Πατριδογνωσία

14:28 29/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Χθες γιορτάσαμε με σημαίες, παρελάσεις, στεφάνια και λόγους για το φρόνημα των Ελλήνων που είπαν «Οχι» στον εισβολέα. Και, σαν να το έστησε επίτηδες η συγκυρία, η απερχόμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, έκλεισε την επταετή θητεία της με μια συνέντευξη στο Politico, που διαβάζεται σαν αντιπανηγυρικό ψυχογράφημα για μια χώρα που υιοθέτησε τη φράση «ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα» σαν να ήταν δική της.

Οι πολιτικοί υμνούν την ανεξάρτητη δικαιοσύνη «μέχρι να θιγούν οι ίδιοι» λέει η Κοβέσι. Από εκείνη τη στιγμή οι εισαγγελείς βαφτίζονται καταχρηστικοί, ύποπτοι για πολιτική ατζέντα, παρεμβατικοί. Και – να συμπληρώσουμε εμείς – στη δική της περίπτωση και «ορφανά του Τσαουσέσκου» όπως έλεγε κυβερνητική βουλευτής. Για τις δηλώσεις ελλήνων αξιωματούχων, εξάλλου, η Ευρωπαία Εισαγγελέας έχει εξηγήσει εγκαίρως ότι απλώς επιβεβαιώνουν όσα τους καταλογίζει. Τις αντιδράσεις για την ανανέωση των θητειών των εντεταλμένων εισαγγελέων (και, τελικά, την κουτσουρεμένη ανανέωσή τους) τις κατέταξε στις πιο χαρακτηριστικές απόπειρες εκφοβισμού του θεσμού.

Ποιο ήταν το έγκλημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Οτι έψαξε πού πήγαν τα λεφτά των τίμιων αγροτών και πώς, με ποιον πολιτικά νομιμοποιημένο μηχανισμό «ρουσφετιών» και «μαγειρεμάτων» έφτασαν σε ανθρώπους που υποδύονταν τους αγρότες και τα έκαναν ταξίδια και ακριβά αυτοκίνητα. Ολος ο θόρυβος, κατά την ίδια, στήθηκε ώστε να κατηγορηθεί η Εισαγγελία ότι κάνει πολιτική, αντί να συζητηθεί τι πραγματικά συνέβη.

Εδώ αρχίζει η πίκρα. Η απάντηση του πολιτικού μας συστήματος δεν ήταν ντροπή, ήταν η ισχύς της εγχώριας εξουσίας που αρνήθηκε τον ελέγχο για πράξεις και παραλείψεις τοπικών φατριών υποβοηθούμενων από ένα πολιτικό σύστημα που εξασφαλίζει τη σταυροδοσία με κάθε (γελοίο) τρόπο.

Το λες και πατριδογνωσία, γιατί υπάρχει ένα αόρατο νήμα που ενώνει τα πάντα, από τα τσιφλίκια ως τους δωσίλογους που προόδευσαν στο μεταπολεμικό κράτος, τα πιστοποιητικά φρονημάτων που άνοιγαν τις πόρτες του Δημοσίου, το ρουσφέτι που λειτούργησε ως κρατική πρόνοια.

Η απάτη παρουσιάζεται από διάφορους πατριδέμπορους σαν κληρονομιά, τη βαφτίζεις «αποτελεσματικότητα» και την υφίστασαι ή την εκμεταλλεύεσαι. Η Κοβέσι στη συνέντευξή της δανείστηκε μια ατάκα από τη δανέζικη σειρά «Borgen», ότι στις Βρυξέλλες κανείς δεν ακούει τις κραυγές σου. Στην Αθήνα είναι χειρότερα. Τις ακούμε μια χαρά· απλώς τις σκεπάζουν αυτοί που σκούζουν ψέματα κραδαίνοντας σημαίες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords