot, ένα ηλεκτρονικό… ρομπότ, ας πούμε! Και πάμε παρακάτω, ίσως στο πιο juicy σκέλος της ιστορίας: προς τι όλο αυτό; Απάντηση, χωρίς δεύτερη σκέψη: διότι κάποιος ήθελε να ακυρώσει αυτή τη δημοσκόπηση. Να την απαξιώσει τόσο, ώστε να μη δημοσιευθεί σε έντυπο μέσο ενημέρωσης ή να μην προβληθεί από κανάλι, ραδιόφωνο, site κ.λπ. Ποιος μπορεί όμως να είναι αυτός, ώστε να εκμισθώνει ένα bot για να κάνει αυτή τη δουλειά; Κι αν το έκανε στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η πρώτη φορά που το κάνει;

Τι να σας πω, δεν ξέρω. Κάπου πάει το μυαλό μου βέβαια, αλλά δεν μπορώ να το προσδιορίσω με βεβαιότητα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι το βασικό στοιχείο της δημοσκόπησης της Interview ήταν ότι κλείνει εντυπωσιακά η ψαλίδα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και κόμματος ΕΛΑΣ. Οτι περιορίστηκε κάτω από το όριο του στατιστικού λάθους, στο 1,4%…

Λες, τώρα, αυτός ο «Αρης Παπαδόπουλος» να ήθελε να αποτρέψει τη δημοσιοποίηση για να μη φανεί η πτώση του κόμματος Τσίπρα; Εχει γούστο…

Εχει ένα ενδιαφέρον ότι η κυβέρνηση διά στόματος του προέδρου Κυριάκου του Α΄ ανακοίνωσε το μέτρο των 120 δόσεων προς ανακούφιση των πολιτών, μέσα στο γενικότερο πακέτο των (ψευτο)μέτρων για την αντιμετώπιση της κρίσης ακρίβειας. Διότι πρόκειται για το μέτρο για το οποίο είχε συγκρουστεί σφοδρά με το ΠΑΣΟΚ πριν και μετά το καλοκαίρι, και ειδικότερα μετά τη ΔΕΘ, οπότε το είχε εξαγγείλει εκ νέου ο Νίκος Ανδρουλάκης. Τότε λοιπόν, ανάμεσα στο πλήθος των παραμυθιών που έλεγαν προκειμένου να αντικρούσουν τη σημασία της εξαγγελίας, υποστήριζαν πότε ότι ο εξωδικαστικός συμβιβασμός και τα ήδη θεσπισμένα σχήματα (όπως η ρύθμιση των 72 δόσεων) λειτουργούσαν ικανοποιητικά, και πότε ότι η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης στον δείκτη των ληξιπρόθεσμων χρεών.

Κι αφού το έβλεπαν το πράγμα ότι δεν περπατάει με αυτού του είδους την επιχειρηματολογία, το έστριψαν εντελώς το τιμόνι και υιοθέτησαν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Συμβαίνει για πρώτη φορά; Οχι. Εχει συμβεί κατ΄ επανάληψιν στο παρελθόν. Βρίζουν, απαξιώνουν, λοιδορούν τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και στο τέλος τις υιοθετούν. Γιατί τέτοιοι είναι…

Παράδειγμα δεύτερο, ζεστό, περί του τι κάνει το ΠΑΣΟΚ ως οργανωμένο κόμμα και τι κάνουν οι υπόλοιποι. Οταν τον Φεβρουάριο πέρυσι το ΠΑΣΟΚ κατέθετε την πρόταση για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τον Χρ. Τριαντόπουλο, τεκμηριώνοντας τις ευθύνες του και τις ευθύνες και άλλων κυβερνητικών στελεχών (άσχετα αν δεν παραπέμφθηκαν οι υπόλοιποι) για το «μπάζωμα» στα Τέμπη, έπεσαν να το φάνε πολλοί και διάφοροι ότι, τάχα μου, ξεπλένει την υπόλοιπη κυβέρνηση, του Μητσοτάκη συμπεριλαμβανομένου. Τον χορό τον έσυρε φυσικά η άμεσα «ενδιαφερόμενη», καθότι ετοιμαζόταν να ξετυλίξει τις πολιτικές της φιλοδοξίες, Μαρία Καρυστιανού. Η οποία είχε αποστείλει στο ΠΑΣΟΚ… εξώδικο (!!!), καταγγέλλοντάς το ότι με την πρόταση για την Προανακριτική… παρεμποδίζει την έρευνα για τις συνθήκες του δυστυχήματος. Βλακείες!

Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για το «μπάζωμα» είναι αυτή που φέρνει τον υφυπουργό Τριαντόπουλο, τον περιφερειάρχη Αγοραστό και τρεις – τέσσερις αξιωματούχους ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου.

Αν το ΠΑΣΟΚ δεν είχε κάνει πρόταση για να συσταθεί Προανακριτική Επιτροπή, ουδέποτε θα είχε παραπεμφθεί ο Χρ. Τριαντόπουλος. Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια, την οποία φυσικά κανείς δεν παραδέχεται από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά βεβαίως ούτε η πρόεδρος Καρυστιανού, η οποία είχε κατασυκοφαντήσει στα «πρωινάδικα» το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του εκείνη την εποχή.

Η δε Καρυστιανού κανονικά θα έπρεπε, εκτός από ένα μεγάλο «συγγνώμη» στο ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του, να στείλει και τίποτε λουλούδια στη Χαριλάου Τρικούπη για το ίδιο θέμα. Διότι η παραπομπή του Τριαντόπουλου την επαναφέρει στο προσκήνιο και λογικά της δίνει πόντους, αφού το βούλευμα της παραπομπής ουσιαστικά δέχεται τους δικούς της ισχυρισμούς: ότι το «μπάζωμα» έγινε για να παρεμποδιστεί το έργο της Δικαιοσύνης στην αναζήτηση των αιτιών του δυστυχήματος.

Όχι ότι δέχεται βέβαια τα ξυλόλια, τα τολουόλια, τα παράνομα φορτία κι όλα αυτά που ανέπτυξε σε χρόνο dt η «ψεκασμένη» συνωμοσιολογία, αλλά τη βάση αυτών που διατεινόταν έκτοτε η πρόεδρος. Θα μου πεις τώρα, η μερική δικαίωση της προέδρου από το πόρισμα μπορεί να έχει ευρύτερες επιπτώσεις στη συνολική εικόνα της στις δημοσκοπήσεις; Να πω πως απάντηση δεν έχω επ΄ αυτού. Είναι μεν κάτι που μετράει αυτή η δικαίωση, αλλά από την άλλη έχει κάνει τόσα λάθη ως πολιτικός αρχηγός, που δεν ξέρω αν αυτά τα λάθη εξισορροπούνται από όσα αναφέρει το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου για την παραπομπή σε δίκη του Χρ. Τριαντόπουλου και των υπολοίπων.

Γράφει ακατάπαυστα. Λόγους, βιβλία, μελέτες. Είναι ακαταπόνητος ως προς αυτό και το απολαμβάνει, προσπερνώντας την περιπαικτική διάθεση των σχολίων σημαντικών φίλων του (ονόματα δεν θα αποκαλύψω, διότι δεν θέλω να χαλάσω πολυετείς φιλίες…), οι οποίοι αδυνατούν να αποδεχθούν αυτή τη διέξοδο που μετέρχεται. Διακόπτω το μυστήριο προκειμένου να αποκαλύψω το επίδικο όνομα: πρόκειται για τον πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

Μου απέστειλε προσφάτως ενημέρωση ότι το τελευταίο του σύγγραμμα φέρει τον τίτλο «Το κρίσιμο διακύβευμα της αποδυνάμωσης της ρυθμιστικής ισχύος του Κανόνα Δικαίου», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη και το εμπνεύστηκε ένα απομεσήμερο καλοκαιριού στην περίφημη Πελεκανάδα Μεσσηνίας, κάτω από τη σκιά. Οπως μου εξήγησε προ ημερών, «η προβληματική της μελέτης αυτής συμπυκνώνεται στα εξής: ζούμε στην εποχή κατά την οποία η Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία και οι θεσμοί της παρακμάζουν επικινδύνως – ποιος διαφωνεί;

Μία από τις σπουδαιότερες αιτίες αυτής της παρακμής είναι, χωρίς αμφιβολία, η αποδυνάμωση της ρυθμιστικής ισχύος του Κανόνα Δικαίου και οι εντεύθεν συνέπειες για το Κράτος Δικαίου και για την Αρχή της Νομιμότητας, ως καίριας σημασίας αντιβάρων αναφορικά με την αντιμετώπιση της κάθε είδους αυθαιρεσίας – και κατεξοχήν της κρατικής – εις βάρος των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

Μπορεί να βρει κάποιος κοινός θνητός ενδιαφέρον σε μια τέτοια μελέτη; Πώς δεν μπορεί. Αρκεί να αναφέρω απλώς ότι ο πρόεδρος Προκόπης απαντάει και σε ερωτήματα του είδους «Πώς οι μέθοδοι του κυβισμού στη Ζωγραφική και της αντίστιξης στη Μουσική μπορούν να συμβάλουν με θετικό πρόσημο στην προσέγγιση των μεθόδων ερμηνείας του Κανόνα Δικαίου;».