Ο εφιάλτης

Πριν από έναν μήνα, η απόφαση υπ’ αριθμόν 922/2026 του Αρείου Πάγου έδωσε τέλος στον δικαστικό εφιάλτη του Ανδρέα Γεωργίου. Ο οικονομολόγος, ο οποίος έπειτα από πιέσεις των δανειστών διορίστηκε πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ το 2010 και αποκάλυψε το πραγματικό μέγεθος του ελληνικού δημόσιου χρέους, έζησε μια καφκική περιπέτεια 15 χρόνων στα δικαστήρια επειδή κατηγορήθηκε για «δήθεν» φούσκωμα του τελευταίου.

Πολιτικοί τού καταλόγιζαν τη σκληρή λιτότητα που επιβλήθηκε στη χώρα κατά τη διάρκεια των μνημονιακών ετών, ενώ ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ διαπίστωναν πως ό,τι είχε καταγράψει η ελληνική στατιστική υπηρεσία επί προεδρίας του ήταν απόλυτα ακριβές. Το κόστος το οποίο πλήρωσε ένας συνεπής ανώτερος δημόσιος υπάλληλος χωρίς να του αναλογεί, υπήρξε βαρύ. Δυστυχώς, για πολύ καιρό ήταν το εξιλαστήριο θύμα ενός πολιτικού συστήματος το οποίο δεν ήθελε να αναλάβει την ευθύνη για τη χρεοκοπία της Ελλάδας. Τον αντιμετώπισαν με παρόμοιο τρόπο η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρώντας να αποφύγουν να παραδεχτούν πως η κρίση ήταν εκείνη που έφερε τα μνημόνια.

Ταυτόχρονα, οι διώξεις του προκάλεσαν σημαντική ζημιά στη φήμη της χώρας στο εξωτερικό. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είχε κρίνει ότι ο Γεωργίου δεν είχε τύχει δίκαιης δίκης εδώ.

Τώρα, που αυτή η υπόθεση έχει όντως κλείσει, το πολιτικό σύστημα οφείλει να απολογηθεί και να αναλογιστεί τι δημόσια διοίκηση θέλει στ’ αλήθεια.

Keywords